Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

dostojność oraz piękno
nikogo - nawet wielkich
nie upoważnia do tego
by innych skazywać na
cierpienie

więc proszę cię bardzo
nie zmuszaj mnie więcej
bym z iluzją i złudzeniem
mylił twą dostojność i twe
piękno

Tak tak - do ciebie mówię
dostojna i piękna królowo
najbardziej dzisiaj wrednie
szumiąca z koronowanych
rzek

Opublikowano

końcówka spaprana, zwłaszcza tym pospolitym kolokwializmem "wredna"...
no i chyba problem ze zrozumieniem Natury - toć to żywioł pozbawiony etyki, skrupułów moralnych...inna sprawa, że zawarty w rzece pierwiastek żeński urzeka...swoją zmiennością, od grozy po epifanię....
ciekawie....
J.S

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Witaj Stefanie - zmusiła mnie do tego kazania sytuacja powodziowa
która ponownie tak dotkliwie dokuczyła tym samym co w 1997 r.
Więc stąd ten żal i pretensja do rzeki - rzeki która tak prawdę mówiąc
zmuszona została do ucieczki ze swego nurtu - bo została zlekceważona
przez tych którzy powinni zabezpieczyć nas przed takim stanem.
Emocje wzięły górę i dlatego wyszło jak wyszło z tym pisaniem .
Za wgląd i przeczytanie wielkie dzięki .
pozd.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Witam Jacku - dzięki za poświęcenie chwili i przeczytanie .
Doskonale rozumiem Naturę i jej żywioły - ale złość ma wygrała
i dlatego wyszło - może zbyt pośpiesznie - jak wyszło .
Głowy mi za to nikt nie urwie .
A kom. twój i tak mnie zadowolił - ponieważ zmusi mnie
do wyciągnięcia słusznych wniosków .
pozd.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nie wiem dlaczego, ale pasuje mi tu dowcip pijany malarz staje przed lustrem komentując je jak obraz nie wiem czyje to płótno, ale kogoś sławnego hymm, tak właśnie mają się sprawy codzienne, widzimy co chcemy widzieć lub to co jest czyli codzienność
    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...