Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


taki naiwny wyszedł, żw wszystko będzie możliwe jak u Waglewskiego
a ja jak nie będzie to co?
słowa będą tylko słowami, tak
a gdzie czyny, gdzie walka, chęci i mrzonki nie zawsze dodają skrzydeł i wtedy pikujemy
wiersz do przemyślenia
ja mu nie ufam
pozdrawiam
r
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


taki naiwny wyszedł, żw wszystko będzie możliwe jak u Waglewskiego
a ja jak nie będzie to co?
słowa będą tylko słowami, tak
a gdzie czyny, gdzie walka, chęci i mrzonki nie zawsze dodają skrzydeł i wtedy pikujemy
wiersz do przemyślenia
ja mu nie ufam
pozdrawiam
r

Prawda, wiara nie zawsze polega na wierze,
ale ja wierze w Niego, mam ku temu powody.
Cóż, wiersz jest jaki jest, i nie kazdemu musi przypaść do gustu.
Eh, niechby chociaż raz - Panu Białemu:))
Dziękuję za komentarz. Pozdrawiam.
Opublikowano

przyznaję: Leokadię Koryncką kojarzę z tytułowym Sercem pod obrusem :) winszuję tytułu i wiersza. hm. nieraz mam trudność z tytułem. często u mnie jest tak źe jest wiersz a nie ma tytułu i pojawia się jako ostatni element utworu. pozdrawiam serdecznie :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Druga, słońca już dawno na niebie nie widać, wszyscy już po imprezie śpią w domach, kończę porządki, ostatniego papierosa dopalam, zamykam altanę, która już wszystko, co ludzkie i nieludzkie widziała.   Kładę się po długim dniu w końcu do łóżka, z boku na bok, na plecy, na brzuch, w końcu zasypiam. Pragnąłem przespać noc tą spokojnie, pojawiasz się bez zaproszenia.   Gesty i słowa zapach włosów i ust smak mimowolnie dostojnie przypominasz mi o sobie.   Spalone pamiątki z popiołu przywracasz kwiat zwiędły nagle ożywa.   Przepraszasz i błagasz      zapomnij o ranach      krwi i bliznach.        Przypomnij mi jeszcze raz      co oznaczają te arabskie słowa      których nigdy nie mogłam zapamiętać.        Opiszmy raz jeszcze      konstelacje gwiazd      liście drzew i siły wiatr.        Wróćmy do siebie ostatni raz.
    • @Benjamin Artur to poezja, co się zowie!
    • @zawierszowana bardzo dziękuję.  Cieszę się, że Ci się spodobał.  @Poet Ka bardzo dziekuje. Zawsze doceniam Twoje komentarze.
    • @wiedźma Dziękuję Wiedźminko, tak ją gorąco skomentowałaś, że chyba wyparuje i stanie się obłokiem :)

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

         Chyba nie rozumiem Violu. Kto, co przywala?   @LessLoveBerenika pisała o sukni z wiatru, a ja dzisiaj w nocy o sukience z wody.  No przecież tafla np. jeziora, przypomina połyskliwy materiał, taki podobny do tafty. Miejscami się marszczy, spływa i chłodzi jak jedwab, wiatr ją kołysze, jest przezroczysta - jeśli czysta, można ją okiem zmierzyć. Ha, można ją nawet rozpruć motorówką. Tak, szycie nie jest mi obce, podobnie jak lanie wody. Pozdrawiam :)  
    • @EsKalisia pobudza intelektualnie, inspiruje do rozważań filozoficznych, intryguje wieloznacznością 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...