Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

przykładałaś korę na brzuch i na piersi
wokół rosły kwiaty jak pluszowe misie
a potem chłopaki jak ptaki

i zjawił się taki wiatr
co wyrywa drzewa z korzeniami
dbał o Ciebie
w Waszym domu miłość
jak rzeźbione meble
zachwycała gości

... ... ... ...

tylko najstarsze knieje znały prawdę
te szafy chciały być ziarnkiem
przeżyć raz jeszcze tą podróż od nowa

Opublikowano

Zaraz po pierwszej konstrukacja się rozpada, a szkoda, bo te "chłopaki jak ptaki"

nasuwają całkiem ciekawe interpretacje, rosnące kwiaty "jak pluszowe misie" również

nasuwają pozytywne określenie: banał niebanalny. Tajemniczy wiatr, co wyrywa drzewa

z korzeniami, też pomyślany, według mnie oddaje stany emocjonalne, psychiczne i cielesne

naszego gatunku, można byłoby w łatwy sposób o nadrozumienie, a tym samym wielorakie

konotacje... jednak dalej słabo:

miał silne ręce
o sercu słyszałem

dbał o nią
w ich domu miłość


to jak dla mnie jest bardzo nieporadne i nie pasuje do reszty, jakby wyrwane z kontekstu.

Ogólnie pozytywnie, chociaż bym maglował.

Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



dziękuję za tak dokładną analizę:) naprawdę już dawno nikt mnie tak z sercem nie prześwietlił.
Dziękuję, że dostrzegłeś za i przeciw.Zgadzam się z Tobą ale co zrobić gdy mądrość najczęściej przychodzi po fakcie...

pozdrawiam Nikodem
Opublikowano

Tak, znacznie lepiej, powiedziałbym nawet: żeby pozostawić bez zmian, ALE będę jednak

się czepiać... zaimek dierżawczy oraz osobowy zapisany z wielkiej litery niestety zbyt wiele

odsłania, przypomina pisany osobisty list do wyjątkowej osoby, którą darzymy specjalną

atencją. To tak, jak czyni większość Użytkowników tego portalu i pisze z małej litery 'Bóg' -

niby to OK, bo właściwie nie jest to nazwa własna, a określenie pewnej abstrakcji (co innego

Jahwe/Jehowa)... Myślę, że "ważność" i "wartość" tej osoby powinna zostać podkreślona

odpowiednim doborem słów, pisanie zaimków z wielkiej... niestety wymusza na czytalniku

średniointelektualny proces czytania.


Ale jest okej, kupuję go.

Pozdro.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Ciemność zapada bardzo szybko. Nagle jestem gdzie indziej. Zdążyłem uciec, lub raczej to coś mi pozwoliło. Widzę znowu ten sam cień. Jego źródło zostawiłem na zamglonym horyzoncie. Skrawki mroku krążą między drzewami, by po chwili zniknąć   Co za ładny sad, rześkie powietrze, nasycone zapachem słodkich owoców, pomarańcz, śliwek i jabłek.    Nieopodal wirują dźwięcznie, tancerki na łąkowej scenie. Upleciona z porannej mgły, gdzie krople rosy, niczym kryształowe latarnie, migoczą cicho szeptane lśnienia.   Oświetlona poświatą w kształcie pięciolinii oraz dźwięcznych nut, sama w sobie jest dziełem sztuki.    Pszczoły w kolorowych sukienkach, nakładają łyżeczkami wyrzeźbionymi z wosku, odrobinki miodu do maleńkich kubeczków, wyżłobionych w mroźnych sopelkach.   Strumyk przezroczysty tak bardzo, że widać przez niego myśli ryb, unosi wilgotną ożywczą wstęgę ukośnie do zielonej falującej trawy. Srebrzysty wąż pląsa na wszystkie strony, opłukuje drzewa i mnie, z cuchnącego brudu.    Jestem wewnątrz, lecz mogę oddychać. Nawet lepiej niż powietrzem. Słyszę skowronka. Siedzi na fali wznoszącej. Dosięga śpiewem daleki brzeg. Klucz wiolinowy z armią nut, drąży tunel do błękitnego brzmienia muzyki. Kapią stamtąd, odrobinki słodkiego, do nieprzytomności piołunu.   Po drugiej stronie horyzontu widzę następny. Muszę sprawdzić, co jest za nim. Pod sklepieniem umysłu szybują niewiadome. Obijają niewidoczne ścianki, niczym fruwające ćmy. Żeby tylko nie przylgnęły wygodnie do światła, zgłębiając złudną istotę sensu    
    • @wiedźma   ja Ciebie też pozdrawiam i bardzo serdecznie dziękuję:)   wszystkiego dobrego:)    
    • @Poet Ka marzą się krągłości co owiną:)
    • @Charismafilos bardzo udane akrobacje:)
    • @Wochen karuzela uczuć i emocji przeplata się w wersach.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...