Homeostaza i Tanatos

[Krzysztof_Kurc]

ty wiesz kto czeka miedzy drzewami kolejną dobę
aż skończysz śmiać się
więcej nie potrzebujesz
chociaż ciało nie rozkłada się razem z tobą
polowanie zakończy śmierć

nie wiem dlaczego las pozwala nam być świętymi
kochanymi każde z osobna
w swojej obsceniczności
urodzimy jeszcze jednego myśliwego
zanim zdechną ostatnie wilki

więc po co mam szukać miejsca
gdzie ktoś splątał wszystkie końce świata razem z moim

[Anna_Para]

Doskonały, mocny tekst. Brrrr. Ciarki przeszły! Pozdrawiam, Para:)

[Krzysztof_Kurc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tekst wielokrotnie przerabiany,
zastanawiałem się czy dobrze robię wprowadzając tak duże zmiany.
Dla takiego komentarza warto było popracować.
Pozdrawiam Krzysiek

[Biała Lokomotywa]

Niepokojący wiersz, z ciarkami ale też i oswajaniem, z obojgiem tytułowych bohaterów.
urodzimy jeszcze jednego myśliwego
zanim zdechną ostatnie wilki
intrygujące
Bardzo mi się podoba, pozdrawiam:)

[Krzysztof_Kurc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Miałem nadzieję że tytułowa "parka" dobrze zagrała z tekstem.
Ciary też są czasem potrzebne, ale nie za dużo, bo się znudzą.
Następny tekst pewnie będzie miał inny klmat.
Pozdrawiam Krzysiek

[La_Fée_Verte]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Aaaaach!... Ale mocny tekst. Podoba mi się i już nie wiem, co najgłośniej do mnie przemawia - czy wers o ciele, które rozłoży się później/wcześniej niż ja, czy las faktycznie czyniący nas świętymi choćby przez mgnienie oka, jeszcze jeden myśliwy czy ostatni wilk... A może wszystkie końce świata?
Na wszelki wypadek zapisałam w ulubionych :)

[Judyt]

przeczytałam dwuktottnie, zastanawiała środkowa i puenta,
J. serdecznie

[Anna_Myszkin]

Przeczytałam wielokrotnie, (chyba nie było, uzasdnionej zresztą, obsceniczności) - poszłam za tytułem, a puenta nie rozczarowała ani trochę. Chciałoby się powiedzieć: jaki miesiąc, takie nastroje. Powiało chłodkiem od Tanatosa i Hubertusa, ale tak też czasem musi.
Pozdrawiam :)

[Krzysztof_Kurc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Aaaaach!... Ale mocny tekst. Podoba mi się i już nie wiem, co najgłośniej do mnie przemawia - czy wers o ciele, które rozłoży się później/wcześniej niż ja, czy las faktycznie czyniący nas świętymi choćby przez mgnienie oka, jeszcze jeden myśliwy czy ostatni wilk... A może wszystkie końce świata?
Na wszelki wypadek zapisałam w ulubionych :)

Dziękuje za dobre słowo, zapisanie w pamięci.
Pozdrawiam Krzysiek

[Krzysztof_Kurc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Miło mi, że zatrzymałem na chwilę tym tekstem.
Pozdrawiam Judyto
Krzysiek

[Krzysztof_Kurc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jesienne nastroje, ale wszystkie można pokonać odrobiną ciepła.
Miło mi kiedy czytam Twój komentarz.
Pozdrawiam Anno
Krzysiek