Pragnienie

[Emilian Czarny]

Przyjdź do mnie naga i święta.
Niech czczę twe ciało z rozkoszą.
W zadumie snu niepojęta.
Do gwiazd mnie zmysły zanoszą.

Snów mych obrazem jedynym.
W ustach spragnionych kropelką.
Często z tęsknoty nieżywym.
Udręki mej zbawicielko.

Ofiarnym żem i pokornym.
Stóp pragnę ślady całować.
I drogi słać kwieciem polnym.
Nigdy niczego żałować.

Przebacz me czyny szalone.
A słów niesfornych nie słuchaj.
Dla nas wciąż łąki zielone,
gdzie skrył się miłosny ruczaj.

[Marek Konarski]

Usypia...

[Pan_Biały]

skojarzyło mi się z mieleniem mięsa
kropki psują czytanie
nie trafia do mnie takie pisanie archaizmem
pozdrawiam
r

[Wilcza Jagoda]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

EEEmiLLL, zmieniłeś Nicka?????

[Fly Elika]

Czarujące..., byłoby jeszcze bardziej, gdyby każda fraza nie zaczynała się od dużej
litery, a ostatnia zwrotka, cóż na cały wiersz to trochę, jak Bam. To moja relacja z czytania,
bo wiersz ma walory poetyckie, które lubię.
Ciekawi mnie, dlaczego autor przyjął duże litery?

Pozdrawiam

[Anna_Myszkin]

Oj, Leśmianem ładnie powiało latoś ;) Fajnie się czyta taką "poezyję" od serca płynącą, tylko dwukrotnie "-m" zawadza w wersie: "Ofiarnym żem i pokornym". Pozdrawiam ciepło :)