Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Życie jak rzeka wartko płynie,
przed siebie albo krętą drogą.
Łatwo nam płynąć na głębinie,
kłopot, płycizny sprawić mogą.

W życiu się różnie zdarzyć może,
tyle zagadek na nas czeka.
O każdej jednej życia porze,
zawsze coś czyha na człowieka.

Bo chociaż bardzo się staramy,
i wytężamy resztę siły,
Czasem niewiele z tego mamy,
życie nas znowu zaskoczyło.

Wtedy zrywamy się raz jeszcze,
pragnąc uchwycić go z ostrożna.
Ale niestety, drepczesz w miejscu,
Brakuje siły, iść nie można.

Bo życie nie jest pięknym sadem,
dary nie rosną gdzieś na drzewie.
Musimy wszystko zdobyć sami,
lecz najważniejsze - mamy siebie.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


witaj Ryszardzie. bardzo mi się podoba ten wiersz. rytmiczny, na temat.
mieć siebie, mieć kogoś to jest skarb. i wcale nie jest to banał. samotność panoszy się, można pytać dlaczego, odpowiedzi nie ma jednej ani nawet stu ale więcej.
przeczytałem z przyjemnością. pozdrawiam serdecznie.

i
Opublikowano

Witaj Ryszardzie i ja coś dodam. Życie jest dla nas wielkim poligonem przed walną bitwą o zbawienie. Jako że trzeba wiele przećwiczyć, to i nieustannie zaskakuje wciąż czymś nowym.
Dobrze też jest mieć się na kim oprzeć i razem z bratnią duszą stanąć ramię w ramię.
Wierzę, że tu na naszym forum znajdziemy wielu sprzymierzeńców, masz moją rękę Przyjacielu.
Janek

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • morze odsłania wieczór czerwieni się w spalonym słońcu ślady słów odciśnięte na piasku giną pod stopami poliglotów czekamy wolny stolik dziś też jesteśmy wolni coffee or tea debiutujący poeta jest na fali nadciąga burza oklasków
    • @Gocell   wyjaśniam więc grzecznie i cierpliwie.   nie szukaj w moim pytaniu uszczypliwości bo było w nim jedynie zdziwienie.   skoro sam przyznajesz że tekst czyta się " jednym tchem' i zostawia w czytelniku " zgliszcza' to znaczy, że moja metoda zadziałała dokładnie tak, jak zaplanowałem .   to co nazywasz 'błędem warsztatowym'' czyli te bliskie powtórzenia, to nie przeoczenie, a swiadome narzędzie.   poezja to nie podręcznik poprawnej polszczyzny .   tutaj powtórzenie ma drażnic  osaczać i dusic, a nie brzmieć ''ładnie".   widocznie nadajemy na zupełnie innych falach w kwestii teorii tekstu.   ty oceniasz go przez pryzmat technicznych regułek, ja buduję go na emocjonalnym konkretzie.   skoro tekst wywołał w Tobie tak silne emocje, to cel artystyczny został osiągnięty, niezależnie od tego, czy zgadzamy się co do użytych środkow !!!!   no i to byłoby chyba na tyle
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @APM :) rzeczy są same bo są rozsypane ;) Dzięki :)       @Marek.zak1 :) Dziękuję        @Berenika97  oj tak :) Dziękuję      @Omagamoga @Wiechu J. K. Podziękowania     
    • @Berenika97 dzięki serdeczne! @Leszczym @Jacek_Suchowicz dziękuję Wam! @nazwa własna @Andrzej P. Zajączkowski dziękuję serdecznie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • Wejdź w noc Śnij i poczuj jak Księżyca blask Srebrem otula Cię   Chłód nocy osuszy łzy Nimfy zatańczą w krąg Niech schronieniem Twym Będą cienie drzew   A skoro świt Rozpłyń się we mgle Która uniesie Cię Wysoko do starych gwiazd   Za kompanów niech będzie wilcza brać A za ogień, rosy dzban Nie oczami tylko sercem patrz Zamiast pędzić, wejdźmy w noc
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...