Stangret

[Henryk_Jakowiec]

Ktoś kto nie zna się na żartach
powie, że to jest ironia
bo na koźle siedział stangret
i namiętnie trzepał konia.

Obok konia szła kobyła
co pośladki ma otyłe
więc na przemian stangret walił
i konika i kobyłę.

Co dla jednych jest rozkoszą
innym może być udręką
lecz nasz stangret oba konie
najzwyczajniej walił ręką

Doszukiwać się pogardy
nie zamierzam bo i po co
stangret będzie nadal walił
konia rano, w dzień i nocą.

Taką to już ma profesję
i uczucie satysfakcji
ja poniekąd niekoniecznie
bo ja go widziałem w akcji.

[Marek_Dziekan]

Bardzo sens skomplikowany, a już zaczęło mi się kojarzyć z ,,Balladą o dwóch koniach" Młynarskiego. Po drugim wersu pomyślałem o zoofilii. Dalej już nic nie rozumiem. Że co, że sadysta?

[Henryk_Jakowiec]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A nie pomyślałeś
czytelniku drogi,
że do bicia koni
istnieją batogi?

Stangret swój zapodział
przeto bił czym mógł,
a że użył ręki
a nie obu nóg

widocznie był ludzki
miesiąc zaś był luty
a stangret na nogach
miał nieliche buty

i gdyby buciorem
skopał koniom zady
pewnie by niebawem
wyleciał z posady.


Pozdrawiam serdecznie
HJ

[Iza Niebieska]

dwuznacznosci - subtelnosci, podtekst bardzo jasny, dwie rece, dwa konie, ale jakie rece, ale jakie konie? Oj, bardzo mi sie podoba twoj wiersz, milego zycze.

[Henryk_Jakowiec]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Takie dwuznaczności
tę zaletę mają,
że czytelnikowi
także pozwalają

na lawirowanie
i na grę domysłów
chociaż treść nie była
upchnięta w cudzysłów

lecz gdy popuścimy
cugle obu koniom
dając wolną rękę
pracowitym dłoniom

i kiedy te dłonie
dopadną konika
wtedy taki konik
nielicho pobryka

a kiedy na koźle
zasiada kobieta
wtedy taki konik
uwielbia stangreta.


Serdecznie pozdrawiam
HJ