Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

już dawno temu pamiętam
napisała pani wiersz
i była ścieżka między kwiatami

zabłąkałem z paletą
szedłem za słowami
prowadziły juz nie pamiętam

pamiętam kiedyś w górach
pani oczy opowiadały wszystko
a pani była jakaś obecna

pani umie pisać wiersze
niech pani napisze
że pani pamięta

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


jak dla mnie, to raczej do bani
już dawno temu pamiętam- nielogiczne, chyba, że bez
zabłąkałem, czy zabłądziłem?
i w kółko o tym pamiętaniu, nie pamiętaniu
Opublikowano

Przepraszam, że się nieprofesjonalnie wtrącam - ale mnie się bardzo podoba. Najbardziej błysnął fragment:
"pamiętam kiedyś w górach
pani oczy opowiadały wszystko
a pani była jakaś obecna"
Też bym chciała to pamiętać :) Pozdrawiam - Ania

Opublikowano

Ładne!!!
Twoje pamiętam...

Stefanie dzięki za natchnienie!

"pana tam nie było opowiem


pamiętam była wąska ścieżka
między łąką a polem zboża
zbierał chabry w bukiet..."

szukaj na zetce!

buziole od Jole.


p.s.

a tak to leciało:
jolka, jolka pamiętasz...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Gocell też znam takie listy:   Zakresu kres   Abordaż anturażu, Aranżacja oranżu. Angaż w Paryżu –  nieprawdaż? Paryż, azaliż... żelazko   Oto lista w stylu Eco   Umberto jak otręby, Otranto stare i starte, Opactwo nie otwarte. Postmoderny reduktor: Anty-Derrida Ador -  Matkę Boską Niebieską   Na tron! Zum Nord – jak Prawi Wikingom. Wiki Leaks to, a kiwa?    
    • Mrówki   Chodzą, tupią, drepczą. Czarne, białe, czerwone, duże, małe. Coś niosą, ciągną, wkładają, mijają. Tupot jak stąd do Warszawy.   „Nie dałem rady wstać”. "O której godzinie?" "Jaki dzień?"   Mrówki wchodzą do mieszkania, do mojej głowy. W e-mailach, SMS-ach, na WhatsAppie.   Rodzina pulsuje, falami zalewa. Trzeba zadzwonić, napisać, pocieszyć.   W nowym mieszkaniu syna – mrówki. Mąż nie wstał, jak zaplanował. Mama nie wie, jaki dzień.   Pójdę na basen. Mrówki w kolanie utopią się, Nie będzie bolało aż tak.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      wręcz przeciwnie , system chce wiedziec o każdym takim dziecku aby móc je uciszać uciskać dyskredytować nazywać niezdolnym społecznie . a psycholodzy systemowi ? co oni mogą wiedzieć ? tylko tyle ile im program pozwolił lub kazał. ograniczone bioandroidy. też układałem klocki - IQ 160 , teraz mniej niż zero :D - proszę ułożyć klocki . - a co ? sama nie umisz ?
    • @Migrena   Generalnie zgadzam się z każdym ,(słowem/wersem) – w pełni i po trochu. Ale przyznaj, że taki jest awers. Bo rewers... Bo rewers to... solidna dawka humoru! Te brzuchy, bebechy, liszaje... Fajowe! C'est la vie. Et la vie est drôle.  
    • @Anna1980   piasku poszum marzenie a drzewo tę wierzbę luneta przeistacza a kurz muszę złoty  przetrzeć  żeby spamiętać  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...