Rachunek sumienia

[Młody Zdobywca]

Pamiętam
te łódzkie aleje
o śliskich zakrętach
gdzie za dłońmi miękkimi jak atłas
wiodłem odyseje
w pływających światłach

zamiast mgły syczał pył z flakoników
a gdy lepka czerwień brudziła kołnierzyki
tańczyły w rytm muzyki
truskawkowe słowa
do granic nadmuchane
brzęczące w naszych głowach
jak gorzkie szkło
tak często próbowane

a o świcie za progiem
łzy znów łowiłem poduszką
i wpatrzony w ulubione
zdjęcie swego anioła
wkładałem przed Bogiem
cierniową koronę
na szczyt zimnego czoła

[Eunicee]

Myślę, że lepiej byłoby temu wierszu na biało, ale nie jest źle i w tej formie:) pozdrawiam

[krzysztof marek]

lubię taki styl pisania: opowiadający z dygresjami, plus obrazy. na tak utwór. pozdrawiam.

[Janusz_Ork]

Wiersz dużo lepszy od Twojego poprzedniego. Nie wiem jak długo już piszesz wiersze, ale jak na debiut na orgu jest dobrze. Pisz dalej i nie bierz wszystkich krytyk zbyt do serca. Szukaj siebie i swojej drogi. Wybacz ten troche poufalny ton, ale moje komentarze piszę szczerze. Pozdrawiam. J.

[Wilcza Jagoda]

podoba mi się wlaśnie dlatego, że są rymy, dzięki nim wiersz płynie..
pozdrawiam ciepło

[Młody Zdobywca]

Dzięki za przeczytanie i opinie :) pozdrawiam

[Anna_Para]

Młody Zdobywco: Pięknie. Trzeba jednak powarsztatować. Piszę nie dlatego, że mi się nie podoba, wręcz przeciwnie. Pięknie malujesz obrazy. Niektóre wersy są po prostu za długie, choć do regularności zupełnej - niekoniecznie nakłaniam :)

Pamiętam łódzkie aleje
o śliskich zakrętach
gdzie za dłońmi jak atłas
wiodłem odyseje
w pływających światłach

zamiast mgły syczał pył z flakoników
lepka czerwień brudziła kołnierzyki
tańczyły w rytm muzyki
truskawkowe słowa
do granic nadmuchane
brzęczące w naszych głowach
jak gorzkie szkło
tak często próbowane

a o świcie za progiem
łzy łowiłem poduszką
i wpatrzony w ulubione
zdjęcie swego anioła
wkładałem przed Bogiem
cierniową koronę
na szczyt zimnego czoła

Oczywiście - to Twój wiersz. Pozdrawiam cieplutko, Para:)


Ps. Ale można by zrobić coś takiego:


łódzkie aleje o śliskich zakrętach
dłońmi jak atłas wiodłem odyseje
w pływających światłach

zamiast mgły syczał pył z flakoników
lepka czerwień brudziła kołnierze
tańczą w rytm truskawkowe muzyki

do granic nadmuchane słowa
brzęczące w naszych głowach
jak gorzkie szkło
tak często próbowane

a o świcie za progiem łzy łowiłem poduszką
wpatrzony w ulubione zdjęcie swego anioła
wkładałem przed Bogiem cierniową koronę
na szczyt zimnego czoła

To zrobiłam tak bardziej dla siebie. Nie wstydzę się liryki rymowanych, tradycyjnych wierszy;)

[Młody Zdobywca]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Aniu! Bardzo się cieszę że znalazłaś czas na przeczytanie i udzielenie cennych wskazówek :) masz rację, na pewno można tu jeszcze trochę pokombinować ale najczęściej to i tak pierwsza myśl bywa najlepsza :) Co do liryki rymowanej, ja też bardzo ją sobie cenię ale czasem bardzo trudno nad nią zapanować bo przez rymy wiersz szybko może stać się po prostu banalną rymowanką :) będę próbował dalej iść w tym kietunku, pozdrawiam serdecznie

[Anna_Myszkin]

Bardzo zachęcający początek Twojej przygody tutaj. Wiersz podoba mi się, bo i rymy lubię, i Łódź mi bliska. Udanych następnych. Pozdrawiam :)

[Młody Zdobywca]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Aniu, cieszę się że się podoba :) A Łódź ma swój charakter i klimat, szkoda że często niedoceniany :) pozdrawiam

[cezary_dacyszyn]

karoseria całkiem całkiem , niedużego tuningu trzeba ...

[Młody Zdobywca]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki za odwiedziny i opinię :)