Medytacja wiejskiego listonosza

[Łukasz Radwaniak]

Błądząc po rejonach
trafiam do rezerwatów,
gdzie czas zgęstniał,
a ludzie są dobrzy.

Napotykam skanseny domów,
z trawą podchodzącą pod drzwi
i wspomnieniem ludzi,
którzy przez moment
mieszkają we mnie.

Nie zapadłe dziury,
tylko oazy turpistycznego piękna,
które wchodzi w krew.

[Monika_Gromala]

Lubię tego listonosza. Poprawiłabym formę: pierwsza strofa rozpoczyna się od imiesłowu, później jest czasownik. Druga - odwrotnie. Radziłabym wprowadzić urozmaicenie stylistyczne!

M.

P.S
Ładna puenta.

[H.Lecter]

Nie zapadłe dziury,
tylko oazy turpistycznego piękna,
które wchodzi w krew.


Niezła puenta, niestety prowadzą do niej "szyny", rozjeżdżone już przez setki poetyckich tramwajów...

[Wilcza Jagoda]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

mnie uwiodła całość

[Łukasz Radwaniak]

Bardzo dziękuję!

[Nikodem_Ópatowski]

przeczytałem rano i takie sobie miałem wrażenia, ale teraz już wygląda to znacznie lepiej


Twoje wiersze trzeba zrozumieć, ale to jednocześnie świadczy o tym, że nie sadzisz kwiatków tylko jakąś myśl, źródło refleksji.

Na pewno jednak mogę powiedzieć , że wolę kosiarza:P

pierwsza strofa świetna,
druga- dwa pierwsze wersy -uzupełnione przez trzeci - naprawdę dobrze brzmią. jednak zamiast ludzi mieszkających we mnie można było wymyślić coś lepszego...
puenta- może być , ale kurcze nic nie wnosi tylko jest dobitnym wyjaśnieniem tego co powiedziałeś wcześniej...a to piękno czytelnik sam powinien znaleźć- takie moje zdanie

sorry , że się tak czepiam, bo w sumie to detale(no i w dodatku to tylko moje zdanie:P) , ale gdyby nie one to bym był zachwycony...
jednak całość się podoba:D zastanawiam się jeszcze nad plusem, może jutro jak przeczytam jeszcze raz...

pozdrawiam Nikodem

[Nikodem_Ópatowski]

czepiam się, czepiam, ale im więcej czytam tym bardziej mi się podoba

[Łukasz Radwaniak]

Dzięki Nikodemie za rzetelną analizę i pozytywną ocenę. Bardzo mi miło. Pozdrowienia!