Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

myśli twoje krążą wokół mnie
łaskoczą i głaszczą po chwili skóry

mają smutne opuszczone głowy
nie chcą patrzeć do góry i dalej

uparcie trwając wstydzą się że są
że błyszczą jak gwiazdy nade mną

z orbity okrążeń ukleciły pajęczynę
ich spojrzenie to miłe zakłopotanie

zakopałaś je w konspiracji
i rozszyfrowałem te rebusy ciężkie

myśli twoje przytulam i pieszczę
nie pytam je o moje przeznaczenie

z całym haremem twoich żołnierzy
w milczeniu w ciszy w spokoju

leżę i próbuję poznać twoje opętanie
moje tsunami dzieje się

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



To jest słaby wiersz ale na pewno nie z powodu "bełkotu...nie dającego szans zrozumieć czytelnikowi o co tu chodzi naprawdę"...
Czego pan nie rozumie, panie Piotrze, w tej klasycznej sytuacji damsko - męskiej ? :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



To jest słaby wiersz ale na pewno nie z powodu "bełkotu...nie dającego szans zrozumieć czytelnikowi o co tu chodzi naprawdę"...
Czego pan nie rozumie, panie Piotrze, w tej klasycznej sytuacji damsko - męskiej ? :)

Lecterze, uwierz mi, że gdyby nie twój komentarz, to chyba w życiu nie kapsnąłbym się, że chodzi tu o relacje damsko - męskie. Myślałem tu raczej o jakiejś wizji apokali... akopali... apokalisty... no, tej o końcu świata. Trudno mi dopasować
"mają smutne opuszczone głowy
nie chcą patrzeć do góry i dalej

uparcie trwając wstydzą się że są
że błyszczą jak gwiazdy nade mną"
i
"myśli twoje krążą wokół mnie
łaskoczą i głaszczą po chwili skóry" do relacji damsko-męskiej
Że to o myślach to ok, ale wstyd innych i to z takiego powodu, nie wiem co ten piernik ma do wiatraka...
a jak rozumieć cały harem żołnierzy?
Autorze, ratuj! Nie ogarniam tego tekstu kompletnie.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Żyje wciąż, walczę.    Tyle, że zbroja i tarcza stają się co raz cięższe.  Tylko miecz twardo na rękojeści ściskam dłonią. On narazie nie wypadnie - chodź zwyrodnienie i skurcz łapie ?  To takie pamiątki sprzed lat ukryte w tych kilku kostkach nadgarstka.  To nic, to nic. Jak to mówią -  akceptuję.    Martwi mnie zaś ta tarcza - opada z rąk - „nie trzymaj jej może tak uparcie !” Tak podpowiadają Ci bliscy, Ci obecni teraz.  Nie wielu ich, może więcej niż kiedykolwiek?    Słabo sie bronię brak mi powoli nowych umiejętności.  Jak by nowa technika weszła, a ja dalej gram tą starą. Taką co już wszyscy dawno poznali, taką łatwo do wychwycenia.  Już nawet mi zaczęła się nudzić.     Tak naprawdę to nie jest najgorsze w tym wszystkim.    Jak właśnie to, że zbroje mam już dziurawą i to tak porządnie.  Pominę, że część elementów po prostu rozpadła się ze starości taka jak eksperci mówią - Śmiercią naturalną.    A, no ! I korozja ją dopadła!  Nawet śrubki, a przy kolanach już się dawno spiekły, no a teraz łamią się.  To nie tak, że się żale czy narzekam czy coś…   No ale głowa goła, klatka przebita, całkiem niedawno (po obu stronach)    I chodź ciało nadal zwinne, silne, zdrowe. Chyba zdrowsze niż zeszłego roku nawet, tak uciekać już niełatwo.   Bo ta głowa to tak naprawdę zawsze goła była, a teraz nagle "doroślej" o kasku myślę. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - dziękuję -                                       Pzdr.zadowoleniem. Witaj - mam nadzieje że owa kawa smakowała - dzięki za kolejne czytanie mojej twórczości -                                                                                                                                                         Pzdr.spokojnym porankiem.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - dziękuję ci serdecznie że tak odczuwasz ten wiersz -                                                                                                                 Pzdr.spokojnym porankiem. @Berenika97 - @Posem - dzięki - 
    • @Grahamoza Pośród powitań i pośród rozstan na scenie życia  Nikt nie jest sam wojny przeminą zostanie troska oczy z księżycem pośród nieba gwiazd i wszystko minie bo wszystko już było a to co najpiękniejsze jeszcze przed nami bo wszystko jest po coś pokażmy Światu naszą ludzką twarz i bawmy się z nim     za szybą deszcz dzwoni niech nad nami nie płacze-:) pozdrawiam z podwrocławskiej wsi a prawa swoje ma dopiero od roku-dobrze czy żle czas pokaże Jest przecież darem

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @karenka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...