Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

w codziennym polu minowym
wydeptałem ścieżkę miedzy twoimi udami
świeżym makijażem i kątem ust
czołgam się jak alka-seltzer w przełyku

jak resory w Starze łóżko ciężko pracuje
lecz kiedy to wszystko się kończy
ubieram twoje ciało w sukienkę
w barwach strutej żądzy
oddychasz czerwonym winem

gdy czuję się winny
pęka pióro
i świat
na który czekasz
nigdy się nie napisze

list miał początek
kawał ze mnie drania
a pierścionek skradziony w Gdańsku
dam innej która na niego nie zasłuży

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


to stary wiersz po delikatnym liźnięciu teraźniejszością:)
bywało różnie;))
dziękuję za czytanie i zaglądanie do mnie, a Pionki otwarte dla wszystkich, więc - może następnym razem?
pozdrawiam
r
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


zaciekawiły mnie te trzy kropy
dziękuję Klaudio za bycie z czytaniem i słowem
pozdrawiam
r


nie przeszło mi to przez klawiaturę;)
a tak jest nie jednoznacznie,
i tak znasz moją opinię
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


zaciekawiły mnie te trzy kropy
dziękuję Klaudio za bycie z czytaniem i słowem
pozdrawiam
r


nie przeszło mi to przez klawiaturę;)
a tak jest nie jednoznacznie,
i tak znasz moją opinię
no tak, nie podziękowałem za "świetny" - dziękuję:)
Opublikowano

Mam mieszane uczucia. dla mnie czwartą zwrotkę można sobie spokojnie odpuścić. Może tez coś zrobić z początkiem drugiej bo się za bardzo motoryzacyjne zrobiło. W młodości zdarzyło mi się jeździć Starem, z tymi resorami nie było tak źle.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Myśli i słowa  Nienazwane    W plątaninie czasu  Gubią się    I już nie wracają  Do wymyślonych snów   Chcesz to usłyszeć znów? 
    • Powoli uczę się płynąć przez szalone prądy, gorętsze od mojej krwi wiosennej; to wcale nie takie trudne, gdy dogaduję się sam ze sobą, uwolniony wreszcie z kropki na końcu zdania, które usiłowało mnie wyrzucić na brzeg.   A jednak ono nadal się pisze, jak ja, w objęciach orkanów, gdy są dla mnie czułe, bo wiedzą że się ich nie lękam. Między jednym a drugim załamaniem fali, dotykają mnie niewyobrażalnie i niosą w strzelisty sen.   Nie schładzaj mi głowy, nie nakładaj gasidła na płomień - ja trzymam ster pewną dłonią. Znam na tym oceanie każde odbicie nieboskłonu, burzliwe i słoneczne. Pamiętam. I odtwarzam na nieugaszonych mapach.   Siedzisz na plaży, troskliwie pogodna; przesypujesz beztrosko z ręki do ręki piasek, pozornie ciepły, a jednak obojętny; wypatrujesz pierwszych znaków sztormu - nie wiesz, czy uciec, czy czekać.   Pojawiam się wtedy przy tobie, nasycony, mokry od setek bryz. Odprowadzam cię do domu, w bezpieczny krąg światła, by opowiedzieć tkliwą baśń z pereł i korali. Wieszam na twojej szyi kryształowe wisiorki. Rano przynoszę do łóżka śniadanie i spokój.   Więcej nie potrzebujesz, a ja jestem dokładnie w tym miejscu, w którym chcę być, by oddychać głębią abisalu, całować ognie świętego Elma, a później powracać najwierniej.   Na moim ramieniu jarzysz się Ty - surowy, miłosny ex libris.
    • @Pisarzowiczka  Zostaję z refleksją: jak bardzo czasem potrzebujemy wyjść z siebie, żeby naprawdę do siebie wrócić :)
    • @Werka1987Jakie nicnierobienie? Zmywanie podłogi, gotowanie, mycie garów, pranie.  A przy zasypianiu - czego jeszcze nie zrobiłam :)
    • @Gosława To bardzo przejmujący wiersz o bólu, który nie krzyczy, tylko sączy się między wersami. Uderza mnie to odwrócenie, że łatwiejsza wydaje się tęsknota za nieobecną matką niż mierzenie się z emocjonalnym chłodem tej, która jest.   Też zapis głębokiej rany odrzucenia i jednocześnie rozpaczliwej potrzeby bliskości. Bardzo poruszający tekst, który długo nie puszcza.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...