Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

światło biega po pokoju
my razem niewygodnie
przymykamy powieki
czas rozchodzi się po kątach
gubi się ciemność cichych myśli
zatrzaśnięte w szufladach samotności
dźwięki dojrzewają w nas
wraz ze zrozumieniem

jest tylko jeden blues
między mężczyzną i kobietą


dryfując między pierwszym i ostatnim
zaspanym porankiem
wieczorem ze świerszczami
przybliżamy i oddalamy się
od do prawdy

najpiękniejszym

Opublikowano

Podoba mi się. Taki cichy, miękki wiersz. Klimatyczny.
Z uwag o charakterze technicznym: brakuje Ci ogonka przy "ę" w słowie między.
Jak również mam zastrzeżenia do "cichych myśli" i szuflad samotności". Ja bym chyba zostawiła: "gubi się ciemność myśli/zatrzaśnięte w szufladach/dźwięki etc.". Ale to tylko taka sugestia.

Pozdrawiam,
Ola

Opublikowano

Bardzo klimatyczny wiersz o tym, że właściwie nieporozumieniem jest zarówno życie jak i drugi człowiek. Bywają bowiem najczęściej niezrozumiałe i nieprzeniknione do końca, do samego sedna. Bardzo intymny obraz z pierwszej zwrotki bardzo pobudza wyobraźnię. Właściwie w każdym z nas jest odrobina ciemności, ta owa "ciemność cichych myśli", którą zamykamy w świadomości i nigdy nie wyrzucamy na zewnątrz.
Mimo, że jest to wędrówka samotna, od poranku do poranku przepełniona poszukiwaniem czegoś głębszego co definiowałoby wszystko czego doświadczamy, jest najpiękniejszym nieporozumieniem.
Świetny, dojrzały wiersz.
Pozdrawiam.

Opublikowano

dla takich słów warto nieustannie próbować
dziękuję Zdrojku i Krysiu

kłaniam się niziutko i pozdrawiam
klaudia

Zdrojku, o takiej interpretacji można tylko zamarzyć
jeszcze raz dziękuję

Opublikowano

No jak ty umiesz już napisać wiersz, bardzo do poczytania
i ma dużo takiego czegoś - właśnie to o czym wiersz
nadmienia, ładnie /nie wszyściutko tak by się chciało,
ale napisać nie zaszkodzi /
:) pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


dźwięki dojrzewają w nas
wraz ze zrozumieniem
źle się czyta te wersy w szczególności przejście z jednego do drugiego, czyli w nas wraz ze
pierwsza strofa jest chaotyczna ale jest to może spowodowane sytuację w której oni się znaleźli
podoba mi się reszta
pozdrawiam
r
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



fakt przejście jest trudne, ale takie ustawienie słów najbardziej mi odpowiada
dziękuję za komentarz

pozdrawiam
klaudia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @viola arvensis Violu, zawsze przecież jest wybór - czytać albo nie czytać. ;)
    • niech żyje radość! i śmiech...i euforia... Droga Mleczna to Sezam pełen złotych skarbów dwa serduszka biją miarowo jak atomowe serce matki a pieśń zwycięstwa wypełnia usta igrców i rybałtów   stokrotki. niezapominajki.kaczeńce. wiosna jak tornado zieleni berło królewskie wzięła w swoje ręce Eureka ! zawolał Archimedes czy E=mc2:2 ? ulejmy bogom wina z pucharów w podzience za ten  wiosenny dar!
    • @Sylwester_Lasotaproszę bardzo:    Verse 4] * Want uit een vulkaan die was uitgeblust * Breekt zich toch het vuur weer baan * En op oude grond ziet men vaak het graan W ans pójść wulkan ten, gdzieś w nas, pójść, gdzie bluzg, * Brecht twych want, ujściem w wulkan pójść, gdzie las, * Gdzie w nas wzejdzie bluszcz, w świat, w szloch Twych ran * Heel wat hoger staan dan op rond * Het wit mint het zwart, zwakheid mint de kracht * Daglicht mint de nacht, mijn hart mint jouw hart * W grom ud twych wejść, wbrew życia łatwym grom, * Cel lat mogę dziś w stan zdać Twoich rąk * Lecz w świt wierz, choć czart go obraca w żart, i daj mi w twych grach *Życia rozdział zmiąć, by mój hart minut Twych był wart ... Want uit een vulkaan die was uitgeblust Breekt zich toch het vuur weer baan En op oude grond ziet men vaak het graan Valse en vu d'la canne, une valse lacustre Brecht gitan toque tes verbes d'une urbains banne: En anneau, le pouls gronde, en suite t'mène, quête le crâne  Laat me niet alleen Lat mych świetlny tlen  Laat me niet alleen Ląd mnie nie tka w sen Laat me niet alleen Ne me laisse pas Nie mnie w lesie spraw Ne me quitte pas  Nie kwituj w pół pas... ------------------------------
    • @Berenika97 Ja o przestrodze pamiętam stale Modlę się, przy mnie mój Anioł Stróż Pracuję ciężko, mozolnie, wytrwale i próżnych myśli ja nie mam już.   Dziękuję za piękny -pisany rymowanym wierszem- komentarz Bereniko. :)   Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński  
    • @viola arvensis Pani na D. - złem wciąż złakniona Lecz w Księgach piszą: nastąpi zwrot Panią na D. na koniec pokona Najsprawiedliwszy - Pan Bóg na J. Pozdrawiam serdecznie Violu! J. J. Zieleziński      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...