26.03.2011 g.18 - zapraszam na "Spotkanie w Świecie Poezji"
-
Ostatnio w Warsztacie
-
LessLove 2 099
@wiedźma Miłość jest pokarmem. Możemy się nią dzielić bez zazdrości i wstydu, między sobą i z Tym Który Jest MIŁOŚCIĄ.
Tyle istniejemy, ile w nas miłości i... gotowości na miłość, którą możemy brać i dawać sobie wzajemnie, jak modlitwę, każdego "zwyczajnego dnia", który jest cudem.
@violetta Czyli, parówki stracone. Tak myślałem.
@Waldemar_Talar_Talar Tak, jak napisałem pod Twoim wierszem, Ty mnie ośmieliłeś, nie było łatwo. Dziękuję.
1
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 49 odpowiedzi
- 1 542 wyświetleń
-
- 48 odpowiedzi
- 1 147 wyświetleń
-
- 47 odpowiedzi
- 1 112 wyświetleń
-
- 35 odpowiedzi
- 966 wyświetleń
-
- 35 odpowiedzi
- 528 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Trollformel · Opublikowano
Zawieszone tutaj bez haka na rybiej łusce wyłowione złoto z zachodu wstaje spławik słońcem łódz ma dwa brzegi kołysze granicami fali srebrne śledzie ławicą bez sieci synchroniczne zmyłki prosto w sosie śmietanowym z koperkiem -
Przez LessLove · Opublikowano
@wiedźma Głęboki, pełen symboliki wiersz o utracie "Kwiatu Paproci", który sprawiał, że rozumiałaś świat. On Cię nauczył tajemnic świata, opowiedział o nim, cierpliwie wyjaśnił. On dał Ci imię. To utrata człowieka, który pozostawił pusty fotel, jak część siebie, ale nie zabrał cudu miłości, którym go dopełniasz w sercu. Nie jesteście dla siebie widzialni, widzisz swoje dłonie, fotel. Jednak On nadal jest. Piękny wiersz. Dziękuję. -
Przez hehehehe · Opublikowano
W Noc Kupały panienki w Grudusku ekstatycznie krzyczały "Och, Józku!". A on wciąż w oczach z błyskiem nad ogromnym ogniskiem skakał na inwalidzkim swym wózku. -
Przez wiedźma · Opublikowano
KIEDY KWITNIE KWIAT PAPROCI Szuka go tylko ten, kto jeszcze nie wie, że szukał siebie. Mówią: noc Kupały. Sekunda. O północy. Kto znajdzie - słyszy las, otwiera zamki bez kluczy, widzi złoto pod korzeniami. Dojrzewa, by zobaczyć siebie. Ja szukam oddechu, który brałam za dwoje. Drzwi bez klamki. Fotela bez ciała. Swojego imienia w ciszy. Kwitnie, gdy jestem niewidzialna. Gdy przestaję wołać. I widzę dłonie - swoje. Pusty fotel milknie. i tak zamienia się w jednak. Ból dławi się oddechem. Kwiat paproci nie ma legendy. Ma imię: Fotel bez ciała. -
Przez kultura_pop · Opublikowano
Życie to trylogia, ,,za późno'', ,,na próżno" i ,,już po" Wiedziałbyś co się stanie, gdybyś nie zjadł ciasteczka z wróżbą Trzeba było myśleć za wczasu, jeszcze zanim sięgnąłeś po nóż, co? Złapałeś kozła za rogi to puść go Jeśli inni na coś plują, nie oznacza, że to coś jest złe I zdaję sobie sprawę, że nikt tu nie pomyślał o morderstwie W tym mieście, myśli się tylko o zwycięstwie Bez myślenia ile statuetek jeszcze na parapet wejdzie. Wśród garażów, Bandy nastolatków jak narkotykowe kartele W co drugiej uliczce śmiecie i niezameldowani obywatele Bezdomni, ćpuny, menele i ci naprawdę poważnie ranni Ranne ptaszki, oraz ich zwierzęcy ryk uderzający do bani
-
-
Najczęściej komentowane
-
_Resized_20260530_200820.thumb.jpeg.2b87f05d796429cd801df0322039767a.jpeg)
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się