Wrażliwość

[Agnieszka_Horodyska]

Płaszczem otulona
Oczy w górę uniosła.
Liście wielkie, zielone.
To jesień, czy wiosna?

Liście drżące nadzieją,
Poruszone lekkim deszczem
I płaczące - lecz dlaczego
- ona nie wie jeszcze.

Płaczą cicho i pięknie,
A Słońce je pociesza
Tęsknotę dręczącą
Z dziwną siłą miesza.

"Jeśli będą szczęśliwe,
Czy na tym ktoś zyska?
Jesień to, czy wiosna?"
- myśli humanistka.

[Sztacheta]

Ciepły i sympatyczny kawałek wiersza, w dodatku lekko napisany

Sztacheta

[Agnieszka_Horodyska]

Dziękuję za opinię :-) Zastanawiam się, czy "kawałek" to przenośnia, czy powinnam coś dopisać?

[Waldemar Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Agnieszko - ładna ta wrażliwość miła i do przytulenia .
Pomimo że niedawno tu zagościłaś to zaskoczyłaś miłym pisaniem .
Zwłaszcza tym wierszem .
pozd. i życzę by następne równie były tak urzekające.

[Czarna Wstążeczka]

gratuluję wrażliwości, gratuluję metafor i braku patosu, gratuluję rymów nieczęstochowskich tj. oryginalnych, gratuluję tego, że wiersz zapada w pamięć.

pozdrawiam,
agóś

[Agnieszka_Horodyska]

Dziękuję za tak miłe komentarze :-)
Do Waldemara Talara: Wrażliwość jest miła, ale żeby była praktykowana tak, jak w tym wierszu, potrzeba nastroju, bo zwykle ma się większą ochotę na coś bardziej przyziemnego, jak obiad, albo szybkie rozwiązanie problemu... przynajmniej w moim przypadku. Tak, czy inaczej polecam ten stan od czasu do czasu :-)
Pozdrawiam.