Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

lato Vivaldiego

Grażyna_Kudła
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Grażyna_Kudła

Grażyna_Kudła

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

kąciki warg na przynętę
pocałunkom
zrywanym bezsłownie
dotykiem poranną piwonią
spijają ornament
rozdygotanej partytury ramion

wymykające się dłoniom prześwity
muskają promieniami
w pożądaniu
jaśnieją zacienione bezdroża

z zasłuchania w melodię
pną się ukojone wzgórza

gaszone upałem
balansując na skraju nagością
w nienasyconej pantomimie
tańczą
solówkę na dwoje skrzypiec

Anna_Para

Anna_Para

Opublikowano
Opublikowano

Grażko: Najczęściej od dopełniczowych przydawek uciekam w epitety z przymiotnikiem. Może to będzie ciut wydumane, ale będą:

ramienne partytury

upragnione bezdroża

ukojne wzgórza

Nie wiem, co zrobić ze skrajem nagości

nienasycona pantomima albo pantomima jak nienasycenie

zatem: można jeszcze w porównanie.

Pozdrawiam cieplutko, Para:)

Ps. A wiersz mi się podoba. Bardzo.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Robert Witold Gorzkowski
      Na fali wierszy o starości Mój Raj

      Przez Robert Witold Gorzkowski · Opublikowano

      @Berenika97 Ty na pewno to wiesz że tacy ludzie nie chcą współczucia, oni chcą traktowania na równi. Często Roman się denerwuje wchodzi mi w słowo chce czymś jeszcze mnie zaskoczyć, że on jeszcze czymś może mnie zadziwić wiadomo że już niczym mnie nie zadziwi ale ja potrafię się jeszcze autentycznie dziwić i wtedy on się cieszy i ja się cieszę. To nie są biedni ludzie być rolnikiem koło Warszawy a w Lubelskiem to była duża różnica. Oni zawsze mieli pracowników sezonowych olbrzymiego Stara do worzenia warzyw na giełdy no i oczywiście dużo ziemi w różnych miejscach, a jak w naszej gminie osiedlili się hindusi to cena za metr ziemi nie grała roli. I wszystkie te pieniądze nie zdołają z nim rozmawiać nie mogą wypełnić czasu ani pomóc ozdrowieć. Potrafią tylko uśmierzać ból. Myślę że dzięki nim stałem się wrażliwszy i część moich wierszy im poświęciłem. Wiersze raczej nie nadają się na forum bo powstały po bardzo osobistych rozmowach. Napisałem też część wierszy które kłócą się z Bogiem lub się jednają albo traktują go obojętnie. Często to są obopólne wymiany myśli góra ich dół mój. To tak po krótce, żeby nie było że ja myślę o śmierci ja przy niej żyję. Opiekujemy się też z żoną moim ojcem i teściem jeden ma dziewięćdziesiąt lat drugi osiemdziesiąt osiem bardzo chcą być jeszcze potrzebni a my się staramy a byli.
    • Omagamoga
      AI 4

      Przez Omagamoga · Opublikowano

      AI nie myśli, jak wiekszość ludzi . to tylko kalkulator słów, bez zmysłów , wyobraźni i bez uczuć.
    • wierszyki
      Obława 2

      Przez wierszyki · Opublikowano

      Wierzyć jeszcze, że grają ludzie.  Pzdr.
    • slavu
      Znowu wojna

      Przez slavu · Opublikowano

      Te dni, które jak serca nieruchome w pierś gniotą, są tylko nocą i tęsknotą, i ziemią, która uśmierca.   Te sny, które na skroni ciążą jak zakrzepy krwi, to cierń wkłuty w powieki, ból zdjętych z krzyża dłoni.   A my z prochów urodzeni na kilka oddechów, na sen, na kilka nocy, na dzień, na profil cmentarnych kamieni.
    • viola arvensis
      jestem nie jestem

      Przez viola arvensis · Opublikowano

      @Radosław dziękuję!  @Rafael Marius dziękuję! @Myszolak dziękuję!  @iwonaroma dziękuję! @APM dziękuję! @Łukasz Jurczyk dziękuję! 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...