Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

rachelowo-mój



do ogniska podchodzimy jak do wygasłego wulkanu. ostrożnie, nabożnie, mylą się
kroki, piasek w oczy, aż do zaśnięcia. nagość jest królestwem
u stóp wulkanu. rozkazują nam żywioły ze snów: wyciągnięte w mroku ręce, trudne
dzieci, maliny spadające gradem na szyję. żadne królestwo nie może przetrwać;
klęski stworzone z żywiołów, żywioły ze snów, sny są wilkami.

mamy wszystko, czego potrzeba - niemal tak samo, jakbyśmy
wszystko stracili. mamy siebie, ale to tylko dotykanie
przez sen, bezwolne grzebanie w piasku, skok z krawędzi krateru.
dym pachnący deszczem.

Opublikowano

Dawniej mówiło się: naoglądałeś się chłopcze "Playboya" przed snem...
Ciekawe, jakie motywy (bo chyba nie archetypy?) przywołane są w kontekście nierealnej (niezrealizowanej) erotyki: wulkan (+ skok z krawędzi) - mocny męski trop (+ obrazowa żeńska metafora), sen, żywioły ze snów (ale to tylko: ręce, trudne dzieci? :|, maliny {chruśniak}). "sny są wilkami" - zjadają (czerwony kapturek?...).
Są zatem i nawiązania, i reinterpretacje, i próba kreacji własnego świata. Dla mnie nie jest to jeszcze klarowne, z własnym rysem (rysą?), choć nie brak urzekających bon motów (bezwolne grzebanie w piasku, / dym pachnący deszczem.).
Pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


tak daleko w mitologię to nie brniemy
a królestwo jest już wcześniej skonkretyzowane - bardziej się nie da
pozdrowienia
to nie mitologia to życie no ale jeśli to wiersz z wątkami mitologicznymi
to się nie czepiam J. dobrego

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta Babka drożdżowa z lukrem! Takie smaki.
    • Dzielenie bez reszty, z resztą i ułamkiem. Kim będziesz, kochanie, gdy cię nie zostanie? Pokarmem się dzieli. Wydziela też sobie... Ćwiczymy dzielenie pisemnym sposobem.   Gdyby miał człowiek kły znacznie dłuższe od twoich, mógłby rozplątać myśl z miejsca tak jak jasnowidz. Gdyby czasem mógł wyć, a słać liśćmi pieszczoty do pobladłych u stóp, puchar gwiazd dzierżąc w dłoni.   Wydzielałby, może rozdzielał na części po poranne zorze, kłami na sto chrzęści.   A tak, to zabiera. Nie odda, pożycza. I nie chce zawinić z reguły w przepisach.   (Nie chce się zabliźnić po pełnię księżyca).    
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Bardzo dziękuję :) Zwykle poeci rymujący nie lubią moich wierszy nieregularnych, nie wspominając już o rymach. Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @infelia przepadam za drożdżowymi z dzieciństwa i może dlatego:) ostatnio robię broche, takie francuskie ciasto z dużą ilością masła i jajek, jest tak mięciutkie, ale jeszcze nie opanowałam techniki. Uwielbiam takie coś z rodzynkami.  @infelia tobie to trzeba tak wydzielać po kawałku i zamykać z powrotem:) 
    • @Berenika97Podskórnie ten wiersz mną wstrząsnął. Lustro jak nieprzekraczalna granica  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Jest w tym bardzo silna idealizacja.     Ten fragment pokazuje całą nierównowagę tej relacji, w której jedna osoba jest żywa, czująca i prawdziwa i daje siebie, a otrzymuje tylko to, na co druga jej pozwoli.     Granica lustra ma ochronić przed lękiem, cierpieniem, utratą, zepsuciem - czyli de facto przed prawdą miłości.     To jest w sumie bardzo smutne.   Całość trochę skojarzyła mi się z narcyzmem, gdzie nie ma prawdziwej miłości, tylko bańka złudzeń. Po jej rozbiciu nie ma już idealnego obrazu, wykreowanej starannie osobowości - jest tylko pustka. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...