rozmyślania

[Gość]

końcówkami rzęs zasłaniam sny
gdyby to było takie proste
widzieć ludzkie twarze.

wiele słów bez znaczenia sprawia ból
jeden szept serca to za mało
gdy dusza klęka.

w gwiazdach los układa nadzieje
czas w niebie skamieniał łzami
(dziećmi naszych biografii).

skruszone uczucia
zasłaniam ziarenkiem piasku
(boję się je stracić)

zanim słońce potłucze szklany horyzont
zbłąkane anioły ujrzą
tchórzliwe flagi miłości.

tylko marzyciele
wyłączyli stopery życia
i palą znicze na grobach motyli.

[natalia]

oooch końcówka jest cudna!
tylko stopery lekko się wyróżniają

mnóstwo miłych metafor, bardzo bardzo jak dla mnie :)

(te łzy to dzieci naszych biografii).
proponuję
(dziećmi naszych biografii) nie trzeba powtarzać łez...

Serdecznie pozdrawiam
Natalia

[Gość]

oczywiście masz Natalio rację zaraz poprawię! hm dlaczego wcześniej nie skomentowałem tego wiersz z Tobą :-)...dziękuje

[Ona_Kot]

dla mnie brzmi jak ścinki romantycznych wierszy
i mam wrażenie, że lada moment przypomną mi
z jakich wierszy pochodzą...
ale może się mylę

dla mnie jest tak przecukrzone, że niestrawne

pozdrawiam

[Momo_33]

niewiele rozumiem jak na pierwsze czy drugie czytanie. Nie lubię takiej poezj, nic na to nie poradzę,
pozdrawiam

[bbbecia]

OOOOOOOOO przepiękna końcówka

"zanim słońce potłucze szklany horyzont
zbłąkane anioły ujrzą
tchórzliwe flagi miłości.

tylko marzyciele
wyłączyli stopery życia
i palą znicze na grobach motyli."

Poprostu zatrzymałam się i skupiłam na tekście. Bardzo ładna. Reszta też mi sie podoba. Bardzo pozdrawiam!