Wypływasz z wnętrza jej oka...

[Marek_Dziekan]

Wypływasz z wnętrza jej oka
łodzią solidnej obojętności
niesiony słonym prądem fali
bezgranicznego osamotnienia.

W soczewce wspomnień
lepiej widoczne są dłonie
splecione w fascynującą odmienność płci
ogrzewane subtelnym aromatem
romantycznego erotyzmu
delikatnie rozchylonych warg.

[Biała Lokomotywa]

Fajny pomysł z łodzią - działa na wyobraźnię. Zastanawiam się czy są potrzebne słowa: "słonym", "bezgranicznego", "lepiej", "subtelnym", "romantycznego" i "delikatnie". Ogólnie mi się podoba, pozdrawiam:)

[Magda_Tara]

łał! ale obrazowo, jejaaa
no, proszę, jak można popragnąć potęsknić...pobyć samotnym
:))

[Anna_Para]

Marku: pięknie, podoba się, prócz "obojętności". Rozumiem, co chcesz powiedzieć, ale wynika z tekstu, że łzy dziewczyny wynikają z jej obojętności, a to chyba nie tak? Tam musi być jej "żal" albo "ból" - a najlepiej - jakaś metafora związana z tym uczuciem. Cieplutko, Para:)

[Marek Konarski]

ogrzewane subtelnym aromatem
romantycznego erotyzmu
delikatnie rozchylonych warg.


Aromat jest subtelny, erotyzm romantyczny, wargi subtelnie rozchylone...
Nazywanie stanów, emocji, zachodzących relacji, to zły pomysł na pisanie. One powinny być wypadkową gry słownej, zapachem słów, domysłem, czuciem a nie deklaracją. Brak mi literackich dowodów na subtelność i romantyczność, zmuszasz czytelnika, by wierzyć ci na słowo, co jest możliwe ale mało ciekawe.

[Marek_Dziekan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Każdy z nas ma inną wrażliwość, zapewne opisał byś to inaczej. Wierzę, że piękniej. Dziękuje za komentarz.

[Marek_Dziekan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cieszę się Madziu, że ci się podobało.

[Marek_Dziekan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wiersz jest zapisem konkretnej sytuacji, ale może dotyczyć wielu innych rozstających się par. Wydawało mi się, że jednak łódź solidnej obojętności połączona z wypłynięciem z jej oka przedstawia stan emocjonalny odchodzącego mężczyzny. A słony prąd fali to łza nagle opuszczonej kobiety. Pozdrawiam.

[Marek_Dziekan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Widzisz Marek, trochę inaczej odbieram ten wiersz. Utwór jest zapisem konkretnej sytuacji, w tym wypadku rozstania. Natomiast soczewka wspomnień i następujący po niej tekst przypomina, że wraz z upływającym czasem bardzo często z sentymentem zatrzymuje się w pamięci tylko te dobre chwile, ale jak wiesz z życia bywa inaczej. Nie wydaje mi się abym zmuszał czytelnika do wiary w moje słowa, a raczej sugeruję aby odniósł się do własnych doświadczeń, odczuć i przemyśleń. A przecież jeśli nawet taka sytuacja nie dotknęła nas bezpośrednio to zawsze mogła być udziałem kogoś z naszego otoczenia. Serdecznie pozdrawiam.

[Anna_Para]

No właśnie - próbuję Ci wytłumaczyć, że "nie wynika". A Ty się masz prawo upierać, jasne! Z tekstu wynika "jej" obojętność... , ale -Twój tekst! Pozdrawiam, Para:)

[Marek_Dziekan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przemyślę to, dziękuję za zwrócenie uwagi.

[cezary_dacyszyn]

mnie się podoba , a co ...