filozofia naiwna czarnego kota

[La_Fée_Verte]

Kot - cichy kłębek czarnych myśli zasnął na mych kolanach.
Stary fotel skrzypiącym głosem opowiada kolejną historię.
Znowu bujasz - myślę, lecz tak trudno nie wierzyć w opowieści o szczęściu.
Zmrużona zieleń mruczy czernią zachłanną:
Nie wierz mu. Nie pierwszy raz tu żyję. Innego szczęścia nie ma...

[Cream Dream]

Inaczej tego nie umiem nazwaç: poszczególne myśli/wątki w wierszu są za długie, więc nie budują nastroju, czytelnik zapomina co było na początku zdania/wersu. Warto kondensować treść.

Jestem wrogiem wielokropków w wierszach. Nie musi pani podpowiadaç ludziom co i jak, podawać wiersza na tacy.

[La_Fée_Verte]

Dziękuję Pani za te uwagi.

Jeszcze jedna część znaleziona w starym zeszycie:

Kot znów patrzy. Może dziwi się, że człowiek może mieć kocie oczy i mruczeć z zadowolenia? Mruczymy więc siedząc na płocie i sypiąc skry dokoła. Tacy sami. Różnimy się tylko troszkę. On jest mądry - żyje nie pierwszy raz. Tłumaczy mi wciąż od nowa cierpliwie, że jutro nie nadejdzie koniec świata, by zabrać nasz płot, zieleń odbitą w oczach, złote skry spadające na ziemię nie wiadomo - mocą nieba czy starego grzebienia...

[Cream Dream]

Arkiem jestem!

[La_Fée_Verte]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przepraszam, jak mogłam się pomylić? Przecież sygnaturka mówi wszystko :)
Agnieszka. Miło mi.

Wybaczy Pan; kiedy przeczytałam to sprostowanie, pomyślałam: Arkiem Noego. To pewnie przez niedawne "Przymierza sukienki" :)
Pozdrawiam

[Łukasz Nycz]

Z wewnątrz i zewnątrz jest trochę pusty, ale mimo to ciekawi. Chciałbym poczytać jeszcze więcej wierszy autora.

[Jan_Wodnik]

po prostu fajny ! Pozdrawiam

[Marek Konarski]

filozofia naiwna czarnego kota

Z treści wynika, że to nie naiwna filozofia, tylko empiryzm mnożony przez ilość żyć :))