Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

potwierdzam - potęgę marzenia mierzy się wysiłkiem woli ich spełnienia, bez tego są tylko rojeniami;
niby oczywistość - ale warto tę maksymę powtarzać;
- wiersz...nie pali, nie ziębi;
co do samego wstępu, jest powiedzenie, że gdyby w gębie rosły grzyby nie trzeba byłoby chodzić do lasu - rozumiem tak, iż pomiędzy "jasnością" a więc pożądanym pozytywem jest "zimno" i "nudno" - "zimno" rozumiem jako rodzaj wyłączenia, samotności, ale nie rozumiem pojęcia "nudno"...czyli jak?
bo mówi się, że człowiek inteligentny nie umie się nudzić, gdyż zawsze znajdzie sobie tysiąc sposobów na ciekawe spędzenie dnia i zawsze mu tego dnia brakuje...
to raczej przymiarka do wiersza, ale praca wewnętrzna trwa -
powodzenia!
J.S

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


tytuł jest be, ale to na marginesie ;)

ten wiersz się skończył, zanim zdążył się rozwinąć ,
wyboldowane jest jak aperitif, wyostrza smak, zapowiada ucztę,
a te 'marzenia do niespełnienia' to taki -bach! koniec balu, i wynocha ;)
Opublikowano

Bez tego jednego wersu dużo lepiej (IMO);)

gdybyś mógł być jasnym dniem
swobodnie ubranym i sennym

chodzą po głowie pochmurne niedziele
dziury w ścianach zdążyły się zagoić
do futryn przyrosły czekaniem

podobno marzenia to ogromna potęga
jednak wciąż
zbyt mała by mogły się spełniać

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Bardzo dziękuję!!!   Kolejne uciążliwe oblężenie po Tyrze, tym razem Gazy trwające zdaje się 3 miesiące mocno nadwyrężyło cierpliwość Macedończyków. Efekty tego poznamy :)   Bestia na łańcuchu. Pod Gazą daliśmy jej pić, teraz nie chce zasnąć.   Pozdrawiam
    • @Alicja_Wysocka   Dziś jakiś smuteczek zagościł w pięknych wierszach.   W Twoim najpierw jest błękit "Niebieskiej Karty" - potem granat "fochów". To zestawienie z emocjonalnym ciężarem siniaków robi ogromne wrażenie. Metafora przemokniętej łódeczki idealnie oddaje poczucie bezsilności i ciężaru niewypowiedzianych słów. Świetna puenta - pozbawienie kogoś statusu "schronienia" to mocne wyznanie zawodu drugą osobą. Ten wiersz boli podczas czytania, ale bije z niego też siła - siła kogoś, kto przestał pytać.   Poruszający i piękny tekst.
    • W sklepie spożywczym w miejscowości Biała jedna musztarda z miodem się zmieszała. Keczup aż oniemiał, raz bladł, raz czerwieniał, a Sarepska z zazdrości zzieleniała.
    • @Kapirinia A zagadką pozostaje dlaczego, z reguły, po skręceniu całości "przedmiotu", jedna zostaje.
    • @Migrena   Ten utwór to niemal kliniczny zapis rozpadu tożsamości po stracie. Dokumentujesz to , co dzieje się z Tobą, gdy nagle znika druga osoba. Używasz języka surowego, technicznego, jakby to była awaria. Organ bez ciała - uczucie zbędności, materac - jak drukarka 3D, myśli - błędy w systemie - to świetne metafory.   A natura nieobecności jest żywa, ma temperaturę i siada naprzeciwko - jest jak pasożyt.   Słowa stają się „cudzym nagraniem” - poczucie wyobcowania, bez relacji z drugą osobą, komunikacja traci fundament. Pozostaje tylko „szum”. "Czas nie płynie, czas naciska" - to metafora o depresyjnym działaniu czasu, który staje się ciężarem. Wiersz jest wyjątkowo smutny, o byciu „przesuniętym poza siebie” . Człowiek fizycznie jest obecny, ale psychicznie czuje się jak błąd w nieczułym świecie.   Wiersz jest gęsty od niesamowitych metafor - tak, jak u Ciebie, a z każdym słowem czuć szczerość.   Świetny tekst!  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...