Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

alfonsa duszę romantyka
cygana zboczeńca biedaka
bogacza żyda adwokata
Niemca i Polaka
księdza i kata
ułomnego i niezłomnego
mam dusz wiele które duszę
w sobie na śmierć
i życie i śmierć i wycie
zapętlam się wpadam w sidła nic nie czuję
jak kołtun brudu i gałęzi
podczas kiedy wyrok odsiaduję
tutaj teraz i tam kiedyś
co oko zmrużę w innej się duszy duszę
co wezmę oddech zapadam w śpiączkę

księżyc się zbliża otoczony gwiazdami
ocean to jest wywrócony do góry dnem
wycieków tu ropy ile mieścimy głupoty
cóż to innego jak nie śmietnisko odpadów z łbów naszych
słońce zaiskrzyło i wszystko płonie
zaczynam szukać
pomiędzy nowymi zgliszczami dnia

mam dusz wiele które duszę
podejdź niech je w tobie wzruszę

Opublikowano

kapitalny wiersz
ale dla mnie bez drugiej, a przynajmniej bez ekologii - jak słyszę rozlana ropa, widzę plamy na oceanie ;)

wycieków tu ropy ile mieścimy głupoty
cóż to innego jak nie śmietnisko odpadów z łbów naszych


to wiersz o sobie, te odpady burzą mi obraz
ja tak, ale to Twój wiersz oczywiście.

zaleciało Tuwimem do pary z Wyspiańskim - strasznie mi się podoba.
:)))))))

Opublikowano

Zganienie ludzkiej głupoty. Niestety nie podejmę się oceniać chociażby dlatego, że nie znam sztuki "Monsieur Alfons", zaniedbałem tą część swojej edukacji, a myślę, że o tę sztukę tutaj chodzi. Wiem jak złą sławę uczyniła w Polsce temu imieniu stąd pojmuję przesłanie. Chociaż z drugiej strony Gombrowicz nie nadepnął ci na ucho?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Waldemar_Talar_Talar dziękuję bardzo pozdrawiam serdecznie 
    • @andrew   Reset i program czyszczący  w weekend – brzmi jak plan. :) Dobry plan. :)  Pozdrawiam. 
    • @Amber Normalnie peel bez tabletek nie potrafi zasnąć a w tym konkretnym przypadku przeholował z alkoholem. O pierwszej w nocy i tak trzeba było wziąć tabletki.  Dziękuję Ci Amber za obecność. Pozdrawiam ciepło i serdecznie. 
    • Gonię twój ogon, on jak zegar - tyka, nie widzę godziny, minuta mi umyka.    I słyszę go wszędzie, za każdym rogiem - on tyka i uroczo się droczy, gdy wchodzę - znika.    Otula go puszysty kożuszek,  ma mięciutkie futerko, i nazwałam go już  nawet - cierpliwy mruczek.   I złapałam go wreszcie,  ciągnę, ciągnę, a tam ogon - i sam ogon! I nic więcej.
    • @viola arvensis   To piękny, niezwykle poruszający wiersz, który czyta się jak balsam dla duszy. Emanuje z niego niesamowity spokój i życiowa mądrość. Świetnie ujęłaś motyw tytułowej "granicy" - tutaj nie jest ona murem oddzielającym od świata, lecz bezpieczną przystanią, w której można odbyć kojącą podróż do wnętrza siebie. Wspaniałe, pięknie i z pokorą piszesz o "oswajaniu potworów", radzeniu sobie z lękiem i odpuszczaniu samej sobie. Zatrzymuje to na chwilę i sprawia, że ma się ochotę odszukać własny "ogród anielskich poruszeń". Wiersz wyróżnia się też wspaniałą metaforyką. Fragment - "Flirtuję z pogodą duszy , ta przetrwa gdy wszystko minie" - to niezwykle mądre, dające siłę przesłanie. Jednak to, co najbardziej zachwyca, to genialna puenta - "...łzami podlewam nadzieję , i sama graniczę już z cudem , bo z życia własnego się śmieję"- łzy, które podlewają nadzieję, zamiast ją topić, to bardzo mocny, nieoczywisty obraz. Z kolei ten ostateczny dystans do siebie i świata na samym końcu to chyba największe życiowe zwycięstwo. Przepiękny wiersz!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...