kolejna

[Lobo]

Pudrujesz twarz zmarszczkami, każdego dnia bardziej.
Zmuszasz lusterko do kłamstw,
ustawiając je do słońca tak, że niewiele widać.
Wtedy przez chwilę jesteś młoda.
Oglądasz siebie sprzed dwudziestu lat,
przez moment szeleści sukienka, zapomniana dawno w szafie
i okulary w pudełku po butach.
Uśmiechasz się do siebie. Uśmiech pozostał ten sam,
to się nie zmienia. Zmieniasz się ty, z każdym dniem
bardziej niedorosła do czasu, który stanowczo za szybko.
Czas do pracy.
Do starych zgredów, którzy wciąż wodzą za tobą
spojrzeniami głodnego psa i łaszą się o uśmiech na dzień dobry.
Twoje drugie lustro, też pod słońce.
Wstajesz, wyćwiczonym ruchem ręki poprawiasz włosy,
wychodzisz z domu.
Jesień, kolejna.

[Wuren]

Mimo smutku, wcale nie taki smutny...

po co nam liniowość istnienia, skoro mamy pamięć?
Czy nie to najważniejsze?

Nie rozdrapuj sekund
Zostanie krew na paznokciach
Szelest liści w Twoim szepcie
Szept trawy w Twoich włosach
Nie dotykaj tafli czasu
W niej zawsze wiosna się odbija


Pozdrawiam
Wuren
ps. A zgredów zawsze pełno, ale karawana się starzeje dostojnie mijając.