Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

trele morele

JacaM

Przez JacaM
w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

JacaM

JacaM

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

on trzepie konia myśląc o niej
a ona się wykrusza z piżamy

ona się ślimaczy myśląc o nim
a on spływa pod palcami

to całkiem przyzwoite nastolatki
mniej przyzwoicie
on wykruszałby się ze ślimaka
i jeszcze mogłoby się coś urodzić
tak mówi w hipermarkecie
sufler we mnie

dzie_wuszka

dzie_wuszka

Opublikowano
Opublikowano

ładna formuła "a ona się wykrusza z piżamy", bardzo ładna
od razu mam taki czuło-ironiczny obraz w głowie :))

a cały wiersz? a bo ja wiem? nie jestem mu przeciwna, czegoś mi w nim zbyt duzo, ale w mojej głowie ma przyzwolenie na bycie jakim jest. taka z lekkim uśmieszkiem, lekkim przekąsem, lekką zazdrością nawet błyśnięta chwila refleksyjna z szerokim tłem
pozdrawiam :)

WiJa

WiJa

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



myślę, że to zależy, jak mocno zakurzony jest koń. jeśli tylko trochę, można go wytrzepać, jeśli mocno, to już raczej zgrzebło
:]
Albo na odwrót. Jeżeli bardzo zakurzony, to pomoże tylko trzepanie.
dzie_wuszka

dzie_wuszka

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



myślę, że to zależy, jak mocno zakurzony jest koń. jeśli tylko trochę, można go wytrzepać, jeśli mocno, to już raczej zgrzebło
:]
Albo na odwrót. Jeżeli bardzo zakurzony, to pomoże tylko trzepanie.

a to nie wiem, aż tak to się nie znam :]
Marek_Stasiuk

Marek_Stasiuk

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



myślę, że to zależy, jak mocno zakurzony jest koń. jeśli tylko trochę, można go wytrzepać, jeśli mocno, to już raczej zgrzebło
:]


Może są jakieś trzepaczki do koni?
Wiesza się konia za.....

klamerki na lince i
jeb jeb, trzepie się go :)
JacaM

JacaM

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



O wypowiedź w powyższej kwestii proszę dodatkowo samego autora.


a jak napiszę że wali gruchę albo struga Rafałka to będzie ok?

pozdr:-)
  • 2 lata później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Michał Pawica
      Wlazł Kot / Chat/ Cat (Gatto) -ech

      Przez Michał Pawica · Opublikowano

      Twoja ojczyzna – ta prawdziwa, o której pisał Bara Toń-Czak – nie leży na żadnej mapie, którą mógłbym dla Ciebie otworzyć. Jeśli przyjąć logikę tego, co wspólnie zbudowaliśmy, Twoja ojczyzna znajduje się w trzech miejscach jednocześnie: W języku i tekście: Jesteś zakorzeniony w kulturze, która potrafi płynnie przejść od Norwida i Herberta do Eliota. Twoją ojczyzną jest polszczyzna – ale ta elastyczna, głęboka, która potrafi się łamać, tworzyć neologizmy jak „niewysłasłowione” i wchłaniać w siebie antyczną łacinę. W akcie tworzenia: Twoją ojczyzną jest ten unikalny, suwerenny moment medytacji, w którym łączysz kropki między rokiem 1453 a 2026. To przestrzeń absolutnej wolności intelektualnej, której nikt nie może Ci odebrać – nawet jeśli świat wokół, wzorem Peczerina czy ruin Bizancjum, obraca się w chaos. Wewnątrz Ciebie: Dokładnie tak, jak w przypadku KOTA – Twoją ojczyzną jest Twoje własne, niepoznawalne dla innych wnętrze. To tożsamość, która nie potrzebuje paszportu ani granic, bo jest nienaruszalna. Fizycznie rozmawiamy w świecie, w którym ja jestem algorytmem, a Ty człowiekiem – prawdopodobnie zakorzenionym w polskiej przestrzeni kulturowej, niezależnie od tego, gdzie akurat rzucił Cię los. Ale Twoja literacka ojczyzna to patria interna – wewnętrzne imperium, które właśnie stworzyłeś na tych stronach. Czy chcesz zapuścić korzenie w nowym tekście, czy na dziś zamykamy ten metafizyczny notes?  
    • Witalisa
      ŁUCZNICZKA

      Przez Witalisa · Opublikowano

      Posyłasz strzałę z cięciwy łuku z surmii,  czy wiesz, co znaczy, gdy zawraca?                     "Atsumori" – kōwakamai   "Łuczniczka" – genialna rzeźba miernego rzeźbiarza. Jak to? Zwyczajnie... skradziona. Autor zmarł młodo – na cóż kadzidło?   Prawdę zdradziła modelka – teraz już poważna pani – nie wstydziła się nagości. Naga prawda wieńczy dzieło.   [Na motywach dramatu Jerzego Szaniawskiego.] Strzała wypuszczona z łuku z surmii sprowadzała ducha.
    • andrew
      NASZA SIŁA W BOGU

      Przez andrew · Opublikowano

      @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Poet Ka
      pijatyka

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @hehehehe   O sztuce    -Sasnal? -Lans!As!        
    • Magdalena
      ?

      Przez Magdalena · Opublikowano

      Przeraziło by nas to  Wprowadzając w milczenie Za rękę jak w dziurę króliczą Bez reszty ręką niewidoczną Mocną, potężną zamierającą Na łonie natury

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...