Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Gdy skrywasz się w ciemnościach
I zanurzasz w odległej głębi samotności,
A myślami błądzisz w obłokach chmur
I gdy z oczu płyną słone łzy,
A po ustach głośna myśl biegnie,
Że wciąż jesteś sama - niekochana
To musisz wiedzieć, że jest jeszcze ktoś,
Kto czeka by wtargnąć do serca Twego
I wypełnić je słodyczą serca swego.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Tylko dwa komentarze i obydwa pod wiersem Rafała L.
Czy stamtąd, skąd Pan przybywa, zabrał Pan ze sobą grupę wspierającą?
Jeżeli nawet, to takie postępowanie nie podniesie poziomu tego wiersza, który mogę określić prosto i zwięźle:
Do kitu!!!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Tylko dwa komentarze i obydwa pod wiersem Rafała L.
Czy stamtąd, skąd Pan przybywa, zabrał Pan ze sobą grupę wspierającą?
Jeżeli nawet, to takie postępowanie nie podniesie poziomu tego wiersza, który mogę określić prosto i zwięźle:
Do kitu!!!

nie można mówić, że jak komuś się spodoboł czyjsik wiersz, to ten ktosik musi być autora znajomym, to jest oskarżenie o bycie nie fair i jest ono nie fair
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Tylko dwa komentarze i obydwa pod wiersem Rafała L.
Czy stamtąd, skąd Pan przybywa, zabrał Pan ze sobą grupę wspierającą?
Jeżeli nawet, to takie postępowanie nie podniesie poziomu tego wiersza, który mogę określić prosto i zwięźle:
Do kitu!!!

nie można mówić, że jak komuś się spodoboł czyjsik wiersz, to ten ktosik musi być autora znajomym, to jest oskarżenie o bycie nie fair i jest ono nie fair
Pokręć się Pan trochę po forum, poobserwuj i wyciągnij odpowiednie wnioski. Później mów o tym, co jest fair.
Dokładnie widać, że niejaka angelika zna niejakiego Rafała L.
Chyba, że doszło do złamania zasady: jeden użytkownik - jedno konto serwisowe.
Ten problem może rozstrzygnąć tylko moderator, więc na razie niczego nie sugeruję.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Zbigniew Polit nie wątpię, że tak jest :) Ja jednak zauważyłam, że trudno jest kogokolwiek przekonać do swoich idei i do niczego to nie prowadzi. Właściwie to dochodzę powoli do tego samego wniosku do którego inni, lepsi ode mnie, dawno temu doszli - Wiem, że nic nie wiem. I o czym tu dyskutować ? 
    • @Annie poruszające. I czasem tez mam wrażenie, ze to mogło by się tak odbywać...
    • @Marek.zak1   Bardzo dziękuję!  Ta osoba o której wspominam - tam, gdzie dziękuję Migrenie - też się leczyła na oddziale w szpitalu, potwierdza, że ona należy do wyjątków. Pacjentka, z którą tam nawiązała kontakt bardziej osobisty - po wyjściu miała próbę samobójczą.       Serdecznie pozdrawiam.  @Poet Ka   Oczywiście, toksyczna relacja, której nie można przerwać, jest jak najbardziej uzależnieniem.    Miałam jeszcze z innym uzależnieniem do czynienia - zaburzeniem gamingowym. Rodzice nie mogli zmusić nastolatka, aby chodził do szkoły.  Ciągle grał, aż zgodzili się na przymusowe leczenie.  
    • @Migrena nie śmiej się...podziwiam Twoją odwagę opowiadania o miłości, odnoszenia się do emocji, otwartość. Pięknie odpowiadasz na analizę Waldemara w liryku "Miłość to nie tylko łóżko". Piszesz o tym, że i stabilność jest komponentą miłości. Mało kto uwzględnia taki aspekt. Zazwyczaj osoby  dojrzałe i bogate emocjonalnie.
    • @Łukasz Jurczyk   Żołnierze Aleksandra weszli do miasta przez tunel pod murami, ale tunel pełni też rolę dehumanizacyjną - przestali być ludźmi, stali się "duchami" lub zwierzętami.   Człowiek "wyłącza" sumienie, by przetrwać. Niesamowity jest wers - "Nóż szukał drogi, ja tylko mu ufałem"- to zdejmowanie z siebie odpowiedzialność, narrator stał się tylko przedłużeniem narzędzia mordu.   Zderzenie brutalnej walki wręcz z bezbronnością (dziecko z fletem) podkreśla upadek moralny zdobywców.   Wzmianka o "dolinie w moich górach" pokazuje tragiczny paradoks - narrator próbuje oswoić makabrę (popiół spalonych domów), nakładając na nią obraz ojczyzny. To próba ucieczki umysłu od rzeczywistości.   Natura pozostaje piękna i niewzruszona, podczas gdy ludzie dokonują rzezi. Brak boskiej interwencji potęguje poczucie osamotnienia w zbrodni.   Narrator mentalnie utknął w mroku. To sugestywny opis zespołu PTSD – człowiek, który dopuścił się takich czynów, nigdy nie opuszcza "tunelu".   Świetny, sugestywny tekst!      Kobieta krzyczy w obcym języku. Śmierć wszędzie brzmi tak samo.    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...