Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

alfonsa duszę romantyka
cygana zboczeńca biedaka
bogacza żyda adwokata
Niemca i Polaka
księdza i kata
ułomnego i niezłomnego
mam dusz wiele które duszę
w sobie na śmierć
i życie i śmierć i wycie
zapętlam się wpadam w sidła nic nie czuję
jak kołtun brudu i gałęzi
podczas kiedy wyrok odsiaduję
tutaj teraz i tam kiedyś
co oko zmrużę w innej się duszy duszę
co wezmę oddech zapadam w śpiączkę

księżyc się zbliża otoczony gwiazdami
ocean to jest wywrócony do góry dnem
wycieków tu ropy ile mieścimy głupoty
cóż to innego jak nie śmietnisko odpadów z łbów naszych
słońce zaiskrzyło i wszystko płonie
zaczynam szukać
pomiędzy nowymi zgliszczami dnia

mam dusz wiele które duszę
podejdź niech je w tobie wzruszę

Opublikowano

kapitalny wiersz
ale dla mnie bez drugiej, a przynajmniej bez ekologii - jak słyszę rozlana ropa, widzę plamy na oceanie ;)

wycieków tu ropy ile mieścimy głupoty
cóż to innego jak nie śmietnisko odpadów z łbów naszych


to wiersz o sobie, te odpady burzą mi obraz
ja tak, ale to Twój wiersz oczywiście.

zaleciało Tuwimem do pary z Wyspiańskim - strasznie mi się podoba.
:)))))))

Opublikowano

Zganienie ludzkiej głupoty. Niestety nie podejmę się oceniać chociażby dlatego, że nie znam sztuki "Monsieur Alfons", zaniedbałem tą część swojej edukacji, a myślę, że o tę sztukę tutaj chodzi. Wiem jak złą sławę uczyniła w Polsce temu imieniu stąd pojmuję przesłanie. Chociaż z drugiej strony Gombrowicz nie nadepnął ci na ucho?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Prawdziwe niestety.  Są pułapki bez wyjścia, często nieuświadamione i mało widoczne. Pozdrawiam.
    • Coś przetrąciło dzieciństwo    Dobrze powiedziane   Niedobrze gdy to się stanie   Właśnie   Stanie i jest    Nie stało przebrzmiało   Tylko lekkie akordy popròszyny   Nie   To jest też tuż pod powierzchnią     Z lekka trącone a już puka od spodu    A co tu się wysilać w słowa!   Gówno gówniane co raz się przykleiło do buta życia    I wciąż śmierdzi od nowa
    • „Setna bajkowa wyprzedaż”   Sprzedam jabłko z tego drzewa, gdzie kuszona była Ewa, i dym z krzewu płonącego, do Mojżesza mówiącego.   Dorzucę też to, co męczy — garniec złota z końca tęczy, smocze jajo, kwiat paproci, lotny dywan i but koci.   Mam też lampę, a w niej dżina — ponoć własność Aladyna. I ten kocioł z Łysej Góry, w którym wiedźma warzy chmury.   Mam husarskie wielkie skrzydła, jakby komuś walka zbrzydła — dla rycerzy, już z ironią, do ucieczki przed pogonią.   Jest i laska, choć złamana, samego Gandalfa Pana, róg, na którym Wojski grał, i kule z Ordona dział.   A do tego kwiatki z wianka, który miała Świtezianka, Borutowe rogi diable, Wołodyjowskiego szablę.   Kupcie krzesiwo magiczne, co sny daje fantastyczne! Nabywajcie, nie czekajcie, z tej okazji korzystajcie!   Ja wybrednych zadowolę, wszystko kładę wam na stole... A na koniec — to już cudy! — tanio odsprzedam czołg „Rudy”!   Dziś na sprzedaż świat baśniowy, jutro — rozum narodowy, bo się najlepiej handluje tym, co ludziom czar funduje.   Nie pytajcie, co jest prawdą, co legendą, propagandą — świat od wieków tym się trudzi: kto najlepiej śni dla ludzi.   Bo największym skarbem przecież nie są cuda na tym świecie, lecz opowieść, bajek słowa, co pozwala żyć od nowa.   Leszek Piotr Laskowski.
    • @Wiechu J. K. @andrew @Waldemar_Talar_Talar @Adam Zębala @Leszek Piotr Laskowski dziękuję!
    • @Andrzej P. Zajączkowski, dziękuję :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...