polskoświąteczność jakaś taka

[janusz_pyzinski]

kiedy jeszcze gęsi na owsianych rżyskach klepały niezebrane kłosy
jak polne zdrowaśki a szczygieł kąpał się w mgłach konopnego gaju
zimowe jabłka pachnące sianem znosiły ze strychu kolędy o Marii
rodzącej jemiołę i czas się zatrzymywał w aureolach aniołów

martwy karp jak płonące stygmaty Joanny d'Arc patrzył z wyrzutem
na jodłę płaczącą żywicznymi łzami matki dzieliły chleb z ostatniego
pierwszego lniany obrus drżał na stole szukając drogi do klasztoru
żeby zdążyć przed krzyżem pierwsza gwiazda nad stajnią i koń
jak samotna pieta pragnący mówić ludzkim głosem

z czasów gdy wszystko było inne pozostało to samo
z niebieskich murów przerobionych na mosty ciężko
przenosić słońce na ramionach wczoraj byliśmy nadzieją
dziś jesteśmy winą z podwórka z trzepakiem z knajp
dla zagubionych ze szkoły otwartej dla boga przemocy

cel uświęca środki gdy między słowem a gestem
depczemy po trupach do celu na wszelki wypadek
niech będzie trup uświęcony w cywilizacji menedżerów

[Goliard]

wolałbym wymyślne zastaję wydumane
:)
pozdrawiam

[H.Lecter]

cel uświęca środki gdy między słowem a gestem
depczemy po trupach do celu na wszelki wypadek
niech będzie trup uświęcony w cywilizacji menedżerów

Bez "wniosków końcowych". Jeżeli czegoś nie powiedział wiersz, to puenta już tego nie nadrobi, jeżeli powiedział - to po co ?

[Stefan_Rewiński]

Nie jest tak żle.

[Leokadia_Koryncka]

Trochę przegadany, ale po to są słowa.

Serdecznie - Leo.