Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Co będzie dalej? Potem? Po życiu?
Kogoś to dzisiaj obchodzi?
Łykać tabletki. Świat się podobać.
Jakiś taki otumaniony? Wyłączony?

Nie łykasz piguł? Żyjesz inaczej!
Inaczej myślisz!
Widzisz toć wszystko, toć tak dociera?
Toć schizofrenia!

I myślisz o tym, coć dalej, później?
I o tym, żeć życie głębią?
I o tym, czymć ty właściwie?
Tyś choryś! Prozac natychmiast weź!
Bez Prozaku toć iluzja, toć fałsz! Wesz!

Bo przecież z prochem to tylko fala
co o brzeg się nie rozbije.
Z Prozakiem emocje później, albo wcale.

Bez niego kolejnać burza złamie.

Nie ma geniuszów, mózg źleć pracuje.

Skojarzeń zbitek umiesz połączyć?
Toć nie tyś, toć choroba,
boć znasz innego, coć potrafi
tak jak ty złączyć słowa?
Albo pojęcia porównać?
Lub szybkoć myśleć?

Tyś chory, dziecko, lecz się wnet,
albo będzieć za późność! Yet!

Opublikowano

Przedstawiłam jeszcze nie własny problem, ale większości kobiet, zwłaszcza tych inteligentnych, po trzydziestce, z odchowanymi dziećmi. To wręcz realny, namacalny zapis tego, jak koncerny zachodnie zbywają u nas nadwyżki swoich cudownych preparatów. Temat nie nowy, już w sześćdziesiątych ubiegłego wieku zwrócił nań uwagę The Rolling Stones.
Proszę o opinie.
Pozdrawiam.

Opublikowano

za zmianę płci przepraszam mea culpa i roztargnienie, natomiast właśnie chciałabym zwrócic uwagę na traktowanie praoblemów "większości inteligentnych kobiet po trzydziestce" z mniejszą dozą uproszczenia, większą wrażliwości.

pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Kobieta po trzydziestce nie jest kobietą, tylko maszyną. Żeby ją w tym stanie utrzymać, podejmowane są działania, włącznie z represyjnymi. Nie wiem, w jakim Pani jest wieku, ale warto się obejrzeć wokół siebie, zauważyć te czteroetatowe posadki i piąty etat w domu. Wszystko na błysk, bo czterdzieści innych chętnych na miejsce, doskonale wykwalifikowanych, i gotowych pracować za jedną czwartą.
Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Dzień dobry                                                 Taki miał być ten wiersz chaotyczny , taki był zamiar . Nie wiem czy mi się udał .                                                        Niech ocenia czytelnicy tego wiersza .                                                              Miłego dnia .Pozdrawiam 
    • Moda na "wody"     Ala z Uralu w wisiorze z koralu,   W końcu urlopu, chodzi w litoralu.   Z językiem na boku,   Bywa tam co roku,   Bo moczy swe stopy w  wyschłym Aralu.
    • @niolek Po przeczytaniu wiersz ten został ze mną na dłużej, mimo jego przykrej natury.   Pierwsza myśl, gdy je zauważam. Trzy to liczba nieparzysta, nie - ja, parzysta - one.   Pierwsze wersy od razu sygnalizują o tym specyficznym uczuciu dysonansu - kiedy interakcja społeczna w naszej głowie ulega analitycznej dekonstrukcji. Sama forma wiersza przekazuje tę nerwową energię gonitwy myśli, kiedy fizycznie jesteśmy częścią rozmowy, lecz chaos w naszej głowie nie pozwala nam się skupić. Wyskakujące gdzieniegdzie pytania oraz przypuszczenia podkreślają bitwę z własną percepcją. W tym samym momencie możemy się zastanawiać, czy dwie pozostałe osoby nas wykluczają intencjonalnie, czy może nawet nie są tego świadome? Dla nich to kolejna pogawędka, a dla nas to cały poemat w naszym wnętrzu.   Jeśli miałbym się czegoś przyczepić to detali gramatycznych - kiedy pojawiają się czasowniki w pierwszej osobie zapiszemy je z końcówką "ę" zamiast "e" np. "Chcę pokazać, że tu jestem, próbuję." Również zamieniłbym "tą", na "tę" w wersie "a widzę tą dwójkę ", ponieważ w piśmie, w bierniku poprawna forma to "tę". "Tą" w bierniku występuje bardziej w mowie potocznej.   Ogólnie ciekawy wiersz, w jakiś sposób do mnie dotarł i został ze mną na dłużej. Pozdrawiam :)    
    • świat był miejscem opartym na pewnych stałych   życie przypominało  ścierny papier czas utkany  pospolitym brakiem   aż letni blask pozbawił ich nocy   rwany sen jak tęskni za człowiekiem  drugi człowiek
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Robert Witold Gorzkowski Polski bohater! Mój dziadek ze strony mojej matuli był ułanem Pilsudkiego. Cześć i chwała bohaterom.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...