Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

18.00 Scena Tęcza ul. Praska 52
ŻYCIOŚPIEWANIE Klub Piosenki Elżbiety Wojnarowskiej
goście wieczoru:
Ilona Gawlik i Agata Klimczak - laureatki Życiośpiewania
spektakl ,,Na karuzeli kręci sie życie''
wiersze i teksty piosenek: Beata Korybko
muzyka: Piotr Opatowicz
wykonawcy: Beata Korybko, Agata Klimczak, Eliza Duchnowska,
Ewa Wieteska, Ilona Gawlik, Paweł Kowalczyk

Konkurs muzyczny pod nazwą „ŻYCIOŚPIEWANIE” – nowy stały program organizowany przez Dom Kultury „Podgórze”. Gospodarzem wieczoru będzie znana powieściopisarka, poetka i pieśniarka, Elżbieta Wojnarowska. Impreza ma charakter otwartego konkursu (soliści, zespoły), bez limitu wieku, odbywać się będzie w trzeci piątek każdego miesiąca. Wykonywane utwory nie muszą być autorskie, mile jednak będzie widziana poezja śpiewana

Elżbieta Wojnarowska – popularna poetka (Kosmogonia miłosna, Erotyki i inne wiersze), powieściopisarka (bestsellerowe powieści Anemony, Niekochani, Wygnańcy raju, Okularnica, Pod bezkresnym niebem), pieśniarka, aktorka (spektakle w Teatrze STU: Którego nie było według wierszy Rafała Wojaczka oraz Exodus w reż. K. Jasińskiego), autorka scenariuszy telewizyjnych oraz sztuk teatralnych. Współtworzyła Klub piosenki „Przedsionek” pod opieką A. Jakóbca przy Klubie Jaszczury. Występowała też w Piwnicy pod Baranami zapraszana przez Piotra Skrzyneckiego, który był jej artystyczym opiekunem. Laureatka nagrody Fundacji Młodego Kina oraz „Dialogu”, a także I miejsca w polskiej edycji Międzynarodowego konkursu na scenariusz filmowy o nagrodę Hartley-Merrill w USA w 1995 roku; nagroda za scenariusz filmu fabularnego pt. Był kiedyś raj.

Ze strony: www.dkpodgorze.krakow.pl/content/blogcategory/40/112/

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta   idźcie sobie do parku z czereśniami  my chcemy być sami .!    ;)  
    • @ChristineDziękuję pięknie za komentarz.  Wiesz, że w wierszach można znaleźć naprawdę skarby i trzeba je tylko nanizać na sznureczki wersowe i gotowe są do noszenia. Serdeczności :)
    • @KOBIETA wezmę Piotrusia, nie zna takiego świata:)
    • @Berenika97   dziękuję Ci, Bereniko, za tak uważne i wnikliwe czytanie . Twój komentarz nie tylko odbija obrazy wiersza, ale rozwija ich ciężar, pokazując, że słowo może przenikac  nie tylko umysł, ale i strukturę istnienia. pisząc, myslałem o miłości jako o sile pierwotnej, która nie zna granic ciała ani chronologii, która przesuwa kontynenty w naszych wyobrażeniach i w samej materii. dlatego Twoja uwaga o "nieuchronnej usterce w rzeczywistości " jest dla mnie tak trafna bo Ty widzisz coś, czego sam nie nazwałem, i nadajesz temu pełną wagę. cieszy mnie, że dostrzegasz napięcie między szczytem doswiadczenia a jego implozją w pustce. to właśnie w tym punkcie jednośc z bytem spotyka się z świadomością własnej nietrwałości. pokora wobec tego napięcia i rozpoznanie jego konsekwencji to dla mnie istota każdej prawdziwej bliskości, ontologicznej i emocjonalnej zarazem . Twoje czytanie przypomina mi, że wiersz nie jest tylko obrazem, lecz instrumentem refleksji o bycie, o grawitacji uczuć i nieodwracalnosci doświadczeń. dziękuję, że dzielisz się swoją uważnością  i że w tym dialogu między wierszem a czytelnikiem  ( dzisiaj modniej jest powiedzieć - klientem ) czuję obecność kogoś, kto potrafi widzieć jego ciężar bez próby jego uproszczenia . to Twoja obecność Nika :) dziękuję pieknie :) ps. napisalem drugi wiersz który domyka ten dzisiejszy. zdaję sobie sprawę, że wiersze trudne się tutaj nie przebijają, ale cóż. jest kilka osób które literacka "gęstwinę" lubią. to nie będzie sequel fabularny  tylko przesunięcie ontologiczne. To będzie "stan miłości II” czyli świat po pęknięciu. nie lament. nie nadzieja. tylko zmieniona geometria istnienia. j.
    • @Charismafilos Dziękuję serdecznie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Berenika97 Dziękuję, że zwróciłaś na to uwagę i za ten komentarz. Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...