Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jak ucznia poprowadź nad brzegiem milczenia
gdzie słowa nierówne są treści
więc nie ma ich wcale bo po cóż potrzeba
nam mówić gdy znasz sedno wierszy

i naucz mnie ciszy topoli przydrożnej
co śmieje się liści szmerami
gdy wiatr ją powiewem tak bardzo łagodnie
łaskocze gdy ona się żali

ogrodu mnie naucz gdzie wiśnie kwitnące
jak panny w sukienkach jedwabnych
ruszają się wdzięcznie gdy chwytam gałązkę
zieloną gdzie bielą się płatki

takiego milczenia gdzie dwoje jest jedno
choć dłonie z daleka od siebie
a to co pomiędzy najczystszą drży rzeką
dla której tych dwoje jest brzegiem

Opublikowano

Ale pięknie... Naprawdę. Treść i technika, rymy. Jestem pod wrażeniem. Pozdrawiam Anno i gratuluję wiersza.

Opublikowano

Forma "liściami" też mnie zatrzymała. Boję się, że nie jest poprawna. By nie tracić rytmu, udanego w pozostałych wersach, może lepiej użyć liczby pojedynczej - "liściem"? Sympatie moją kupiła ostatnia strofka. Bardzo. Uśmiechy. E.

Opublikowano

Widzisz - nie wiedziałam, że nie jest to poprawna forma, ale od razu sprawdziłam i muszę poprawić. Na razie roboczo, a później się zastanowię. Nie zgadzam się, że poetom wolno więcej. Tylko wtedy gdy cały wiersz jest zabawą słowami. A ponieważ w tym wierszu tak nie jest , dziękuję za uwagę. :-)) Pozdrawiam ciepło. anna

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...