Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

maski popalone na twarzach wypalone twarze
kolejne złudzenia cuchną nowością w zachowaniach
jak pozytywka coraz wyraźniej brzęczymy
żadna nowość

słabnące skupienie ludzie się psują
powietrze jak gaz łzawiący
nagle most- coś na zasadzie realnego snu
kilka przetarć oczu
i powrót do naiwnych zapaści

idę dalej źrenice wybuchają pochłaniając
pole widzenia przez to wszystko
w najlepsze zaczynam głaskać resztę świata
autystycznie wyczerpany w masce gazowej mam was
na oku na obrzeżach suchych ust
pękają nabrzmiałe słowa brakuje sił na zdziwienie
wobec czegokolwiek chodzenie jest drżeniem tak samo
jak drży się z zimna lub ze strachu
w worach pod oczami niosę
coraz więcej pustych spojrzeń
więc dlaczego coraz ciężej jest ?

przez to wszystko nie najlepiej
chodzę
zaczynam warczeć
warować przy swoim
przy tym czego już nie mam
zaczynam szczekać
gryźć skomleć
nagłaśniać problem
zaczynam nie pasować


*


wyrywając włosy reszcie świata
to jak potrząsnąć zdechłym psem z rozpaczy
żeby zaszczekał
lub choćby zaskomlał

zgubne zaglądanie do oczu kota
aby znaleźć tam rzęsę wyjaśnia nam
współczucie nie istnieje

Opublikowano
wyrywając włosy reszcie świata
to jak potrząsnąć zdechłym psem z rozpaczy
żeby zaszczekał
lub choćby zaskomlał

zgubne zaglądanie do oczu kota
aby znaleźć tam rzęsę wyjaśnia nam
współczucie nie istnieje


to jest wierszem w wierszu
to jest współczuciem
to jest miłością
człowieczeństwem

brawo, Tomasz, nie zawodzisz
piszesz.
ściskam.
:))
Opublikowano

Tomaszu, tym razem ciężko brnąłem przez Twój wiersz. Jest w nim kilka dobrych wersów, ale jest też moment,

"żadna nowość
widywać człowieka z własnym ego
niemal jak ujrzeć Chrystusa żywego"

który uderza mnie brakiem logiki. Każdy człowiek ma ego (obojętnie jakie by nie było), więc nie jest to zdarzenie tak nieprzwdopodobne, jak zobaczenie żuwego Chrystusa, co jest bardzo nieprawdopodobne. Jeśli zestawię Twoje słowa "żadna nowość", które wprowadzają dwa następne wersy, do trzeciego cytowanego wersu, to sam widzisz, że coś tu nie pasuje.
Jak już wspomniałem, przewodnia myśl dobra, kilka dobrych wersów, ale wiersz do przebudowy. Zaznaczam, że w moim komentarzu nie ma złośliwości, są refleksje. Do następnego wiersza. Pozdrawiam. J.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




dzięki Magda

piszę jak się pisze ciszę
wypisuję
do wyżyn wrzasku
dochodzę w ciszy
nabrzmiałej o brzasku /

t

:D
a to zabieram!
tak pisane
szałem.
:))
roznamiętniasz się w ciszy
;D
zdolna bestia!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Tadeo Na sen najlepsza melatonina Ale wyłączenie z dodatkiem wina  Więc po zażyciu mikstury  Mogą w pamięci być dziury  Już nie wiadomo czy MelatoNina?  
    • For my fellow Poets — Guardians of the word, carrying kindness and the light of learning across every friendly poetic front. ------- ///___\\\ ------- “Poetry in Arms”   I hear the calling voices “Let's use our pens like guns!” and so I stand among them in Poetry in Arms.   I was young scribe in silence, and felt what wounds remain, from those who write in verses and others write in plain.   In pages like in trenches, sharp words in fierce desire, ink loaded like gunpowder, “Survive the evil fire!”   Our legendary Poets, Cover us with your care, and offer honest counsel, from any face hater.   If you walking this way, Don’t lose your heart and mind, evil will pass away from poetry unkind.   Hey, evil owful hater! Carefully listen us: We’ll prove you — words are matter! — in Poetry in Arms.   We don't it for a glory, Nor any applause goal, But tell you all the story What still lives in our soul.   And when depression hits you, Can't hold your pen like sword, Let all your thinks will go to: Weapon is hide in word.   Despite life meet last hour — Our poems never burns And we will live in our — Poetry in Arms. ------- ///___\\\ -------  
    • @LessLove Jaka ładna piosenka:-) Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Leszczym Wciąż się zastanawiam, ale chyba jednak wstawię ;) - najwyżej mnie zjadą...  Dziękuję za komentarz i informację. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński   @piąteprzezdziesiąte Wszystko gra ;) :)  Dziękuję za polubienie i komentarz :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • Jesienne poranki pośród srebrzystej mgły Mroczne i kontrastowe umierają w bieli Na pradawnym drzewie liście w pomarańczy Opadają niczym my aż topią się w ziemi A deszcz jak łzy trawi oraz wyniszcza je Po obtoczeniu przez wiatr w brudzie I tak trwają aż po dzień zaduszny Nagle stają się ważne gdy on wypada Jak słońce dla ziemi czy dla niej kochany Na ich miejsce świeczka się ustawia I niczym latarnia na morzu Dla dusz kieruje w mroku Aż w końcu wita nas Marzanna Pokrywając wszystko chłodną bielą Nic już nie ma od rana Nie ma koloru tylko dusze wieją
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...