Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

made in cina,
to nie jest podróbka chińskiej tandety,
na niektóre rynki dalekowschodnie jest to
informacja, że towar wyprodukowano w Chinach,
Cin - to starożytna nazwa Chin,
jacek.

Opublikowano

Konstytucja Chińskiej Republiki Ludowej, Artykuł 42. Prawo i obowiązek pracy:

"Obywatele Chińskiej Republiki Ludowej mają zarówno prawo jak i obowiązek pracy.

Państwo stara się w różny sposób tworzyć warunki do zatrudnienia, zwiększać bezpieczeństwo i higienę pracy, polepszać warunki pracy i na podstawie wzrostu produkcji, zwiększać wynagrodzenie za pracę oraz opiekę społeczną.

Praca jest chlubnym obowiązkiem każdego obywatela, który jest w stanie ją wykonywać. Wszyscy ludzie pracujący w przedsiębiorstwach państwowych oraz w miejskich i wiejskich spółdzielniach gospodarczych powinni wykonywać swoje zadania zgodnie z poczuciem bycia gospodarzem we własnym kraju. Państwo popiera socjalistyczną symulację pracy, model zachęcania, nagradzania oraz promocji pracowników. Państwo motywuje obywateli do pracy wolontariackiej.

Państwo zapewnia obywatelom praktykę zawodową zanim podejmą pracę."

Piękny system ten komunizm. Nie ma tam bezrobocia (istnieje jeszcze tylko jeden taki system, jaki?), nie to co w tym zgniłym "kapitaliźmie" zachodnim.

Pzdr

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @viola arvensis   Czytam ten wiersz jak dziennik modlitwy kogoś, kto nauczył się szukać Boga nie w nadzwyczajności, ale w zwyczajności chwili. I właśnie dlatego trafia głębiej niż niejeden teologiczny traktat. Przepiękny tekst!
    • @Simon Tracy   Czytam jak reportaż z wypadku, a pod koniec okazuje się, że dostaję coś zupełnie innego. I ten ostatni wers narratora - zimny, spokojny, straszny. Świetny tekst! 
    • Kolejny utwór z cyklu "Echo":     Na dno duszy, wędrówka w grób W dole bez skargi zadrzemał Mimo starań, tysięcy prób W echa śnie oniemiał   Szpalerem trupów osaczony W życiu w śmierć przeminął W dwa światy duch skręcony Sen ze snem i jawą zawinął   Nie miłość, nie złość zniweczyła Nie ona winna, nie on Nie on, nie ona wszystko zniszczyła Lecz w śnie niepokoju ton   Nie gniew, a skradziona róża Umarłą duszę zachmurza   Z wdziękiem – gorzka zdrada   Sam ze sobą w grobie gada
    • Błękit pociemniał. Anioły pękate siały planety huczące w krąg w deszcze i grady zdrobnione. Zabierzcie mnie, zabierzcie stąd.   A ludzie tworzyli z ziemi, morza i chmur jakby do nieba schody, jak spęczniałe troską ciała gór na płask rozmiażdżone w groby.   I mówili: to nic, że w śmierć ubrany dziś ten świt, powietrze. Nam jeszcze słońce dusi sny i wiatr się jeszcze o nas trze.   Anioły - w żałobne płomyki świec ucichły, jak ciepło drżących rąk i jak para łez ciepłych milkły. Zabierzcie mnie, zabierzcie stąd.  
    • @Jacek273   Świetnie oddajesz dysocjację -  to poczucie bycia kukłą we własnym życiu. Pytania w cudzysłowach działają jak chór w greckiej tragedii -  obserwują, ale nie pomagają.  Szczególnie poruszający wers -"sztuczny człowiek, z zewnątrz - sztuczny dramat".   Pierwszy etap - wyrzucić telewizję! 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...