Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

na rozstaju dróg
dopadła mnie melancholia
idziemy na piwo zadecydowała
było po drodze
nic nie mówiła
słuchałem muzyki o kwantach
z kufla patrzyły piwne oczy
jestem niewolnikiem

17.06.2010

Opublikowano

A ja mam dzisiaj urodziny - jestem już po pierwszym toaście i bardzo nolens i rozmyślnie pomieszałam go razem z piwem....i taka mnie chwyciła jesienna melancholia, że aż strach się bać!
Pozdrawiam bardzo serdecznie -:)))))~~~~~

(a ja tam wolę Pery Como - I'impossible albo E.Hamperdinga - The way it used to be.)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Glad tidings, so Happy Birthday Maggi...

www.youtube.com/watch?v=dePMU8R131s&feature=related
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Glad tidings, so Happy Birthday Maggi...

www.youtube.com/watch?v=dePMU8R131s&feature=related
Gieniu serdecznie dziękuję za przemiły i sympatyczny prezencik.
":)Co prawda, faber est quisque suae fortunae:)" - ja jestem za abolicją :):);)
Buziol w serducho kochane!Dzięki!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Poszedłem znów na piwo, sam, by utopić kompleks taty Sorena Kierkegaarda. Pozdrowienia dla Ciebie, dla Eli odkłony!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



W tym płynie nie ma rozwiązań są w Tobie. To forum nie na dialogi. A dużo wiem. Wróciłem po roku, pół roku temu. Pamietam. Ale mój stan widać aż nadto. Wszystkim to pomogło. Ce la vie cotidien, fantastic (przepraszam za ewentualne błędy) Mogę Ci opowiedzieć, ale rad nie oczekuj. Nie patrz w piwo bo wtedy opuszczasz głowę.

Kciuki
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


in vitro nadia

Doceniam ten kolor Janku. Dziękuję i pozdrawiam.
Opublikowano

Eugi,
Jak czytam ten wiersz i porównuję do tego co pisałeś kiedy zawitałem na tym forum , to czuję że przeszedłeś drogę jak z Moskwy do Paryża... Wiersz biały chyba jest dla Ciebie dużo lepszą formą niż rymowane, x-zgłoskowe liryki. Pomyśl, czy wiersza o matce nie przerobić w ten sposób. Pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Przeszedłem drogę pod okiem Mistrza, ale jeszcze daleka mnie czeka, bo wymagający. Mamy wolę nie poruszać w grobie, niech spoczywa w pokoju wiecznym. Dziękuję za przyjacielskie odwiedziny. Eugi.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Benjamin Artur   Świetne -  od geograficznej niepewności do niepewności nóg, a potem historia całego kraju zamknięta w obrazku jednej pary. :)   "Na peronie w Czechach lub na Słowacji, dokładnie nie wiem — może pośrodku."  - to może było na Morawach?

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Waldemar_Talar_Talar   Każda zwrotka prowadzi nas od zmysłów, przez emocje, aż do pytań ostatecznych. Jakby człowiek musiał najpierw poczuć wiatr i chleb, zanim odważy się zapytać o miłość i śmierć. Bardzo ładny wiersz. :) 
    • @Łukasz Jurczyk   Kancelista jako narrator - jednym z jego zadań było również pisanie oficjalnej kroniki (historii). A teraz - gdy jest świadkiem upadku imperium - staje się  bezradny. Do tej pory to, co pisał było pełne propagandy. Teraz gruzy są bardziej szczere niż słowa. Świat „zrozumiał” upadek bez potrzeby czytania oficjalnych komunikatów. Ogień działał w sposób bezwzględny, a splądrowanie świątyń nie wywołuje gniewu bogów, co sugeruje kryzys wiary i pustkę ukrytą pod złotymi kopułami.   „Pieczęć - ostatnia rzecz, która wierzy w Szachinszacha." - to świetna metafora. Gdy ludzie uciekają, zdradzają lub zginą - lojalny zostaje jedynie ten przedmiot.   Historia ludzkości to zamknięte koło: budowanie, wiara (ideologia) i nieuchronna samozagłada. Perski urzędnik wie, że jego imperium nie jest ani pierwszym, ani ostatnim, które płonie.   Rozmowa z synem to konflikt pokoleń. Syn, widząc ruinę świata ojców, odrzuca ich wartości. Kancelista podsumowuje, że jest to mądrość powierzchowna,wynikająca z buntu, która nie rozumie, że mimo zmian, potrzeba zapisu (kultury) zawsze wraca.   Bardzo mi się podoba, to uniwersalny i mądry przekaz!     Pieczęć lojalna, Szachinszach już stracił tron, Ona wierzy wciąż.   Znów zbudują dom, Znów uwierzą w pusty mit, Znów zapłonie ten świat.
    • @Poet Ka ... poczuć stopami  chłód trawy  pójść spacerkiem  wzdłuż murawy    z wróblami  się podroczyć  jakiś kwiatek  przeskoczyć    uśmiechnąć  się do siebie  będzie jak w niebie  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia   
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - zmieniłem zakończenie - myślę że nie popsułem  - dzięki za przeczytanie  -                                                                                                                                                   Pzdr.serdecznie.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...