Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

w afrykańskiej sepii piasków
pośród czarnych zachodów słońca
zakwita wodny hiacynt
ostatnie życie i ostatni oddech.
nadęty soczystym kwiatem
pomiędzy brzuchami martwych ryb
wchłania ciężką jak metal śmierć, która
spod jego łodyg popłynie do najbliższej rzeki.

w dno śmierci nurkuje biedak z plantacji róż
z każdym dniem pielęgnując mrzonkę
o wielkomiejskiej przestrzeni dla siebie.
oprócz kurzu w ustach ma krew.
astma gruźlica rak trują każdym
płatkiem czerwieni.

spuszczane do jeziora ścieki wypije dziecko
a romantyczny pan na zachodzie europy
kupując bukiet nieświadomie utrwali ból przygasłych oczu.
za dziesięć lat wysuszy się tu wszystko
nawet krew.

Opublikowano

Witam. Dziękuję za komentarze. Wreszcie mogłam usłyszec czyjeś zdanie na temat mojego wiersza. Bardzo byłam tego ciekawa.
Cały zabieg w postaci prozaizacji, tudzież newsa z gazety był zamierzony.
Miło mi, że się Tobie Dorota podoba.

Opublikowano

paskudna moda na pisanie nazw własnych z małej litery - z nazwy państwa czyni puste słowo, nic nie znaczące;
jest różnica w tym, czy pisze się Kenia czy kenia - to ostatnie brzmi jak egzotyczny przedmiot na jarmarku a nie pewna przestrzeń zamieszkała przez historię ludzi, zwierząt i ziemi na której trwa bytowanie;
wiersz ma bezsensowną interpunkcję - ta jest tu całkiem zbyteczna, a nasza gramatyka wyrażnie nakazuje - w ramach stosowania interpunkcji - rozpoczynać zdanie z dużej litery a po kropce także z dużej;
tyle negatywów;

wiersz jest bardzo plastyczny, dbający o estetykę i wiarygodność obrazowania, a to decyduje o artystycznym jego wyrazie - na mnie robi ten wyraz mocne i pozytywne wrażenie;
przemawia do mnie przesłanie wiersza, podoba mi się zaangażowanie peela w problem jaki wiersz niesie - zresztą - tak zwanych zaangażowanych wierszy jak na lekarstwo...dlatego cenię odwagę ale i nośność utworu -

gratuluję autorowi udanego dzieła (poza wspomnianymi jego mankamentami), ale pozytywy przeważają na tyle że z satysfakcją dam zapracowanego tu plusa

pozdrawiam
J.S

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



odp. rób co chcesz.

gdzie pisze, że to Afryka? nie jest ogólnie. jest sytuacyjnie. fragment. jeden problem.

Przepraszam, Kenia i afrykańskie piaski, rzeczywiście wskazują na Azję... ;)
Niech będzie, to sytuacja/ fragment/ jeden problem, trąci sztucznością, przeszarżowaną stylizacją i wyreżyserowanym wzruszeniem...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



odp. rób co chcesz.

gdzie pisze, że to Afryka? nie jest ogólnie. jest sytuacyjnie. fragment. jeden problem.

Przepraszam, Kenia i afrykańskie piaski, rzeczywiście wskazują na Azję... ;)
Niech będzie, to sytuacja/ fragment/ jeden problem, trąci sztucznością, przeszarżowaną stylizacją i wyreżyserowanym wzruszeniem...


.. ...Twoja opinia.
Do Afryki można pojechać na wycieczkę z biurem podróży dla snobów lub w podróż własnym samochodem, w której można trafić z odwodnienia do szpitala, leżeć w dreszczach chorując na malarię i żywić się wyłącznie ryżem rozdając zagłodzonym dzieciom wszystkie swoje zapasy. Widzieć leżących dziesięciolatków pokotem na ulicach nocą kąsanych przez wszelkiej maści insekty. Rozdawać lekarstwa...zresztą...po co się rozwodzić. Zarzutu o reżyserię nie przyjmuję, bo niesprawiedliwy i nieprawdziwy.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @viola arvensis To wiersz bardzo wyciszony, niemal medytacyjny. Porządkuje świat od środka. Najmocniej wybrzmiewa tu motyw granicy, ale nie jako muru wobec ludzi, raczej jako wewnętrznego azylu, miejsca, gdzie można: oswajać potwory, wygaszać burze, odkładać winę, podlewać nadzieję łzami. Bardzo kobiece samoukojenie :)
    • @Gosława to też danse macabre. Pozdrawiam!
    • Światło wbijało setki igieł w źrenice   Miłości świadkiem nie chcę być nigdy  Bo miłość sama się pcha na szafot Tuląc do siebie znamiona krzywdy  Da swe kończyny ucinać katom    Wtedy słońce wydało się bielsze   Gdy zwiędną pąki motylich skrzydeł  Co trwają może oddechów trzy I strzeli para z dusznych kadzideł  Ujrzysz jak nić przeznaczenia drży    Kropla potu na skroni była gęsta jak lawa   Krzyczymy ku niebu ściskając nadzieję  Że chmury będą nam pośredniczyć  Bo między nami wicher wciąż wieje Co nasze uszy przyszedł pożyczyć    Popękana ziemia wrzeszczy z pragnienia   Zwisając z płotu przebici w pół  Lgniemy do siebie nie wiedząc nic I czując w uszach płonący ból  W splecionych dłoniach będziemy żyć    Spadła kropla niebiańskiej krwi
    • Słowa   nie znikamy, jesteśmy rozpuszczane  przez nasze TO czym jesteśmy niezmiernie przybywamy wodą przypływu  do nowych świeżych jeszcze dusz to nic że to koncepty, struktury  dobry schowek na znaczenie  take stado maleńkich dusz     Pozdrawiam
    • @Piotr Samborski    Podoba mi się. Zdecydowanie.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

         Ale mam dwie uwagi. Jedną techniczną, pytającą o konieczność długiego odstępu przed "W domu". Drugą zawierającą propozycję. W ostatnim zdaniu zmień dwa ostatnie przecinki na kropki. Z pewnością będzie dla Ciebie jasnym, w jakim celu.     Pozdrawiam serdecznie. Miłej Niedzieli. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...