na podkasztanowej ławce

[janusz_pyzinski]

gdy kiedykolwiek będziesz chciała świat swój darować moim dłoniom
to przyjdź na ławkę podkasztanową wiesz tam gdzie zawsze o tej porze
kwitną marzenia na różowo w pąki rumieńców ubierając ciała
i w śpiew słowika najpiękniejszy dusze gdzie gwiazdy świecąc tylko dla nas
wyzwolą wszystkie zmysły z ciemności zanim księżyc stary zazdrośnik
nie przyśle chmury świtu

i wtedy weźmiesz mnie za rękę co znaczy wtedy jeszcze nie wiem
lecz wiem że nastąpi najpiękniejsze co życiu może się przydarzyć
będziemy sobą tylko z sobą pod parasolem własnych cieni
z liści kasztana zbudujemy przystań żeby bezpiecznie
zakotwiczyć w błogosławieństwie zapomnienia

nie podnoś głosu gdy czas przeminie zachowaj ciszę wodorostów
bez dzisiaj nigdy nie nastąpi jutro jesień pobieli szronem skronie
świty piękniejsze od wieczornych marzeń i sny zmieniające kolejność
bytów i niebytów w przestrzeni stukotu kroków na styku ramion
wiecznego włóczęgi pomiędzy niebem i ziemią

a my pod drzewem jakby łabędziowo splatamy szyje plączemy dłonie
płyniemy w sobie pod żaglem nocy i długim wierszem odchodzimy
podkasztanowej ławki gasząc płomień i nikomu niepotrzebne słowa
co same odeszły w dorosłość a których uczyć trzeba się od nowa
jak warkocza przywołującego młodość

[Stefan_Rewiński]

Aleś naprzenośnił.

[Fly Elika]

pierwszy twój tekst wiersz, który spokojnie i przyjemnie przeczytałam
od a do z jednym tchem
chciałabym trafić pod na taką ławkę, ale widzę ich więcej, ehhh
pozdrawiam

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mocno rozgadałeś ten wiersz, trochę za mocno...
Czy zdążyłam się już do tego przyzwyczaić ? Raczej nie - nadal to zauważam ;))
Ale znalazłam dużo dla siebie i za to plusk :))
Pozdrawiam.

[Leszek_Nord]

Januszu, dobrze jest móc Cię poczytać, łykam ten wiersz w całości. Pozdrawiam. Leszek.

[Jolanta_S.]

Janusz buja ławeczką pod kasztanem.
pytam czemu noc jest taka krótka?
dlaczego zostawia długie smugi cienia?

serdecznie pozdrawiam - Jola.

[Bernadetta1]

sentymentalnie i urokliwie...

[jacek skraba]

wprost nie mogę doczekać się wiosny i tej ławki o której tak uroczo i proroczo piszesz
pozdrawiam

[Baba_Izba]

Dla takich wierszy "wpadam" na Zetkę!
Zauroczona pozdrawiam serdecznie
- baba

[złamane skrzydło]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

i ja mam tak samo, jak baba:) a łąweczke pod lipą, Januszu,
ale tak ładnie o niej nie potrafię..
macham radośnie podgojonym skrzydelkiem:P

[Ewa_Kos]

zawsze z zaciekawieniem zaglądam tu, bo lubię takie "metaforyczne" pisanie:) Z przyjemnością przeczytałam:) wiersz jak dla mnie bardzo urokliwy. Pozdrawiam serdecznie. E.K.

[Łucja Kucińska]

Ładnie piszesz, podoba mi się 1,3,4 strofa, 2 nieco mniej. Plusów nie mogę jeszcze stawiać :(

[Leokadia_Koryncka]

Janusz; lubię Twoją poezję, zawsze mnie wiedzie w znajome miejsca i cieszy duszę.
Cały dla mnie.

Pozdrówki... L.

[Franka Zet]

Ach, Januszu - mnośtwo liści na Twoim kasztanie. Dla mnie trochę za dużo, poproszę więcej słonecznych prześwitów.
Ale to

a my pod drzewem jakby łabędziowo splatamy szyje plączemy dłonie
płyniemy w sobie pod żaglem nocy i długim wierszem odchodzimy
podkasztanowej ławki gasząc płomień i nikomu niepotrzebne słowa
które same odeszły w dorosłość a jej uczyć trzeba się od nowa
jak warkocza przywołującego młodość

bardzo ładna puenta, leciutko zrymowana.
Pozdrawiam serdecznie :)

[były__premier]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

zmęczyło mnie:( pozdry

[Marusia aganiok]

Nie wiem, czy to błąd, czy nie, mimo to wierzę, że ujdę z życiem jeśli napiszę, że wiersz chociaż "opasły w metafory" bardzo mi się podoba.Autora pozdrawiam:) mar.