Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

braterstwo

aaricia hel
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

aaricia hel

aaricia hel

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

przepłynąłeś przeze mnie
jak rwąca rzeka w porze deszczowej
wszystko co miałam
zabrał twój rwący nurt

przedarłeś się przeze mnie
jak huragan
pustosząc wszystko
co było do spustoszenia

przeszedłeś przeze mnie
jak gwałtowny pożar
pozostawiając po sobie zgliszcza

jedna noc to za mało
by opowiedzieć osobne życie
lepiej nie mówić już nic..

a potem odszedłeś
by podbić resztę świata

nie martwię się
należysz do mnie
prawem pierwszej krwi
jednego łona z którego wyszliśmy oboje
należysz do mnie
prawem krwi powtórnej
którą naznaczyłam cię potajemnie tej nocy mój bracie

dlatego teraz spokojnie czekam
aż przywiodą cię z powrotem me demony

a potem weźmiesz swój pług
poprowadzisz go przez moją ziemię
a maki zakwitną znowu
a potem będziesz mi chlebem
ja będę dla ciebie strumieniem
w którym wreszcie ugasisz pragnienie

wystarczy tylko
byś wziął swój pług
poprowadził go przez moją ziemię

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • UtratabezStraty
      Bezsens modlitwy

      Przez UtratabezStraty · Opublikowano

      @PatrykG Jezus na krzyżu powiedział: Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił? (Mt 27,46 za Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu w przekładzie z języków oryginalnych, Pallottinum 1990). Jezus miał podobne problemy, jak podmiot liryczny w twoim wierszu.
    • Wiechu J. K.
      Łąkowe zapachy

      Przez Wiechu J. K. · Opublikowano

      @Wiechu J. K. -----------------> Podziękowania dla: @Natuskaa, @Poet Ka, @LessLove, @Leszczym i @Rafael Marius.   :-)
    • KOBIETA
      Przypomnij mi…

      Przez KOBIETA · Opublikowano

      @FaLcorN     Poczekam, aż zdejmiesz zbroję.!  jakoś się jej nie boję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      I bez ubranek  zastanie nas ranek   pa  
    • Natuskaa
      Kulane

      Przez Natuskaa · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Można, a może trzeba, a może jeszcze inaczej? Wszystkim się nie dogodzi... a znaki zapytania są częściej używane, niż widoczne. Tak, zgadza się. W tę właśnie jasną stronę :)   Pozdrawiam.    Taka rola tytułu, który jakimś dziwnym trafem jest na początku, a zwykle czyta się go na końcu. "Z języka obcego" piszesz... hmm... to jest niezwykłe, nie wychodziłam z takim zamiarem.   Pozdrawiam :)       kula się i jajo kiedy trzeba od jednej ściany do drugiej ściany z jednego blatu na inne blaty czasem się zdarzy mieć krótszą nogę albo rowerem przemierzać drogę   wedle pomysłu roli i środków wszystko co człowiek zmierzy i zważy rozpozna lub sobie wyobrazi w tutaj zawartej treści wierszyka jest pewnie dobre nie ma co wnikać   :))   Pozdrawiam        
    • Ernest Guzik
      Kłapouchy

      Przez Ernest Guzik · Opublikowano

      Tobie, co ci żal wypala serce, jak ogromny ogień żrący miasta. Tobie, co ci kłapouszym wersem smutek szepcze druzgocące hasła i wyciska łzy.   Tobie sadzę jabłoń na podwórku. W kwietniu się zachwycisz, spojrzysz na nią. Jej owoce przetrzesz podkoszulkiem, a jesienią spotkasz ją zdyszaną, marną i bez sił.   I pomyślisz, że już nic nie warta - niepotrzebna wcale, bo i po co. Jednak złotem będzie zachwycała, a w czas zimy – da przystanek kosom. Będzie śniegiem lśnić.   Wiem, że czujesz się spalonym wrakiem - dobrze znam Kłapouchego sadło. Jednak uwierz w to, że tak naprawdę ty nie jesteś wrak. Ty jesteś – jabłoń, co i zimą lśni!   25 X 2025

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...