Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Już się cieszą młodzi, starzy
bo październik za oknami
czas zbrojarzy, czas murarzy
- walczmy z kapitalistami!

Juz się cieszy żołnierz, piekarz
piecze rewolucji ciasto!
Dach czerwienią złoci dekarz;
czerwienieje całe miasto.

Ojciec z synem, z córką matka
się szykują do pochodu:
"na kij włóż czerwoną szmatkę
i na Plac, bo czas obchodów"

Uśmiechnięte wokół twarze
słychać wszędzie pieśń radosną
"Nasza racja! Czas pokaże!"
a na Placu tłumy rosną..

Liście z drzew jak krew czerwone
robotników wkrąg zastępy
coraz większe - wszak to one
są motorem, są postępem!

Tylko jedna tak z przejęciem
mówi: "Synku, bardzo miło
że pamiętasz o tym święcie
lecz coś się pop********

bo październik? owszem, ale
w listopadzie (po naszemu)
oni w rewolucji szale
zabierali bogatemu

a dawali biednym - chyba
Chyba - bo nikt tego nie wie
lecz nie nam tu teraz gdybać
bo skończymy gdzieś przy chlewie"

*

Tak się nam październik ostał
w korowodzie, w liści blasku
w tłumie zniknąć ma jednostka
kto chce więcej - to do piasku

Lecz pocieszam się tym faktem,
że nie tylko w piaskownicy
jesień kolorowym aktem
opisują chałupnicy,

że nie tylko rewolucja
się z czerwienią dziś kojarzy,
że poezji konstytucja
wciąż jest niezła
o tym marzę :)

Pozdrawiam radośnie, październikowo
(szczególnie Emilię :)
Wuren

Opublikowano

Cieszę się, że się podobało... :)
I dziękuję za przeczytanie - wiem, że moje bajki są długaśnie, co wielu odstrasza :D


Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Jeśli tak - to może do moderatora Pan napisze.. może przesunie wyżej :D hihi


Pozdrawiam
Wuren

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • To kredkami da się temperować inne kredki?
    • Szedł drogą cienia  w rytm cierpienia zasłaniał czernią kolory od promieni słońca był odosobniony Szedł cień drogą w mroku  ubrany w czerni otchłań Nie zna słońca i świata w kolorach Zawsze jest z nami czy może jednak nie cień tylko gdy światło oświetla ciebie jego ją ich tych tamtych i mnie  czy cień rzuca cień czy za cieniem też ciągnie się jakiś cień niewidzialny okiem jak ludz kie czy w cieniu cienia może być jakieś życie i szansa by jak róża wyrosła ubrana w sztuķę ciuchem poezja lub obraz  wiersz albo książka  muzyka piosnka  cień przy tobie wytrwale krok za krokiem zmierza jak się pozbyć cienia gdy umierasz to go już nje ma gdy przysypie trumnę ziemia  gdy popioly zapakują w urnę a cień został sam tam i kogo innego stalkuje wiecznie idąc z nim krok za krokiem dzień po dniu cieniu mój  mój prześladowco  czy ty byt swój zawdzięczasz ciemnym mrokom czy to słońca zasługa że jesteś tutaj dzisiaj jak wczoraj jak obyś dożył jutra i przekonał się że żyjesz gdy twój cień jest tutaj jak będzie aż urna aż trumna aż dusza wywedruje z tego opakowania ze skóry    wers który by poruszył by mógł się zdarzyć  zajęty głupotą własną ośmielam się marzyć  czyż marzenia jednak nie są od tego by się nie spełniać by mogły trwać jak nadzieja w nas żywa  choćby dusza martwa  to zdarza się pływać w myślach wśród rzeki miodu i mleka pełnej  bujanie w obłokach zupełnie  i niebieskie migdały jak oczy które na popiół zszarzały z latami  wypalone paczki  papierosów  blizny jak znaczki  karma znajdzie sposób  wypite flaszki kibel zarzygany o czym to ja aha   
    • @Nata_Kruk Dzięki. Ten wers miał właśnie nie domykać.
    • Prosto w twoje objęcia  Piękna damo ze zdjęcia! 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Kornel to nie Twoja liga, dlatego tracisz czas pod tym wierszem.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...