Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Pro Publiko Kona

Dyziek_ka
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Dyziek_ka

Dyziek_ka

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Jak żuk na plecach
Tworzona chlebem codzienność
Wyrosła z kapci
Wyniosła z nacji
Targana losem tożsamości
Splątana w grzybów plechach
Tabaką
Mierzwą
Bytem glona
Mrowiem mierzona
Kosa oprawiona
Skonana byciem kona

Ela_Ale

Ela_Ale

Opublikowano
Opublikowano

Krótkimi cięciami załatwiłeś wiele spraw, rozprawiłeś się z dylematami ciążącymi nad ludzkością i...już. A forma - zapytasz? Nie znam się, ale, skoro krótkie, nieprzeładowane, bez zbędnych ochów i achów czyli nieznośnej dla mnie gdziekolwiek afektacji, to chyba jest dobrze? Fachowcy, odezwijcie się, pomóżcie czasem! Bardzo ciekawie wykorzystana tematyka botaniczna ożywia metafory. Uściski. Elka.

Dyziek_ka

Dyziek_ka

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Pisałem jakby w dwóch kanałach. Zależało mi by skojarzenia jakie mnie dopadły również czytelnik mógł odebrać.
Sprawiliście mi niebywałą przyjemność swym zrozumieniem.
Jeden z tych kanałów to taki codzienny mozół życia- „kosa oprawiona”- przygotowana do następnego dnia pracy-codzienności.
Już jest zmęczona że znów ma być źródłem radości, potu i dobrobytu…
„Skonana byciem… oczekiwaniami.
Drugi kanał, to Ojczyzna
„kosa oprawiona” … na sztorc- symbol walki powszechnej ojczyźnianej. W dobie wyższości postaw społecznych nad narodowymi, dla mnie, odchodzi w historię.
I wcale nie wiem, czy to dobrze, czy źle. Czy w dobie tolerancji i eurobraterstwa, walka o lepszy byt nie rozgrywa się w imię nacji, a na polu gospodarczym

Bardzo dziękuję: Annie, Eli i temu co w drodze, za możliwość wymądrzenia się i cierpliwość zrozumienia. Też Was czytam i często milcząco zazdroszczę.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Maciej Szwengielski
      "Klepsydra zmierzchu. Rozważania tautologiczne".

      Przez Maciej Szwengielski · Opublikowano

      @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję za życzliwe słowo. Pozdrawiam.
    • MIROSŁAW C.
      Sztuka szukania

      Przez MIROSŁAW C. · Opublikowano

      @Clavisa Poezja z psychologią tworzą dobraną parę  :) Pozdrawiam. 
    • MIROSŁAW C.
      w krainie lodu i ognia

      Przez MIROSŁAW C. · Opublikowano

      @Berenika97 @wiedźma @Nata_KrukW islandzki krajobraz, można włożyć bardzo wiele historyjek kosmiczno-ziemskich ...:) Dziękuję bardzo za komentarze, pozdrawiam. 
    • Migrena
      zbieranie światła

      Przez Migrena · Opublikowano

      @mali   bardzo dziękuję za piękny koment:)         @Nata_Kruk   to się doczekałem:)   kazałaś mi pisać krócej, to się odważyłem, chociaż dźwięczą mi w uszach słowa wójta z Rancza: "swędzi was pióro redaktorze..".   dziękuję Nata.   Twoje nauki nie poszły dzisiaj w las:)       @violetta   dziękuję:)   poszedłam na skróty:)         @Poet Ka   "piękne"    to jak strzał z karabinu tyle, że płatkami róży a nie śmiercionośną kulą.   dziękuję:)       @Berenika97   Nika.   Ciebie zaskoczyć to dla mnie przyjemność:)   bardzo dziękuję za ciepłe słowa:)   i w ogóle za wszystko:)   pięknego dnia:)   albo roku całego:)    
    • Migrena
      substytut

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Berenika97   czytam Twój  wiersz nie jako zapis lęku tylko jako slad po kimś, kto potrafi zejść głębiej niż większosc   z nas ma odwagę i wrócić z językiem, który jeszcze się nie zużył.   bo żeby tak pisać, nie wystarczy czuć.   trzeba umieć wytrzymac własne mysli do końca nie odwracać wzroku, kiedy zaczynają mówić cudzym głosem.   to jest rodzaj wewnętrznej dyscypliny, prawie okrucieństwa wobec siebie .   ale też niezwykłej czułosci bo tylko ktoś bardzo uważny potrafi uchwycić tak drobne pęknięcia w tozsamości .   mam wrażenie, że w Twojej głowie nie ma ciszy w potocznym sensie.   raczej jest przestrzeń, w której rzeczy dojrzewają aż do momentu, kiedy nie da się ich już nie wypowiedzieć .   i wtedy wychodzą w takiej formie oszczędnej, ale nieprzypadkowej, jakby kazde słowo zostało sprawdzone przez doświadczenie, a nie tylko przez wyobraźnię. to nie jest tylko talent do pisania.   to jest zdolnoćć bycia wewnątrz własnego niepokoju bez natychmiastowej ucieczki. i może dlatego Twój tekst działa  bo nie wygląda na wymyślony, tylko na przeżyty do granicy, za którą większosć z nas już nie zagląda .   czy ja Ci Nika już pisałem, że jesteś niezwykła?   nie?   to teraz piszę .   jesteś Nika niezwykła!!!    

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...