Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

To takie bardzo ludzkie: poszukiwać i błądzić,
"to zwiastun tego że nie nauczymy się wybierać",
myślę, że nigdy tak do końca nie wiemy - co by było
- gdyby. Znamy tylko wybraną, przebytą drogę.
Doskonały wiersz, dobra puenta.
Serdecznie pozdrawiam
- baba

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.





/ nie lubię takich debat pod wierszami bo rozwijają niepotrzebne dyskusje / zastanawiaj się po cichu nad dwoma wersami albo w ogóle olej to / i bez zbędnych komentarzy poproszę łaskawie /


the end

nie lubię takich debat pod wierszami bo rozwijają niepotrzebne dyskusje

Ty to naprawdę napisałeś... ?! :)))
Kuriozum...

Tak to jest, z "dobrze zauważalnymi" autorami... ;)
czyżby ziarno zazdrośći się wkradło?- tak to odczytuję\
a wiersz trafił do mnie nawet bez wyjaśniających komentarzy, każdy czytaelnik ma prawo do własnej interpretacji...
ja tak mam, cmook Tomku!!!
Jak twój papug, masie dobrze? żyje? bo mój zaginął :(
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



nie lubię takich debat pod wierszami bo rozwijają niepotrzebne dyskusje

Ty to naprawdę napisałeś... ?! :)))
Kuriozum...

Tak to jest, z "dobrze zauważalnymi" autorami... ;)
czyżby ziarno zazdrośći się wkradło?- tak to odczytuję\
a wiersz trafił do mnie nawet bez wyjaśniających komentarzy, każdy czytaelnik ma prawo do własnej interpretacji...
ja tak mam, cmook Tomku!!!
Jak twój papug, masie dobrze? żyje? bo mój zaginął :(


dobrze że czasami co nieco trafia ;) a papuga dawno nie mam a tak szczególnie to nie bardzo wiem o co chodzi he ale miałem ale nie mam /

t
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Typowa reakcja, niezbyt lotnej "pani od polskiego" -uczy dzieci klaskać na komendę i nie mając bladego pojęcia, z jakiego powodu te oklaski, nienawidzi wszelkich pytań...
Jasio, który chce wiedzieć, to głupek szukający zaczepki ;)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



nie lubię takich debat pod wierszami bo rozwijają niepotrzebne dyskusje

Ty to naprawdę napisałeś... ?! :)))
Kuriozum...

Tak to jest, z "dobrze zauważalnymi" autorami... ;)
czyżby ziarno zazdrośći się wkradło?- tak to odczytuję\
a wiersz trafił do mnie nawet bez wyjaśniających komentarzy, każdy czytaelnik ma prawo do własnej interpretacji...
ja tak mam, cmook Tomku!!!
Jak twój papug, masie dobrze? żyje? bo mój zaginął :(

Czy przeczytanie paru prostych zdań ze zrozumieniem, to zadanie ponad ludzkie siły... ? ;)
Dlaczego mnie to nie dziwi, jeżeli tak jest... ? ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena Niesamowitą przyjemnością była lektura Twego komentarza...  Wiersz przyszedł do mnie spontanicznie, a jednak jak wszystko pieknie składa się z tym, co napisałeś.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Bo tak — moje wiersze, jak i opowiadania, są senne i na próżno w nich szukać typowej fabuły.    A jednak moja percepcja jest geometryczna, że tak to ujmę. Obrazy przychodzą mi niezwykle łatwo, jak film, a za nimi głębsza warstwa, tj. masa połączeń z innymi motywami, symbolami...   Bardzo cenię sobie Twoje słowa. Dziękuję
    • @Lenore Grey   skrótowo rzecz ujmujac  to jest wiersz o tym, jak psyche, poddana intensywnemu 'światłu”, traci swoje deko racyjne formy i przechodzi przez konieczny moment rozpadu aby z fragmentów stworzyc coś, co nie jest już tylko obrazem, ale miejscem życia .   swoistą oazą, która powstaje nie mimo pęknięcia, lecz własnie   dzięki niemu .   czytam go  jako zapis wewnetrznego procesu, w którym psychika najpierw tworzy własne, estetyczne iluzje a następnie poddaje je działaniu bezlitosnego światła świadomości,    w tym sensie wiersz dotyka tego, co w psychologii głębi kojarzyłoby się z procesem indywiduacji u  Jung - rozpad form pozornych jest konieczny, żeby z materiału rozbitego, z 'ziaren”, mogła powstac nowa, bardziej prawdziwa struktura znaczenia. ale jednocześnie ten ruch ma w sobie coś z filozoficznej dialektyki, bliskiej myśleniu G Hegela.   teza (sztuczne piękno), antyteza (gest zniszczenia), synteza (witraż, a potem oaza).   ale to nie jest suchy schemat tylko  żywy proces .   a na poziomie  estetycznym wpisuje się to w przeciecie surrealizm i symbolizm .   bo u Ciebie obrazy są senne, nieciągłe, ale zarazem niosą cięzar znaczeń, które nie chcą się zamknąć w jednej interpretacji.   bliżej mu jednak do chłodnej, precyzyjnej wyobrazni niż do czystego chaosu.   myślę że to raczej kontrolowane przesunięcie rzeczywistości niż jej rozpad.       to jest bardzo ciekawy wiersz..   świetnie napisany.   tylko wymaga aby się w niego wkleić aby go dobrze warsztatowo i literacko rozczytać.     uważam że warto:))))  
    • Grzeszna klacz, haj w Pawłosiowie, Chciała konia mieć ku sobie. Przez lata hetera, Kusiła ogiera! Szczęście, że miał końskie zdrowie …
    • @APM "do" jest kluczowe! :) Fandom pozdrawia ;)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Nata_Kruk złota rada i dla chłopaka i dla dziewczyny, zawsze! i z odwagą ;)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...