Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

co zostało z Koraba? przeszłość - ledwo błyskająca latarenka wśród
rozgwiazd. zapominam, to chyba mój największy grzech! i picie;

dybuk wszedł we mnie, jak promień Kali, w ciebie ciemnią? w cieniu locji
przychodzą pytania o tamten żar, świetliste pauzy które zamieszkał

półton Amadeusza - dlaczego wyjście bez bisów boli jak piryt, gromki
żal po rozstroju, bełt rzucający chwilką w morganaticam? dlaczego

nazywając cię kurwą jestem, we śnie na jawie morskim kamieniem, wiążę
cię w pętelkę, odczarowuję soundkail z youtuba, ale gdyby rozmienić
całość w resztkę ładu: pozostanie czerpany dom z trzciny, vermouth szybki

jak sex. słowa i wyznania w parku, pocałunki z formularza proste, jak:
miłość, to tajemnicza aktywność, pęd światła?

Opublikowano

Kabotyńska i grafomańska perła w koronie...

"latarenka wśród rozgwiazd...i picie"
"świetliste pauzy które zamieszkał półton Amadeusza"
"wyjście bez bisów boli jak piryt"
"gromki żal po rozstroju"
"vermouth szybki jak sex"

Uczta dla smakoszy... ;)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




przeładowujesz go obszarami kulturowymi. w takim zmieszaniu, gubi się specyficzna aura, jaką wytwarzają i jaką mogą podarować wierszowi.

Czułkiem :)


tak wiem, też to dostrzegam, no i końcówka do obróbki, się poprawi:) thx
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



bez znaku zapytania wychodzi z tego zgrabna sentencyjka

przepraszam, że tak nic więcej do rzeczy, prócz tego, że podoba się mi "pewna senność" tego wiersza i, że owszem również uważam, że jest przeładowany

wiem, bez polotu komentatorskiego wypowiedż ma jest, wiem :)
pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



bez znaku zapytania wychodzi z tego zgrabna sentencyjka

przepraszam, że tak nic więcej do rzeczy, prócz tego, że podoba się mi "pewna senność" tego wiersza i, że owszem również uważam, że jest przeładowany

wiem, bez polotu komentatorskiego wypowiedż ma jest, wiem :)
pozdrawiam

dzięki za odwiedziny. pozdry

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Żyje wciąż, walczę.    Tyle, że zbroja i tarcza stają się co raz cięższe.  Tylko miecz twardo na rękojeści ściskam dłonią. On narazie nie wypadnie - chodź zwyrodnienie i skurcz łapie ?  To takie pamiątki sprzed lat ukryte w tych kilku kostkach nadgarstka.  To nic, to nic. Jak to mówią -  akceptuję.    Martwi mnie zaś ta tarcza - opada z rąk - „nie trzymaj jej może tak uparcie !” Tak podpowiadają Ci bliscy, Ci obecni teraz.  Nie wielu ich, może więcej niż kiedykolwiek?    Słabo sie bronię brak mi powoli nowych umiejętności.  Jak by nowa technika weszła, a ja dalej gram tą starą. Taką co już wszyscy dawno poznali, taką łatwo do wychwycenia.  Już nawet mi zaczęła się nudzić.     Tak naprawdę to nie jest najgorsze w tym wszystkim.    Jak właśnie to, że zbroje mam już dziurawą i to tak porządnie.  Pominę, że część elementów po prostu rozpadła się ze starości taka jak eksperci mówią - Śmiercią naturalną.    A, no ! I korozja ją dopadła!  Nawet śrubki, a przy kolanach już się dawno spiekły, no a teraz łamią się.  To nie tak, że się żale czy narzekam czy coś…   No ale głowa goła, klatka przebita, całkiem niedawno (po obu stronach)    I chodź ciało nadal zwinne, silne, zdrowe. Chyba zdrowsze niż zeszłego roku nawet, tak uciekać już niełatwo.   Bo ta głowa to tak naprawdę zawsze goła była, a teraz nagle "doroślej" o kasku myślę. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - dziękuję -                                       Pzdr.zadowoleniem. Witaj - mam nadzieje że owa kawa smakowała - dzięki za kolejne czytanie mojej twórczości -                                                                                                                                                         Pzdr.spokojnym porankiem.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - dziękuję ci serdecznie że tak odczuwasz ten wiersz -                                                                                                                 Pzdr.spokojnym porankiem. @Berenika97 - @Posem - dzięki - 
    • @Grahamoza Pośród powitań i pośród rozstan na scenie życia  Nikt nie jest sam wojny przeminą zostanie troska oczy z księżycem pośród nieba gwiazd i wszystko minie bo wszystko już było a to co najpiękniejsze jeszcze przed nami bo wszystko jest po coś pokażmy Światu naszą ludzką twarz i bawmy się z nim     za szybą deszcz dzwoni niech nad nami nie płacze-:) pozdrawiam z podwrocławskiej wsi a prawa swoje ma dopiero od roku-dobrze czy żle czas pokaże Jest przecież darem

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @karenka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...