Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

We śnie
ścieżkami
chadzam do rana.

Między marzeniami
buduję swój świat.

We dnie czy w nocy
wracam tam myślami
bo najłatwiej jest żyć
pośród tego
czego nam brak.

Opublikowano

A mi się podoba. Może rzeczywiście ze stylistyką na bakier, ale daruję sobie pogadankę o tym co nieistotne, skoro już wiersz do mnie przemówił. I nie chodzi o to, żeby autor odkrył niewiadomo jak ważną prawdę, podsunął odbiorcy niewiadomo jak błyskotliwą myśl - dla kogoś mogą to byc puste słowa, bo sam już tego w życiu doświadczył.
Podmiot liryczny tego wiersza dopiero znalazł się w tym świecie - w świecie tego czego już nie ma, a co chciałoby się nadal mieć jako rzeczywiste. Skoro w tym momencie życia dla niego jest to ważne odkrycie, to nie należy go za to krytykować i zmuszać by pisał filozoficzne powiastki wbrew samemu sobie.
Bo o czym niby miał napisać - o... gorzkiej herbacie?!?
Kochani pozwólmy innym się rozwijać

pozdrawiam

Opublikowano

Leilo masz rację,
a wiersz ma w sobie coś co daje nam poczucie, iż właśnie jest to dopiero co odkryta prawda smile.gif co czyni wiersz naprawdę przyjemnym w odbiorze.
Sedecznie pozdrawiam
Natalia

Opublikowano

Dzieki wszystkim za opinie. A najbardziej Panu Oyeye- za jak zwykle konstruktywna i pouczajaca krytyke. Dzieki takim ludziom poeci robia sie coraz lepsi.

Opublikowano
CYTAT (Adam Szadkowski @ Aug 8 2003, 01:31 PM)
To niesprawiedliwe! Tak mnie zostawić z niedopowiedzeniem! "tam" to znaczy gdzie?
Tekst bez tego wyjaśnienia, bez zasugerowania, jest bezwartościowy. Taka "srebrna myśl"...

Adam

Hmmm. Gdzie?--Proste raczej. W marzeniach.





Pokój wink.gif
Opublikowano

No dobra, wszyscy zmieniamy styl, Ok, wszystko pięknie ładnie, ale ja nadal wolę długaśne. Na tym forum niezbyt lubiane, ale jednak to jest mój żywioł.

Jak może niektórzy widzieli zmiana styl może przynieść korzyści. (Choć nie w każdym wypadku wypaliła - choćby w moim)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @huzarc

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        historii na nowo spisano tak wiele i w wielu z krwi słowo lecz sens błądzi z celem
    • Każdy poeta napisał w swoim życiu jeden wiersz, którego szczerze nienawidzi, najmocniej ze wszystkich. Też mam taki.   Kunsztowny, piękny, z krwi i kości. Czytelnicy byli zachwyceni, lecz ja co wieczór próbuję go unicestwić, zasypać krater w sercu otwarty słowami. Daremnie strącam litery jak meteory w limbus - sens trwa, niezniszczalny. Nie cofnę już ruchów pióra.   Ten wiersz rozciął pełnię na dwie połowy - - jasną i ciemną. Jasna: noce, gdy płakałem ze szczęścia. Ciemna: to wszystko, co przyszło a posteriori. Oczy, dwa Jeziora Aralskie, pieką rdzą i solą.   Później stworzyłem jeszcze dziesiątki innych wierszy. Jestem w nich zaledwie barwnym hologramem, przemierzającym sterylne przestrzenie twojej obecności.   Wiem, że tamte wersy już się nie odstaną. Rzeczywistość została poruszona.   Karmię łąki czerwienią, fioletem; mogę być motylem, kwiatostanem, morską falą, a ludzką skórę zakopałem pod jabłonką w ogrodzie.   Tylko w drżeniu kropel rosy na liściach macierzanek pod twoimi stopami nadal żyje mój oddech.
    • Głosem w kadzidle rozlanym  złotym wiatrem złoty mróz  szumem serca które trwale  wyczekuje drżących ptasich słów.   Kiedyś zwiędnie poszybuje  pięknych liści szary blask  pójdę z tobą  pójdę szeptem  a w oddali trzepot gwiazd.
    • miłość to brama piękne okno na świat   ona strażnikiem tego co się śni to uśmiech i łzy   miłość to kochanie to prawda która wciąż się tli   miłość to nie pogrzeb ani czas trudnych chwil   to niebo pełne  gwiazd oraz  czułych słów   miłość to kwitnący sad  to las pełen wzruszeń   tak moi drodzy  taka jest miłość radości czas
    • Czy możesz napisać historię  na nowo bez dżumy zwiędłych kwiatów i ołowiu wrysowanego w ukosy deszczu   Na moście dnia i nocy dotyku i bólu   Ostatni po nas czas zamknie myśl w kamieniu   Kto przyłoży do nich ucho   skoro dźwięk nawet echem niewybrzmianym w powietrzu   w łuku słońca zastygnie jak truchło cienia  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...