Przebudzenie

[Pielgrzym Ostatni]

Skrzydłem anioła odemknęłaś powieki
Jak chory, gdy do przytomności wraca.
W zaspanych oczętach mądrość Seneki,
Choć snem zmącona (jakby miał kaca...)
Lecz nic to... Tak trwaj na wieki,
Wyprężaj ciało w zgrzanej pościeli,
Strzepując resztki snu rzęsy drgnieniem,
Gdy tylko oddech nas dwoje dzieli,
A cały świat Twój - moim ramieniem.

Szeptaj mi w ucho sny niepojęte,
Gorące dłonie połóż na brzuchu.
Przemierzaj marzeń wsze drogi kręte,
A ja wytarzam się w nich jak w puchu.
Napatrzę w źrenic czeluście czarne,
Woń rozpalonej skóry przygarnę;
I chociaż leżeć będziem w bezruchu,
Kto wie, kto zna poranne kochanków spełnienia,
Ten pozna, że trzeba nam tylko ... westchnienia.

[6 kilo]

szanowny Pielgrzymie,
to ja sobie wzdycham,
och, chciałbym tak pisać,
serdecznie,
jacek.

[Dorota_Jabłońska]

Pięknie :)

[Ela_Ale]

Bardzo!

[Kikus Dzikus]

tak pięknie
i składnie
i miło
i z klimatem
ale to nie jest "moja" poezja

mimo wszystko, to fajnie było wpaść
pzdr:)

[Pielgrzym Ostatni]

Jacku
Doroto
Elu
Kikusku Dzikusku

Serdeczne dzięki, byłem przygotowany na odrobinę krytyki, bo tak do końca coś mi w tym wierszu nie gra, no i jest parę "banałów" klasycznych. A tak dzięki Wam z pogodnym uśmiechem zaczynam szperanie na forum :))

[Oxyvia]

Czytam to jako sprawną i dobrą warsztatowo parodię romantyzmu. ;-))) Podoba mi się.
Ale mam trochę uwag:
"Gry tylko oddech nas dwoje dzieli" - czy nie powinno być: Gdy?
W dwóch ostatnich wersach łamie się rytm, są za długie. popracowałabym nad nimi.
Pozdrawiam.
Oxy.

[Pielgrzym Ostatni]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oxy, dzięki za uwagę, oczywiście powinno być "gdy" - poprawiam. Ostatnie dwa długie wersy są zamierzone, chciałem zmienić rytm, żeby inaczej zaakcentować koniec.
Pozdrawiam ciepło,
Piotr

[Fly Elika]

Pod wrażeniem jestem twojego wiersza Piotrze,
bardzo oddający romantyczny nastrój emocji,
gustuje w takich, lecz nie zawsze z uwagi
na pewne słowne przyciężkawości i to charakterystyczne
nadmuchanie :)) całość jednak wypada czarująco
:) pozdrowienia

[Pielgrzym Ostatni]

Tak, cóż to za romantyzm bez odrobiny patosu...? Próbowałem go złamać, jak zauważyła Oxy i cieszę się, bo chyba się udało - skoro Ty czytasz czarująco a Oxy parodiowo to nawet mi się ten wiersz zaczyna bardzo podobać :))

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

I bardzo słusznie. Masz dobry gust. :-D

[Fly Elika]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie parodiując Ciebie, to mnie jeszcze bardziej :))
romantyzm ma to coś i tak i tak co jeśli się podoba
to zaskakuje tą tragikomiczną rzetelnością w przekazie,
a najgorsze, że jak się chce to wyciąć to wiersz leży,
i się nie rusza prawie,
serdecznie i pozdrawiam ;)

[Pan_Biały]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

czyta się dobrze i za to plusale
powielasz słowa (bold).
jak dla mnie użyłeś zbyt dużo zaimków
wiersz można by wypolerować
pozdrawiam
r

[cezary_dacyszyn]

...Litwo... oj - tak jakoś mi zapachniało . Ale bez zarzutu :-)

[Pielgrzym Ostatni]

Dziękuję Rafał, wiersz jest o spaniu i po-spaniu, ale faktycznie chyba za często się to słowo pojawia. Do zaimków niestety mam tendencję w wierszach tradycyjnych w formie i tu się pewnie nie zgodzimy, bo mi jednak są one potrzebne do sensu i klimatu, a nie jako wypełniacze do rytmu.
Co do polerowania też się zgadzam, ale jeszcze musi się trochę zaśniedzić żebym znów chwycił za szmatkę.
Pozdrawiam
Piotr

[Pielgrzym Ostatni]

Dzięki Cezary za wizytę, co prawda pachnieć miało zmiętą pościelą, ale Litwa też może być obiektem uniesień :))