powroty

[anna_rebajn]

prowadzona tęsknotą za znanym
pod łopiany zaglądam i wrzosy
i kamienie co w ziemię tak wrosły
że się w mchy i paprocie ubrały

rzucam okiem na drogi i pola
tam gdzie chabry puszyły się w kłosach
obok mleczów dmuchanych gdzie szosa
szlak gubiła w piaszczystych zakolach

obraz zniknął zmieniło się płótno
las na nowo obrasta świerkami
ktoś zachłyśnie się złotem południa
które dla mnie zakwitnie na próżno

zaczerwieni się niebo zapłonie
rumieńcami oblecze horyzont
chudy mak zakołysze łodygą
a ja rosą na rzęsie odpowiem



(inspirowany wierszem Oxywii - Dawno temu)

[Anna_Para]

Anno: Piękny tekst w konwencji sentymentalnej poezji, konfrontującej obraz natury ze stanem psychiki człowieka.
Gdybyż nie było inwersji?!

Cieplutko,

Para:)

[anna_rebajn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Te inwersje podstępne bestyjki, bo rozrastają się w moich wierszach jak perz. Ale będę pilnowałała. W razie czego jestem otwarta na wszelkie propozycje. Daj coś swojego, Aniu, bo dano Cię nie było. :-* A

[Magda_Tara]

piekny wiersz, Aniu, widzę jedną (inwersję ;D) którą ....widzę i słyszę, ale nie przesakadza mi to sluchanie wale.
piękny i już (z inwersjami ;))
buziak!

[eliza2]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie przeszkadzają mi inwersje,wiersz bardzo melodyjny z jakąś sentymentalną nutą, pięknie:)

[anna_rebajn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja też widzę jedną :-))). Inwersje mnie po prsotu lubią Cóż zrobić? :** A

[anna_rebajn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie przeszkadzają mi inwersje,wiersz bardzo melodyjny z jakąś sentymentalną nutą, pięknie:)


Dziękuję elizo :-).a

[dawniejbezet]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To kwintesencja, ale przynajmniej od początku szczerze.
Proszę mi wytłumaczyć tę metaforę, z łaski swojej:
"złotem południa"

Pozdrawiam