wspomnij ze mną ten wiersz Julka

[Agata_Lebek]

- O, przyjacielu nieuczony,
mój bliźni z tej czy innej ziemi!
wiedz, że na trwogę biją w dzwony
króle z pannami brzuchatemi;
wiedz, że to bujda, granda zwykła,
gdy ci wołają: "Broń na ramię!",
że im gdzieś nafta z ziemi sikła
i obrodziła dolarami;
że coś im w bankach nie sztymuje,
że gdzieś zwęszyli kasy pełne
lub upatrzyły tłuste szuje
cło jakieś grubsze na bawełnę.
Rżnij karabinem w bruk ulicy!
Twoja jest krew, a ich jest nafta!
I od stolicy do stolicy
Zawołaj broniąc swej krwawicy:
"Bujać - to my, panowie szlachta!"


nic się nie zmienia od lat
oprócz rodzaju dramatycznego
jak gramatyka rodzajnika we francuskim les
i niemieckim die
pod koncerzem
swastyką
fastrygą Messerschmittów
lub rozszczepieniem jądra atomowego


uciekamy z zatłoczonych miast
czarterujemy jachty na Karaibach
by przeżyć przygodę życia
i wreszcie zaryć kotwicę w finezyjnie wyrzeźbionym dnie
na trzech metrach kryształowej wody
a tam
pękają płyty tektoniczne
zamiast kotwicą
ryjemy nocą
by ocalić resztki sumienia
zaciskamy pięści w bezradności i znów

zaczyna brakować czegoś w naszych oczach

są jak niebo
z czarnymi dziurami
spod spuchniętych powiek
subtelnia strachu
mącicielka wody
----------------------------------------

Recall with me this verse by Julek

O, my friend untaught!

friends from this or far land

for whom the bells toll;

fat belly kings

this is just a nonsense or you're kidding us,

when you call us to the arms


nothing has changed since the dawn of times

except for a dramatic gender

as the grammar in an article

in French les

in German die

underneath armoured bellies

swastika

tacks of Messerschmitts

or nuclear fission

Running away from crowded cities

to get onto the chartered yachts in Caribbean

and live through an adventure of our life

finally dropping anchor

onto the finely sculpted bottom

in nine feet of crystal clear water

but there

tectonic plates crack

and instead of safe stay

we drag the night

to save trace of conscience

clench our fists

in desperation

and again something amiss in our eyes

reminding the sky

holed black

under the swollen eyelids

subdue fear

stirs murky waters )

translation by miet dlugolecki


*Fragment wiersza Juliana Tuwima pt. "Do prostego człowieka"

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję :))
Buźki...

[Magda_Tara]

szukamy szukamy aż nie znajdziemy
:)
codo, zabieram. czasami warto szukać, choćby to - Twoje, Agaś

a do tego mój Tuwim
:*
zabieram do ula
:))

[Anna_Para]

Agatko:

Cały tekst, z kontekstem włącznie - niezwykle mądry, mocny. Nie czynię tego zazwyczaj, ale tym razem wyróżnię frazę, bo szczególnie piękna:

zaczyna brakować czegoś w naszych oczach

są jak niebo
z czarnymi dziurami
spod spuchniętych powiek
subtelnia strachu
mącicielka wody

Gratuluję serdecznie, Para:)

[miet dlugolecki]

Nic sie nie zmienia

ale ocalamy resztki sumienia
i zaciskamy piesci
kiedy Krolewna idzie na wojne i
"w miejscu patyka
po pierwsze gitara
po drugie Pelikan"
cieszy nasze oczy
okna wysnionej przyszlosci
naszych dzieci

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Twój Tuwim w moim wierszu, podzielisz się Magda ? ;)
Podziel się, nie bądź taka chytra ;))))
Albo nie, w Twoim ulu powywijamy ;PPP

Dzięki serdeczne Magusiu :)) Pozdrawiam :))

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Aniu :))
Pozwolę sobie tym razem odpisać słowami piosenki "o miłość" :

Urodzimy się

Patrzymy

Podbiegamy na skraj łąki

Upychamy po kieszeniach

Piórka kamyki i pąki


Na otwartej dłoni drży

Kolorowy pompon świata

Ale już widać w co

Los misternie nas zaplata


Życie całe

Dni i noce od czekania białe

Będzie

Wszędzie

Zawsze nam chodziło

O Miłość

O miłość


I żyjemy

Drzewiejemy

Krople czasu żłobią twarze

Tam się plączą rzadziej łączą

Linie rozumu i marzeń


Od stu życzeń w dniu urodzin

Wypogodzić nam się zdarza

Ale mamy zapisane

Gdzieś w zagięciach kalendarza


Życie całe

Dni i noce od czekania białe

Będzie

Wszędzie

Zawsze nam chodziło

O Miłość

O miłość


Umieramy

Wykreślamy się ze spisu telefonów

Bo też nigdy jeszcze tak

Bardzo nie było nas w domu


Przekreślają portret nasz

Czarną wstążką tą ukośną

Wtedy widać bardzo widać

Wtedy słychać bardzo głośno


Życie całe

Dni i noce od czekania białe

Będzie

Wszędzie

Zawsze nam chodziło

O Miłość

O miłość

sł. Andrzej Poniedzielski

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jaka 'królewna' taki 'miecz' ;)))
Dziękuję, że zajrzałeś.
J.M. dotarł !!! :))
Już piszę maila z podziękowaniami :)))

[Marek Konarski]

nic się nie zmienia od lat
---
subtelnia strachu
mącicielka wody

Genetyczny, kobiecy pacyfizm, który może być miarą tego, jak kobieta potrafi kochać, bać się o to co najbliższe...
Faceci zawsze znajdą sobie ważniejsze zabawki i śmieszne powody, by się wziąć za łby...

Dobre.

[Janusz_Ork]

Agato, dobrze i mocno napisane. Pierwsze skojarzenia, po przeczytaniu wiersza, to słowa Zbigniewa Herberta o poezji, jakie wygłosił na spotkaniu autorskim w Budapeszcie w 1979 roku a opublikowane w tomie: "Głosy Herberta". Pozdrowienia.
J.

[Pan_Biały]

zakończyłbym w tym miejscu - zaczyna brakować czegoś
wyliczanka ale za to w jakim stylu:)
pozdrawiam
r

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Znam mężczyzn, którzy myślą podobnie jak ja ;))
i znam kobiety, które lubią się wziąć za łby ;))
Coś się w tej genetyce kotłuje...
Każdy kto chce iść na wojnę powinien najpierw urodzić dziecko ;))))
Dziękuję za komentarz, zawsze dajesz mi pozytywnego kopa
na pisanie :))
Pozdrawiam.

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przesłuchałam dziś to nagranie z Budapesztu z Herbertem z 1979 roku i muszę przyznać że zrobiło mi się bardzo miło ;))
Dziękuję za dobre słowo. Pozdrawiam serdecznie :))

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bo Ty Rafale jeszcze nie widziałeś mojej prawdziwej wyliczanki ;)))
Mam taką jedną - same rzeczowniki od góry do dołu :))))
A tak w ogóle to ja chyba lubię wyliczanki.
Rozumiem, że styl przypadł do gustu ;))
Dzięki serdeczne. Pozdrawiam :))

[Dawid Rt]

Słucham Floydów i czytam twoje wiersze, to dopiero są doznania ;))
Frapujący wiersz, jak to zwykle u Ciebie, może niekoniecznie na dobranoc, ale frapujący, a trzecia zwrotka to 10/10 poezji. Ta mącicielka wody, prześwietne!
Pozdrawiam

[Anna_Myszkin]

Agaś, ten wiersz jest tak dobry, że nie wiem, co napisać. Wojnę i niepokój w nas - wątki nie do wymazania z życia - postawiłaś obok siebie i udał Ci się ten zabieg koncertowo, a nad ostatnimi wersami rozpłynęłam się. Dosłownie. (Leci mi w tle cytowany przez Ciebie tekst "O miłości", oczywiście ;) Pozdrawiam Cię ciepło z niekaraibskiej niebieskości :)

[Biała Lokomotywa]

Czytam kilka razy i coraz bardziej mnie oplata. Będzie łaził za mną - na bank. Naprawdę świetny. Pozdrawiam:)

[Zjajami_Baba]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ooo, pięknie
bardzo dobry kawałek
spójna całość
ostatnie wersy to takie smaczne słowa
dzięki za to
:)

[miet dlugolecki]

Agatko, Jim nie czytal Ciebie czy Tuwima kiedy pisal ponizszy fragment
ale osmielam sie
zalaczyc ta dedykacje dla Ciebie bo na pewno mojo cieszy sie
czytajac teraz Twoje przypominki Julka

(Our mother is dead in the sea
do you know we are being led to
slaughters by placid admirals
And that fat slow generals are getting
obscene on young blood
Do you know we are ruled by TV
the moon is dry blood beast...
amassing for warfare on innocent
herdsman who are just dying
O great creator of living
grant us one more hour
to perform our art
and perfect our lives
The moths and atheists are doubly divine...)
- by Jim Morrison

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pink Floyd jest w pierwszej trójce na liście moich ulubionych zespołów ;))
Nie trudno się domyślić jaką frajdę (w związku z tym) sprawił mi ten komentarz :))
Twoja ocena trzeciej zwrotki (10/10 poezji) i wyróżnienie "mącicielki wody" jest dla mnie
bardzo budujące, ale to także pewnego rodzaju wskazówka na dalsze pisanie ;)
Dziękuję serdecznie. Pozdrawiam.
:))