Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

to koniec

Marusia aganiok
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Marusia aganiok

Marusia aganiok

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

moja perspektywa
coraz częściej
ulega twoim oczom
wylewam z serca
całą zawartość
nad czarne fale włosów

w tym czasie słońce
chowa się za drzewa
po cichu
mrok bierze mnie
w swoje ramiona

z drwiącym uśmiechem
zgniotłam w dłoni
twoje ostatnie słowo

Agata_Lebek

Agata_Lebek

Opublikowano
Opublikowano

Pierwsze trzy wersy bardzo dobre, później jakby trochę przerysowany, szczególnie przy "sercu" i "mroku". Pomieszanie czasów też można odrobinę uporządkować:


moja perspektywa
coraz częściej
ulega twoim oczom
wylewam całą zawartość
nad czarne fale włosów

w tym czasie słońce
chowa się za drzewa
po cichu szarość
bierze mnie w objęcia

z drwiącym uśmiechem
zgniatam
twoje ostatnie słowo

Pozdrawiam.

HAYQ

HAYQ

Opublikowano
Opublikowano

Witaj Aganiok,
Miałem kiedyś sklepik, a w nim ściankę, na której wisiały
w oznaczonym (na czerwono) miejscu kartki dla klientów.
Format A-4, duże litery.
Patrząc z perspektywy, myślę, że to niezły przepis,
też z drwin(k)ą, też wzięty z życia. A treść?

KARTKA BEZPIECZEŃSTWA

W razie nagłego ataku złości
ZERWAĆ!
ZMIĄĆ ENERGICZNIE,
RZUCIĆ W KĄT.

... jeśli nie przechodzi

PODEPTAĆ!!!

Nikt nie zerwał ;))) Pozdrawiam serdecznie.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Perykles
      Pochłonę Cię

      Przez Perykles · Opublikowano

      Kto tu wyszedł i się stworzył  Kto tu obronił się marzeniami  Za dwóch    Za dwóch zawsze jest życie  Tylko    Pałające ognie zeszytów  Stare spodnie pod konarem rymów  I to wielkie hasło "Odnajdź się!"   W końcu  Przybyli    Ale ja nie wiem czy to nie będzie się powtarzało  Pewnie będzie  Pętla    Jasne - poniewieraj się  Wiarą się wierzyć chce  Żartem żałować życia    Kaśka odnalazła swój sens i cel  A mówili że jest płytka  Zawitał do niej mocny ogień  Zdarzenia, przebycia    Niska fala    Mimochodem  To powszechna klinika   Czytała grozę    Wolniej stawaj się  Czytała  Przerwa na myślenie    Sobie przyjmij dar  Samotność    Zrzuć balast  Przybyło "Pochłonę Cię"
    • Berenika97
      Szczelina

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @lena2_   Bardzo dziękuję!    Dziękuję serdecznie - i cieszę się, że to widać, że ból w tym wierszu jest  bramą. Serdecznie pozdrawiam. :)  @Waldemar_Talar_Talar   Bardzo dziękuję! Jak najbardziej!  Serdecznie pozdrawiam. :)  @wiedźma   Bardzo dziękuję!  Cieszę się, bo to również moja ulubiona fraza - ale "następnego" . :)  Serdecznie pozdrawiam.  @Marek.zak1   Bardzo dziękuję!  Dziękuję za te piękne słowa.To niezwykle miłe i ważne, że dostrzegasz obie strony tego doświadczenia - zarówno ten trud, jak i ogromną radość. Takie słowa wsparcia i szacunku mają wielką moc. Serdecznie pozdrawiam. :)  @Migrena   Bardzo dziękuję!   Piękne i przejmujące ujęcie tematu. To prawda - bez tych pęknięć często pozostajemy szczelnie zamknięci w sobie. Dziękuję za to przypomnienie, że ból, choć brutalny, potrafi być rzeźbiarzem ducha. Dziękuję za te mądre słowa.   Serdecznie pozdrawiam. :)  @Rafael Marius @Stukacz   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)
    • Konrad Koper
      Lew salonowy

      Przez Konrad Koper · Opublikowano

      @jan_komułzykant Na poziomie !!
    • Berenika97
      34#

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Posem   "Warczenie czegoś, czego jeszcze nie poznałem" - to świetne zdanie -samo w sobie jest wierszem. 
    • Berenika97
      fotografia

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Poet Ka   Lubię te gry słowne ukryte między wierszami. Przetarcie kurzu, żeby „spamiętać”, brzmi jak proces wywoływania starej kliszy. W Twoim wydaniu fotografia to nie tylko obraz, może też zmaganie się z materią słowa i czasu. :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...