Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

bella donna

na twojej skórze
zostawiłem pięć tysięcy pocałunków
który z książąt
ofiarował bardziej okazały bukiet

przyznaję
wziąłem więcej
za aktywa miłosnego banku
mogę dziś wykupić w niebie
wszystkie udziały
pod jednym warunkiem
że wyrazisz zgodę

na placu twoich pleców
na wzniesieniach brzucha
chcę miasto zbudować
katedry rozkoszy

w listach
pełnych niemądrych zazdrości
na moich kolanach
posadziłaś wszystkie dziewki
republiki

wiesz czym jest samotność

wspominaniem tego
co poza zasięgiem

nie byłem i nie chcę być świętym
a tamte
w nieistotnych romansach
udawały ciebie
ty znawczyni rynku
wiesz co warta kopia

dzisiaj jestem pusty
jak beczka po winie
które nieostrożnie czas rozlał w ulice
nie cieszy mnie sława
oddam
za zrzuconą
postrzępioną spódnicę
pachnącą twym imieniem

  • Odpowiedzi 53
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




- to demonizowanie Casanovy, a obowiązkiem panien jest kochanie;
zastanawiam się też, czy dziedzina Casanovy otarła się choć o bambosze...to nie był mieszczuch, miał sporo z Pizarra zdobywcy - narażał się świadomie, bo był wojownikiem, w dosłownym tego słowa znaczeniu i wydawał bitwy nie tylko dziewictwu - także gnuśności serca;
ot - co!
:))
J.S
Opublikowano

No to kiedy zaczynasz?
Bo wiersz niczego sobie,
ale czy ty się modlisz choć trochę,
musisz być oddany miłością
swojej kobiecie, aż do śmierci
to MY Ciebie może i pokochamy,
ja Cię też mogę już kochać
nawet i z daleka,
a ty cztery litery rusz,
jak mówi Dorota :) wtedy i ona i ja itp,
spódnice bieluśkie będziemy z siebie zrywać,
nawet i w kaplicy, w ogóle, gdzie popadnie,
tylko w pas nam się kłaniać, a nie inaczej
czerwono-białe pióra masz, ile???
bez tych to ino Ci pozostanie Hel nie Ena :)

Opublikowano

nie wiem, co powiedzieć, kompletnie mnie zaskoczyłeś tym wierszem.
każda strofka ma swój smaczek.

jeśli mogę pomarudzić, to środkowa konkluzja z samotnością zupełnie niepotrzebna, bo mówi o tym ostatnia strofka.
nie miej mi za złe. to tylko moje zdanie.

Pozdrawiam :)
/b

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



- to błąd, pomylić peela z autorem...więc do kogo zwracasz się w właściwie? do mnie czy do Casanovy? przecież to klasyczna liryka roli, o ile wiesz, o czym teraz mówię...
a te "czerwono-białe" pióra mają mnie pobudzić do gdakania? ko-ko-ko?
- ech...czytelnicy...(tu kiwam głową...może sobie nie ukręcę);
J.S
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



- sam siebie zaskakuję, wierz mi; :)
ostatnia jednak nie jest o samotności a i ta samotność to nie jest samotność typowa bo można być osamotnionym "w czymś" - niekoniecznie pozbawionym stałego towarzystwa...przecież nawet myślenie o kimś już jest uobecnieniem tego kogoś...
ostatnia strofka jest powrotem, realizacją przesuniętą w przyszłość...hipotetycznie tylko;
pozdrawiam
:)
J.S
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



- to błąd, pomylić peela z autorem...więc do kogo zwracasz się w właściwie? do mnie czy do Casanovy? przecież to klasyczna liryka roli, o ile wiesz, o czym teraz mówię...
a te "czerwono-białe" pióra mają mnie pobudzić do gdakania? ko-ko-ko?
- ech...czytelnicy...(tu kiwam głową...może sobie nie ukręcę);
J.S

A co ci szkodzi ko,ko,ko :))
Jeśli myślisz, że ja do Ciebie piszę prywatnie:)))
to jesteś w błędzie, za kogo ty się uważasz, za Casanovę, z czym?
to sobie wołaj kukuuuurrrryku na Księżycu, aż spadniesz głową w dół
wtedy Ci już nawet nie będą potrzebne pióra, ani gwiazdy.

O Boższe mój, zaraz poleje go ketchupem, jak słowo daje
Opublikowano

Fly Elika.;

"ale czy ty się modlisz choć trochę,
musisz być oddany miłością
swojej kobiecie, aż do śmierci
to MY Ciebie może i pokochamy,
ja Cię też mogę już kochać..."

- ponieważ identyfikuję się z samym sobą, czyli z autorem, pytam autora komentarza ponownie: do kogo kieruje pytanie w rodzaju: "czy ty się modlisz choć trochę"? i co to pytanie ma wspólnego z bohaterem wiersza i z samym wierszem...
a ketchupem czasami dobrze się polać, ale tym pikantnym, aby choć ciut wytrzeźwieć i swojego rozmówcę nie wtrącić w otchłań schizofrenii...
smacznego!
J.S

Opublikowano

Do kogo? Do twojego wiersza.

Liryka liryką, a wiersz wierszem. Piszesz o zrzuconej spódnicy,
to mi się to nie podoba, bo nie wiem czyjej dokładnie.
Zapominanie się to, jak zagubienie się w szale
oraz czym jest słowo i czym są obietnice w klimacie lirycznego
wiersza nie napawa mnie optymizmem, a raczej pozbawieniem
godności wśród ubranych ! - ten kijek ma dwa końce,
Miejsce nawet takie, jak republika ( jaka? gdzie? w układzie,
w związku?)nie jest pozbawione fałszu, a raczej
bardziej interesowne na wszystko, a najbardziej
na zasięg tej zdjętej spódnicy - imię spódnicy
tego nie powstrzyma, wprost przeciwnie.
Na razie Tobie też smacznego!!!
Po ketchupie, zostaje już tylko czerwona
plastikowa butelka, z którą etykietką - to
nie ma znaczenia, napis najbardziej czytelny,
to wzorek czarny - ten najtrudniej się zmywa.
Prysznic zatem polecam autorowi, i okłady z lodu
Pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




- to demonizowanie Casanovy, a obowiązkiem panien jest kochanie;
zastanawiam się też, czy dziedzina Casanovy otarła się choć o bambosze...to nie był mieszczuch, miał sporo z Pizarra zdobywcy - narażał się świadomie, bo był wojownikiem, w dosłownym tego słowa znaczeniu i wydawał bitwy nie tylko dziewictwu - także gnuśności serca;
ot - co!
:))
J.S


w bamboszach frotte przejdzie po krawędziach
miłosnych to czucie które snem się zdało

Kobieta niewinna jako obiekt pożądania Casanovy/Pizarra/Szatana w jednej osobie, może być jedynie ślepą i bezbronną ofiarą. Ona wierzy w uczucie, które w swojej cudownej istocie snem się wydaje. Pragnie kochać i być kochaną w pełnym blasku, rozgłosie serc i dusz. On, okiem konkwistadora mierzy czas i wysiłek potrzebny do zupełnego zawładnięcia twierdzą niewieścią. Po zatknięciu zwycięskiego sztandaru nie dotrzymuje jednak miłosnej obietnicy, a ona, już świadoma, że spodziewane uczucie miast rozbrzmieć w serenady – w bamboszach frotte przekradło się bezszelestnie jedynie po krawędziach miłosnych – doznaje zawodu porównywalnego z największym okrucieństwem.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



ponieważ pierniczysz od rzeczy, podejrzewam lipcowy udar...
kaniec filma i monologu, proszę tylko o nie zaśmiecanie miejsca pod wierszem;
Amen;
J.S


Ty jestes oszołom, po kilku udarach - jak czytam twój wiersz -
to jest dopiero śmietnisko, już nie powiem czego.
I sobie wypraszam pisanie wierszy, o spódnicy. Napisz, o której
to może będzie jaśniej. I się lecz, jakoś, najlepiej zacznij od albo na kolanach, bo ci coś
szczęka w stawonogach:)))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




- to demonizowanie Casanovy, a obowiązkiem panien jest kochanie;
zastanawiam się też, czy dziedzina Casanovy otarła się choć o bambosze...to nie był mieszczuch, miał sporo z Pizarra zdobywcy - narażał się świadomie, bo był wojownikiem, w dosłownym tego słowa znaczeniu i wydawał bitwy nie tylko dziewictwu - także gnuśności serca;
ot - co!
:))
J.S


w bamboszach frotte przejdzie po krawędziach
miłosnych to czucie które snem się zdało

Kobieta niewinna jako obiekt pożądania Casanovy/Pizarra/Szatana w jednej osobie, może być jedynie ślepą i bezbronną ofiarą. Ona wierzy w uczucie, które w swojej cudownej istocie snem się wydaje. Pragnie kochać i być kochaną w pełnym blasku, rozgłosie serc i dusz. On, okiem konkwistadora mierzy czas i wysiłek potrzebny do zupełnego zawładnięcia twierdzą niewieścią. Po zatknięciu zwycięskiego sztandaru nie dotrzymuje jednak miłosnej obietnicy, a ona, już świadoma, że spodziewane uczucie miast rozbrzmieć w serenady – w bamboszach frotte przekradło się bezszelestnie jedynie po krawędziach miłosnych – doznaje zawodu porównywalnego z największym okrucieństwem.

- NO dobrze, ale to punkt widzenia drugiej strony bez uwzględnienia tego, co ma za swoimi plecami Casanova - a wiersz mówi nadto wyraźnie, że coś ma...i tym się kieruje;
wiem, wiem - że doświadczenie negatywne nie musi rodzić kolejnych negatywnych, ale ja nie sądzę, aby Casanova chciał "szkodzić" czy "krzywdzić" że tylko "używa" - on szuka...aż do śmierci szuka; a szukając ryzykuje, bo a nuż i widelec znajdzie?
szuka tak, jak umie szukać...
J.S

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • obojętnie czy będę obojętny? przechodzę obok ciebie mówisz czuję wyczuwam jakbyś mówiła mam cię sztuka jest czasem więc płynie złapałaś wodę która wbrew grawitacji prawom fizyki albo rozpuści lub wyparuje albo wsiąknie złap teraz powietrze głęboko odetchnij co teraz czujesz pustkę wypełnię lodem lawą lub orzeźwieniem powiedz tylko a odświeżacz zawieszę przy tobie  
    • bardzo, jestem za, każda wypowiedź w sztuce ma źródło choćby nienawiść, wbrew pozorom sztuka przez odpychanie ma swoich zwolenników, ogólnie dobrze, a nawet bardzo bo uczy jak napisać powiedzieć dosadnie mam dość, jak odtrącać i przetrącać kark miłości aby ta nie odrodziła się w nienawiść - brawo
    • @Berenika97Cóżeś Pani uczyniła, klawiatura mi spłonęła, jak coś więcej tu napiszę?, pozostało lapidarne tu zamilczę :))))) A poważniej, uwielbiam te przegadywanki z tobą :)
    • Possibilities I prefer the movies. I prefer cats. I prefer oak trees along the Warta. I prefer Dickens. To Dostoevsky. I prefer myself liking people to loving humanity. I prefer to have  needle and thread at hand just in case... I prefer the color green. I prefer not to claim that reason is always to blame. I prefer the odd men out. I prefer to leave ahead of time. I prefer to talk to doctors about  something entirely else. I prefer old grainy photographs. I prefer the absurd of writing poetry to that  of not writing at all. I prefer to celebrate love's odd anniversaries  rather than  those of every day. I prefer moralists who promise nothing at all. I prefer cunning kindness to the overly credulous kind.  I prefer life in plain clothes. I prefer countries conquered   to the conquering ones. I prefer to have doubts.  I prefer the hell of chaos  to that of orderliness  I prefer the Brothers Grimm tales  to the newspaper's front page. I prefer leaves without flowers  to flowers without leaves. I prefer dogs with unclipped tails. I prefer light-colored eyes,  because mine are dark. I prefer the hind. I prefer many things I haven't mentioned here, to many also not. I prefer zeros at free range to those lined up in a stat. I prefer insect time to the time of the stars. I prefer to touch wood. I prefer not to ask  how much longer or when. I prefer to take into account  the very chance  that being  has its own raison d'être     
    • więc zacząłem nienawidzić mojej sztuki tego, że jej instrumenty gryzą mnie jak kot zdychający na wściekliznę pędzel zostawia smugi zlewające się w odpychającą breję struny gitary brzdękając drążą mi tunele w mózgu klawisze tną mi dłonie a brzeg laptopa wpija się w moje nadgarstki tak że każde napisane słowo przypłacone jest krwią od patrzenia na zdjęcia pękają mi oczy
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...