w trzecim pokoju

[Dawid D.]

jestem, jak nie-proszony gość
rozmyty pomiędzy rozmowami o niczym
i o nic nieproszony. tak nie-moralny staje się
widok z okna a samochody są bliższe
prawdzie onieśmielając kurtyzany nocnych chodników
wyświęcone blaski odbić zaszronionych ławek. to wszystko
widać z mojego pokoju, który jest prawie idealnym kwadratem
koła zatoczonego z rowerem mojego sąsiada. sam odchodzę
od zmysłów a szósty jak gdyby nigdy i nic do tego
nie miał.

[Dorota_Jabłońska]

Zastosowanie myślników, wydumanych kombinacji w postaci kurtyzan nocnych chodników, czy wyświęconych blasków odbić nie dodaje wierszowi splendoru. Ogólne wrażenie nieporozumienia. Zakończenie dobre.
Pozdrawiam.

[H.Lecter]

Gęsty, klaustrofobiczny i prawdziwy...
Dobre.

P.S.
Myślniki wyrzucić, kombinacje zostawić.

[Dawid D.]

bardzo dziękuję za poświęcenie czasu na przeczytanie oraz swoje uwagi

miło ;)

[Piotr_Płoszaj]

Ciekawe chwyty - one najbardziej przekonują do tekstu. Standardowa problematyka, tzn. często pojawiająca się w tekstach. Niedosyt pozwolę sobie zaspokoić za pomocą Twoich kolejnych wierszy, które zapewne się jeszcze pojawią.