Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ich laboratiorium ciekawości
generator wyuzdanej miłości
Oświetlenie mruga rytmicznie
On zajmie się nią sejsmicznie

Jej uda drżą nieszczęśnie
sto czterdzieści megaherce
Jego młot skrajnie naprężony
chce skrawać wszystkie otwory

I wpełzł na nią niedbale
Zerkając na jej fraktale
I pocałował bez jej namowy
Smagnął ją w biegu jałowym

Wprowadził jej wziernik rozkoszy
Ją to cieszy, aż ją roznosi
I rozpoczął ruch posuwisto-zwrotny
Rychle wieńcząc te namiętności

Wymienił z nią swe płyny ustrojowe
Wlał się pomiędzy jej uda rozstawione
I uśmiechnął się bananem kulminacji
A Kobieta banana nie miała z tej akcji

Opublikowano

Obrzydliwe. Wyzute z emocji. Nieciekawe. A rymy jeszcze pogarszają sprawę. Jaki cel ma pisanie erotyków? Ruch posuwisto-zwrotny? Ja mam odruch wymiotny. I - jakiego "banana" nie miała kobieta? Strrrrrrrrrraszne to.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


pytanie do autora:
co w tym jest erotycznego?
co podnieca?
Erotyk (gr. erotikós ‘miłosny’) — poetycki utwór liryczny o tematyce miłosnej, w ciągu wieków ulegający zmianom. Erotyk akcentuje miłość zmysłową, charakteryzującą się głębią uczuć i pasją.
jakiś dupek zgwałcił, a Książe opisał - pomylił erotyk z gwałtem... czy jak?

sorki - to jest przerażające, żadna poezja i żaden erotyk.
poważnie jest mi przykro.
pozdrawiam - Jola.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


??? Panie kolego, Pan się przecenia. Żeby wchodzić na barykady "nadąsanego i sztywnego klasycyzmu" i wzniecać rewolucję, trzeba mieć warsztat! A tu go zabrakło!
Polecam dumne przyjęcie krytyki i lekturę dobrej klasycznej poezji :)
pozdr serdecznie
weronika

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Dzień dobry                                                 Taki miał być ten wiersz chaotyczny , taki był zamiar . Nie wiem czy mi się udał .                                                        Niech ocenia czytelnicy tego wiersza .                                                              Miłego dnia .Pozdrawiam 
    • Moda na "wody"     Ala z Uralu w wisiorze z koralu,   W końcu urlopu, chodzi w litoralu.   Z językiem na boku,   Bywa tam co roku,   Bo moczy swe stopy w  wyschłym Aralu.
    • @niolek Po przeczytaniu wiersz ten został ze mną na dłużej, mimo jego przykrej natury.   Pierwsza myśl, gdy je zauważam. Trzy to liczba nieparzysta, nie - ja, parzysta - one.   Pierwsze wersy od razu sygnalizują o tym specyficznym uczuciu dysonansu - kiedy interakcja społeczna w naszej głowie ulega analitycznej dekonstrukcji. Sama forma wiersza przekazuje tę nerwową energię gonitwy myśli, kiedy fizycznie jesteśmy częścią rozmowy, lecz chaos w naszej głowie nie pozwala nam się skupić. Wyskakujące gdzieniegdzie pytania oraz przypuszczenia podkreślają bitwę z własną percepcją. W tym samym momencie możemy się zastanawiać, czy dwie pozostałe osoby nas wykluczają intencjonalnie, czy może nawet nie są tego świadome? Dla nich to kolejna pogawędka, a dla nas to cały poemat w naszym wnętrzu.   Jeśli miałbym się czegoś przyczepić to detali gramatycznych - kiedy pojawiają się czasowniki w pierwszej osobie zapiszemy je z końcówką "ę" zamiast "e" np. "Chcę pokazać, że tu jestem, próbuję." Również zamieniłbym "tą", na "tę" w wersie "a widzę tą dwójkę ", ponieważ w piśmie, w bierniku poprawna forma to "tę". "Tą" w bierniku występuje bardziej w mowie potocznej.   Ogólnie ciekawy wiersz, w jakiś sposób do mnie dotarł i został ze mną na dłużej. Pozdrawiam :)    
    • świat był miejscem opartym na pewnych stałych   życie przypominało  ścierny papier czas utkany  pospolitym brakiem   aż letni blask pozbawił ich nocy   rwany sen jak tęskni za człowiekiem  drugi człowiek
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Robert Witold Gorzkowski Polski bohater! Mój dziadek ze strony mojej matuli był ułanem Pilsudkiego. Cześć i chwała bohaterom.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...