Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Przykleiłam się do niego - jest w nim tyle prawdy o kobiecej naturze i tak pięknie opowiedzianej, że można go tylko zabrać i delikatnie się z nim obchodzić. Dziękuję :)

Dla Ciebie, Anno:

w490.wrzuta.pl/audio/7MBLjGZIDsP/miroslaw_czyzykiewicz_allez_-_10_-_szkoda_ze_cie_tu_nie_ma

Opublikowano

Myszkino:

Nie odklejaj się, proszę! Tak, znam to wykonanie. Uwielbiam jeszcze inne, z tekstami nie tylko Brodskiego. Czyżykiewicz także doskonale pisze. Polecam "Ave (Inspira)".

www.youtube.com/watch?v=cjsbQtrDvvQ

Miłego słuchania.

Cieplutko, pozdrawiam. Miło mi, że spotykam tu ludzi o podobnej wrażliwości. Dzięki, Anno,

Para:)

Opublikowano

Piotrze:

Chyba pierwszy raz u mnie?
W ostatniej strofie jest cytat z wiersza Brodskiego, w dodatku - z przerzutnią. Dlatego może lekki dyskomfort w czytaniu. Ale... nieważne. Dzięki piękne, zapraszam częściej. Cieplutko pozdrawiam,

Para:)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Trochę miałem rozłąki z forum więc bardzo możliwe że pierwszy raz :)
Ale za to jaki pozytwny :)
Podobajacy się rym, rytmika, sylabotonika (coś dopisałem jeszcze w W a propo 2 strofy :) i dobry pomysł na tekst. Słowem to co lubię bardzo :)
Z miłą chęcią zaglądał będę częściej :)

Równie ciepło pozdrawiam
  • 11 miesięcy temu...
Opublikowano

Słyszę Josifa pomiędzy Twoimi wersami. Chyba co nieco poczytałaś? Nad jego poezją nie można ot tak sobie przejść. Ona zostawia nam w duszach kolce trudne do wyjęcia. Zapładnia nas nowym spojrzeniem. Pozdrawiam ciepło :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Dziękuję za uważne odczytanie i interpretację. Dla mnie to pragnienie ma bardziej konkretny, jednolity sens, ale cieszę się, że wiersz otwiera różne odczytania. Pozdrawiam ciepło.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Migrena   Trafnie diagnozujesz, dlaczego tak łatwo wchodzimy w relacje online - w sieci możemy wykreować się na kogoś lepszego, bardziej błyskotliwego, unikając „brudu” fizjologii, nieśmiałości czy codziennej rutyny. Ale ta czystość jest sterylnością laboratorium, w którym uczucie nie ma jak naprawdę oddychać.   Koniec relacji w sieci to „błąd systemu, cichy , powtarzalny, nie do naprawy” - kogoś się po prostu usuwa, blokuje, wymazuje z pamięci podręcznej. Ta techniczna chłodność sprawia, że ból jest paradoksalnie trudniejszy do przeżycia, bo zostaje sprowadzony do poziomu niedziałającej aplikacji. Obraz mężczyzny, który wchodzi na profil tylko po to, by „dotknąć martwego piksela , który kiedyś był jej okiem”, jest genialną definicją współczesnej żałoby. Masz rację - zostaje martwy profil, okno czatu, które „nigdy się nie zaświeci”. To nowa forma tortury - widzieć czyjąś aktywność, „mruganie routera”, mając świadomość, że dla tej osoby już nie istniejemy. Technologia nie leczy samotności - pozwala nam udawać, że żyjemy. To wiersz o tym, że w świecie pełnym powiadomień, najgłośniejsza i najbardziej przerażająca jest cisza w miejscu, gdzie kiedyś był drugi człowiek.   Świetny tekst!
    • @Nata_Kruk   my się Nata różnimy:)   Ty kochasz formy krótkie a ja rozwlekłe.   nie chcę się tutaj negatywnie poisywać ale mógłbym wkleić szkic mojego wiersza.   haiku.   tylko Ty byś się zdenerwowała a ja ośmieszył.     jak zwykle biorę sobie Twoje słowa do serca:)   dziękuję:)      
    • @bazyl_prost to cudownie, bo myślałam, że mnie nie lubisz:)
    • @Radosław... można, na pewno.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...