Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

na celowniku biel firanek
utkanych lekko tak nad ranem
nicią niepewnie drżących spojrzeń
rzęsy porankiem rozczesane

świt wnet rozzłoci blasku smuga
wplecie okruchy snu subtelne
w siatce pajęczej uśmiech mruga
tak filuternie i misternie

wiatr srebrem muśnie słońca progi
otworzy wrota brzasku dotyk
masywnych kotar ciężki posąg
z lekkością sfrunie niczym motyl

Opublikowano

Bernadetta:ta biel firanek, czarna kawa, pajęczyny, dotyk, motyle, kotary, uśmiech, słońce:.itd. itp...
To utarte słowa. nic ciekawego w tym wierszu, nie ma? "zaspane pusty roztargnienie?"
A rym, to dla mnie żadna sztuka. Wiersz prawdzie o niczym, nic mi nie mówi z tej treści?
Jakiś wycięty akapit w tekście.

Pozdr.b;

J.S

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


spodziewalam sie Twojej wizyty po moim komentarzu;)nie wszystko musi sie podobac, naturalnie:L)Jest to wiersz z kategorii ,,liryki''.W tejże kategorii główną rolę odgrywa obrazowanie w wierszu-stąd tyle,, rekwizytów'';)O utartych słowach mówisz?...
kotary czy firanki chyba nikogo nie rażą ...pozdrawiam:)
o kurcze- minusa nie widze panie Tango;)
Opublikowano

Monika Gromala;a może jeszcze -"ząb za ząb" Dobre sobie.
Widzisz; jakże się względem mnie mylisz, królewno!
Twoja koleżanka jest-"w gorącej wodzie kąpana"
Chce mnie wyprawić na tamten świat?
Śmieje się, że mi serce puka.
Może chce, żeby mi wpadło w arytmię?
Zobacz kto? - "mi wbił nóż prosto w serce"

Pozdr b;

J.S.

Opublikowano

I co z tego że wyszła fajna forma? Czy czemuś ta forma służy? treść niemal że o niczym, i do tego nudna, nieprześmiewcza, nic a nic. Nic się nie dzieje.

na 15 sierpnia proponuję ćwiczenie: napisać wiersz, w którym każde słowa z każdym (nie mylić z wersami) będzie się rymowało, ot tak po częstochowsku. Nuda czyni cuda, szczególnie w wakacje.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


wiersz miał zobrazować pewien stan-po przebudzeniu.Nie do końca rozbudzona peelka dostrzega urokliwe rzeczy wokół siebie...Czy Twoim zdaniem to nie wystarcza na wiersz?...moim tak...Ale oczywiscie kazdy ma swoje zdanie...pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Warto więc jeszcze troszkę dopracować i zrobić z tego wiersza wzór dla kolejnych adeptów liryki. Na przykład w ostatniej strofce wystarczy zamienić miejscami raptem dwa słowa, żeby otrzymać idealne metrum _ /_ / _ /_ / _

wiatr srebrem muśnie słońca progi
otworzy wrota brzasku dotyk
masywnych kotar ciężki posąg
z lekkością sfrunie niczym motyl

Bardzo mnie cieszą Bernadetto Twoje postępy :-)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Warto więc jeszcze troszkę dopracować i zrobić z tego wiersza wzór dla kolejnych adeptów liryki. Na przykład w ostatniej strofce wystarczy zamienić miejscami raptem dwa słowa, żeby otrzymać idealne metrum _ /_ / _ /_ / _

wiatr srebrem muśnie słońca progi
otworzy wrota brzasku dotyk
masywnych kotar ciężki posąg
z lekkością sfrunie niczym motyl

Bardzo mnie cieszą Bernadetto Twoje postępy :-)
witaj Marku:)milo ,że mnie czytasz...skorzystam w Twoich podszeptów-dziekuje:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Jacek_Suchowiczteż tak wielokrotnie mam, że już nie poprawiam...
    • Link do piosenki:     Odchodzę – może kiedyś wspomnę Że nie było jak chciałem – trudno Wiem, że nigdy nie zapomnę Z Tobą nie było mi nudno   Zbyt dużo dzieli – różne nasze światy Zbyt dużo zgrzytów pomiędzy nami Wiersz na koniec. A kwiaty? Z pocałunkami…   Dzisiaj gasnę cicho, w smutku Zapominam powolutku   Odchodzę – bez szczypty żalu Bez złudzeń, bez cierpienia Odchodzę od Ciebie pomału Bez duszy swędzenia   A rozkosz, spotkania nasze? Już nie dumam nad nimi I strumień ciszy w sobie gaszę Złudzeniami czyimi?   Dzisiaj gasnę cicho, w smutku Zapominam powolutku   Odchodzę – sam łóżko zaścielam Tam gdzie nie ma już Ciebie Sen w zagęszczeniu powielam I zasypiam jak księżyc na niebie   Rano budzę się drżący i cichy Bez śpiewu, zapachu Twojego Zostały jeszcze rozrzucone ciuchy Nie sprzątam ich – dlaczego?   Dzisiaj gasnę cicho, w smutku Zapominam powolutku   Myślami od Ciebie odchodzę Na nic więcej się nie zgodzę
    • @Berenika97nie zawsze jest to pleonazm czyli fakt autentyczny, akuratny wydał mi się taki zestaw sceny, chcąc prastarymi dywagacjami o poetach poprowadzić wraz z AI porównawcze teksty. Jakoś nikt nie zwrócił uwagi na dwie wersje, a bardziej na scenę i aktorów. Nie mam żadnego stosunku do tego czy rzeczywiście jest to prawda, zresztą ona zawsze leży po środku. Osobiście ciekawe wnioski dla mnie wynikają z tego faktu. Autentyczne bo widz bierze w nich udział. Dziękuję i pozdrawiam. 
    • @LessLove   z dedykacją dla mnie ?

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        dlaczego Ty mi to robisz @LessLove ? Wiadomo, że nie dla Ciebie :) nie dałbyś sobie ze mną rady ! Będę płakać !
    • @Robert Witold Gorzkowski, chyba już drugi raz polubiłeś jeden z odcinków "Przygody z moją idealną żoną", ale jeszcze nie komentowałeś tego cyklu opowiadań. Czy mogę zatem zapytać, co ci się podoba w tej historii?
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...