Zbyszek_Dwa Opublikowano 18 Października 2010 Autor Zgłoś Opublikowano 18 Października 2010 nim dorosłem widziałem białą kokardę i niewyśnione sny a potem w nieskończoność szukałem ostatniej rozmowy na rozstaju dróg kościoły jak znaki z których trudno się uwolnić do kolejnej układanki nie szukam podpowiedzi chcę ocalić to co jeszcze znam na zielonych wzgórzach niezapominajki oczy usta i kasztany nad cichą wodą
Waldemar Talar Opublikowano 18 Października 2010 Zgłoś Opublikowano 18 Października 2010 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Witaj Zbyszku - melancholijny ten wiersz - miło i przyjemnie się czyta Tylko westchnąć i to głęboko wypada - i przenieść się w czasie kiedy mijało się taki krajobraz o których wspomina wiersz . Cieplej na duszy się zrobiło po takiej lekturze. pozd.
Anna_Para Opublikowano 18 Października 2010 Zgłoś Opublikowano 18 Października 2010 Już chwaliłam ten wiersz w warsztacie, zatem - tylko powtórzę: piękny, melancholijny obraz ze wspomnieniem w tle. Cieplutko, Para:)
Marek Konarski Opublikowano 19 Października 2010 Zgłoś Opublikowano 19 Października 2010 Proste i ładne.
krzysztof marek Opublikowano 19 Października 2010 Zgłoś Opublikowano 19 Października 2010 wiersz ładny i myślący, stąpający po ziemi. ocalić to mieć. pozdrawiam Zbyszku.
Sylwester_Lasota Opublikowano 19 Października 2010 Zgłoś Opublikowano 19 Października 2010 mówiąc szczerze, to mam wątpliwości. nie wiem czy dobrze rozumiem, a nawet jeśli tak, to budzi we mnie jakiś wewnętrzny opór. pozdrawiam.
teresa943 Opublikowano 20 Października 2010 Zgłoś Opublikowano 20 Października 2010 Wzruszający wiersz. Porywa ciepłem i tęsknotą za "ocaleniem" tego, co dobre i piękne. Czytam jeszcze tu drugie dno - to wartości, które Peel wyniósł z dzieciństwa, są dla niego bardzo drogie i chciałby także je "ocalić" zgodnie z sumieniem. Może w interpretacji poszłam za daleko, ale Twoje wiersze, Zbyszku, inspirują do takich rozważań. Piszesz tak zwyczajnie o tym, co w życiu jest najważniejsze i to jest na plus dla wiersza i przede wszystkim dla Autora. :-)) Cieplutko pozdrawiam - Krysia
Judyt Opublikowano 20 Października 2010 Zgłoś Opublikowano 20 Października 2010 pełen melancholii szyty drogami wiele ich a jedna tak mi się J. serdecznie
cezary_dacyszyn Opublikowano 20 Października 2010 Zgłoś Opublikowano 20 Października 2010 trzymaj mocno co naprawdę cenne :-) W nozdrza wlałeś specyficzny zapach tataraku i niezapominajek z dzieciństwa ... Za to dzięki :-)
Anna_Myszkin Opublikowano 21 Października 2010 Zgłoś Opublikowano 21 Października 2010 Tak, to dobry czas dla zadumy, do wkładania w ramki obrazów do zapamiętania - z nich jesteśmy. Udzielił mi się nastrój Twojego wiersza, a skoro zaraża, to jest dobry. Pozdrawiam :)
Zbyszek_Dwa Opublikowano 24 Października 2010 Autor Zgłoś Opublikowano 24 Października 2010 Serdecznie dziękuję Waldemarze za przychylny odbiór wiersza. Pozdrawiam
Zbyszek_Dwa Opublikowano 24 Października 2010 Autor Zgłoś Opublikowano 24 Października 2010 Witaj Aniu Paro :) Wspomnienia i pewne wnioski z nich płynące czasem budują Serdecznie pozdrawiam :)
Zbyszek_Dwa Opublikowano 24 Października 2010 Autor Zgłoś Opublikowano 24 Października 2010 Dziękuję Marku za proste, ale budujące zdanie Pozdrawiam
Zbyszek_Dwa Opublikowano 24 Października 2010 Autor Zgłoś Opublikowano 24 Października 2010 Dzięki Krzysztifie za wgłębienie się mój wiersz Stąpanie po ziemi, mocne, choć czasem tylko ze wspomnieniami to często opoka dalszej drogi Serdecznie pozdrawiam
Zbyszek_Dwa Opublikowano 24 Października 2010 Autor Zgłoś Opublikowano 24 Października 2010 Witaj Sylwestrze Domyślam sie jak odbierasz wiersz skoro masz "wewnętrzny opór" ale dzięki temu jestem tez zadowolony bo słowa wiersza mówią może więcej niż zamierzałem Serdecznie pozdrawiam
Zbyszek_Dwa Opublikowano 24 Października 2010 Autor Zgłoś Opublikowano 24 Października 2010 O, i Krysia :) Co jak co ale poetka, Krysia zawsze sporo więcej wyczytuje :) Tak, tak też można i ogromnie się z tego cieszę Ocalenie tego co najpiękniejsze, to nie raz trudna sprawa mimo pozorów :) Serdecznie i iedzielnie pozdrawiam:)))
Zbyszek_Dwa Opublikowano 24 Października 2010 Autor Zgłoś Opublikowano 24 Października 2010 Witaj Judyt:) Dawno Cię nie było Domyślam się jaką myśl wyczytałaś Między slowami można z pewnością tak... :) Serdecznie pozdrawiam
Zbyszek_Dwa Opublikowano 24 Października 2010 Autor Zgłoś Opublikowano 24 Października 2010 Witaj Cezary Stokrotki i kasztany i tatarak zawsze będą sie kapitalnie kojarzyły taką rzecz warto trzymać, mocno Cieszę się że wiersz podziałał Serdecznie pozdrawia :)
Zbyszek_Dwa Opublikowano 24 Października 2010 Autor Zgłoś Opublikowano 24 Października 2010 Obrazy w których jesteśmy wykreślają nasze ramki wisząc na ścianie niepozornie prowadzą w kierunku jasności Dziękuję Anno Myszkin za pozytyw Serdecznie pozdrawiam :)
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się